Bèlcaire (Belcaire en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia Comuna dels Pirenèus situada dins lo País de Saut Lengadocian sus l'anciana RN 613 entre Ax e Coisan. vignette|upright=1.5|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : Ecclesia de Bellicadro en 1347, Bellumcadrum en 1368, Bellicadrium en 1458, La ville de Beaucaire en 1594, Bellumquadrum als sègles XIV-XVIII, Beaucaire en 1618, Belcaire en 1718. La prononciacion occitana es Belcáire Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 27, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f119.item.texteImage , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc probablament [bɛl'kajɾe]. Bèlcaire es format del resultat del latin quadrum, « pèira de talha » (l'idèa es la d'una mòta o d'una fortalesa) e de l'adjectiu valorizant bèl Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 61Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 300. Es una formacion romanica. Limòsols Le nom es atestat Limozols en 1594 Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 212, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f304.item.texteImage . Es un dels quatre lòcs d'Aude ambe finala -òsols, que son accentuats sus l'abans-darrèra sillaba finala malgrat una finala consonantica, ambe Artòsols (Sant Martin de Les), Conòsols, Vinòsols (Montlaur)L. Alibèrt, Notes de toponymie audoise, revista Folklore-Aude , p. 134-135, octobre de 1938. La finala -òsols o -òsol es probablament le resultat local de -ialon, « clarièra, al sens de lòc desbosigat per installar un vilatge e donc vilatgeXavier Delamarre, Dictionnaire de la langue gauloise, ed. Errance, 2003, p. 185 », coma endacòm mai -uèjols. Le nom es probablament identic a Limeil, qu'es un *Limo-ialon : clarièra/vilatge dels olms Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 178. Trassolans La glèisa èra dedicada als sants Còrme e Damian; èra annèxa de Bèlcaire. Las fòrmas ancianas son : Locus de Trassaretto al sègle XIII, Trasoullas en 1781 Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 449 e 450, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f541.item.texteImage . La primièra mencion es enigmatica. L'actuala se poiriá explicar atal : per i arribar cal traversar un solan, puèi un ubac, puèi un autre solan.
Istòria
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Bèlcaire; es ara del canton de Haute-Vallée de l'Aude (en francés), donc de La Val Nauta d'Aude.
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Véser tanben Comunas d'Aude
Ligams extèrnes Bèlcaire sul site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna de País de Saut Lengadocian Categoria:Comuna d'Aude Categoria:Comuna de Lengadòc