Vaur

Vaur (Vaour en francés) es una comuna lengadociana en País d'Albi situada dins lo departament de Tarn e la region . Fa partida del parçan Galhaqués.

Geografia Vaur es une comuna de Tarn al tèrme amb Tarn e Garona. Es situada al sud d'una vòlta de l'Avairon sus las ribas ont i a Pena, Sent Antonin, Casals... Vaur es dins la zona de clima continental amb un causse al nòrd, la selva de Gresinha e del vinhal de Galhac (Campanhac) al sud. Vaur es situada à 18km à l'Oèst de Còrdas. Lo païsatges es constituit de puèges cobèrts de selva de garric e de prats.

Perimètre del territòri

Toponimia Lo nom es atestat cap a 1120, Vaor, en 1260, Vahor, e la prononciacion es [bɔw]. A la diferéncia de La Vaur, lo vocalisme del nom es donc semblable al de Caors, de paur/páur. Lo gallés *vobero/vabero a lo sens de riu, riu rescondut, entraucat, o de rèc (barranc, vaure/vabre); pòt çaquela prene lo sens de bòsc, selva (cf. a Montricós lo bosc de la Vaor, en 1277). Lo mot es femenin e pren la fòrma vabre a l'èst del lengadocian (coma per faure/fabre) e l'isoglòssa travèrsa lo departament Ernest Negre, Les Noms de Lieux du Tarn, 4e ed., Vent Terral, Energues, 81350 Andouque, 1986, p. 23Paul Burgan, André Lafon, Toponymie du Tarn-et-Garonne, Association Antonin Perbosc, 2006, p. 96 (per La Vaureta)Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 692Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 95.

Istòria

L'ocupacion per l'òme del país de Vaur se faguèt a l'Edat del Bronze ancian (1800 av.JC à 1400 ab.JC) marcada per la preséncia de dolmens, aquel a Pèiralevada, i a lo pus grand del departament. La construccion dels dolmens s'espandís de -2500 a -1500 e lor utilizacion va fins a -500 dolmen de Pèiralevada. Benlèu lo luòc foguèt ocupat per de cèltas coma semblan d'o mostrar de malons amb rigòlas pel culte de l'aiga trobats sul puèg ont se bastiguèt la Comandariá de Vaur. En 1140, los cavalièrs de Pena donèron un terren a Pèire Umbèrt. Una comandariá templièra i foguèt alara fondada. Los cavalièrs templièrs èran exonerats de dreches e taxas senhoralas en cambi de lor proteccion de la populacion locala. Lo poder de la comandariá s'espandissiá sus sèt cantons e fins en Carcin. Aquela influéncia se faguèt mercé als dons dels religioses de Sètfonts e de la Chancelada e tanben a aqueles del Comte de Tolosa. Existís pauc de documents sus la vida a Vaur. En 1307, pendent la carpinha entre Felip IV de França e lo papa Bonifaci VIII, lo comandor de Vaur, Bernart de Ròca, prenguèt lo partit del rei de França.

Administracion

Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Vaur; es ara del canton de Carmaux-2 Vallée du Cérou (en francés), doncas de Carmauç-2 Val de Seron .

Demografia

Economia L'economia de Vaur repausa subretot sus l'activitat de pichons productors locals e qualques pichonas entrepresas del bastiment. L'estiu de Vaur, un festival del rire que se debana al començament d'agost. Lo mercat se fa cada dijòus.

Luòcs e monuments Anciana Comandariá de Vaur, situada sus un puèg en tresplomb del vilatge Dolmen de Pèiralevada, pus grand del departament, a 3 km al nòrd del vilatge Glèisa d'estil romanic

Eveniment L'Estiu de Vaur

Personalitats ligadas amb la comuna Veire tanben Articles connèxes comunas de Tarn Comandariá de Vaur estiu de Vaur. Ligams extèrnes Vaur sul site de l'Insee L'estiu de Vaur site sus Vaur Vaur dins quartier-rural.org Site de l'associacion Vivre Ensemble tarn

Nòtas

Categoria:Comuna del País d'Albi Categoria:Comuna de Tarn Categoria:Comuna de Lengadòc