Aidon. (Édon en francés) es una comuna occitana situada dins lo departament de Charanta e la region de Novela Aquitània, ancianament de Peitau-Charantas.
Geografia Comunas limitròfas
Toponimia I a quauques atestacions ancianas : in villa Aidomno en 1020Jean Nanglard, Cartulaire de l'église d'Angoulême, t. IX, Bulletins et mémoires de la Société archéologique et historique de la Charente, imprimerie G.Chasseignac, 1899, p. 29, (legir en linha http://www.guyenne.fr/ArchivesPerigord/Cartulaires/cartulaire_de_l_eglise_angouleme.htm#p_029, p. 29), Eydon en 1275Bulletin de la Société archéologique et historique de la Charente, 1882, p.95, Esdona, Exdom en 1380Jean Nanglard, Pouillé historique du diocèse d'Angoulême, t. III, Angoulême, imprimerie Despujols, 1900, 582 p., p. 98, Eydon d'Hautefaye en 1732Rôle des paroisses, in Alexis Joseph Dominique de Gourgues, Dictionnaire topographique du département de la Dordogne, 1873.
L'abat Talbert postula una alteracion de ante dominum, « davant lo sent », que, coma a Aimostier (atestacion latina Antimonasterio, non datada), validariá una evolucion ante > ai-. Ante dominum designariá lo prumier daus apòstols, Pèir (i a una egleisa de Sent Pèir a Aidon e probable que abans l'egleisa actuala, que data dau segle XI, n'i aviá dejà una autra consagrada au mesme sent) Jean Talbert, Origine des noms de lieux, 1928. Mas l'evolucion ante > ai demòra dificila. Aquí perqué, probable, Albert Dauzat considèra que l'origina dau nom d'Aidon es escuraAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 260. Per tornar a la prumiera atestacion, -domno es benlèu en relacion emb lo gallés dubnos, dumnos per assimilacion de nasalitat (la nasalitat de -n- es manlevada per -b-). Aqueu mot a lo sens de « sorne, negre, tenebrós », pusleu au sens cosmologic (lo monde d'en bas, los inferns) qu'au sens concret (lo paisatge). E justament, a Aidon, i a de las cròsas importantas e que se veson plan.
Remarcas sus las fòrmas ancianas (prumiera sillaba) : si Ai- de 1020 correspond a la prononciacion de l'epòca o anteriora, la fòrma Eydon de 1275 es logica (afebliment de ai- pretonic en ei- coma dins tota la meitat nòrd de l'occitan, a data anciana). Probable tanben qu'au segle XIV, la prononciacion lemosina de es- abans consonanta fòra de las oclusivas sordas ([-k-], -p-, -t-) èra dejà [ej-]; donc, i a ren d'estonable que aid- siá interpretat esd-. En francés e benlèu en occitan local dau Creissent, los diftongues se simplifican, çò que pòt explicar la grafia francesa Édon. Òm remarca que Aidon fai partida daus noms de luecs que començan per Ai-, que son situats a una frontiera de pòble gallés e que son pas explicats o que son sols dau mesme nom (Aivigas, Aineça, Aimet) en mai daus Aigurandas. Idèa de « frontiera » ?
Istòria La Ròcha Beucort foguet sieti de chastelaniá en 1789, emb 4 parròfias (o partidas) dependentas e 1 enclava.
Aidon annexet Hautefayehttp://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=12515(nom francés, probablament Autafaia, coma l'omonime de Dordonha) entre 1790 e 1794.
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra dau canton de Vilaboé-La Valeta; es aura dau canton de Tude-et-Lavalette (en francés).
Demografia
Autafaia es dejà recensada emb Aidon en 1793
Luecs e monuments
Personalitats liadas a la comuna
Intercomunalitat
Embessonatges
Veire tanben Liams connexes Comunas de Charanta Liams externes
Nòtas e referéncias
Categoria:Comuna de Charanta Categoria:Comuna de la Charanta Occitana