Montferrand (Montferrand en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia
vignette|upright=1.5|centre|Comunas a l'entorn. Perimètre del territòri
Toponimia Montferrand Las fòrmas ancianas son : Castrum de Monteferrando en 1213-1214, Monsferrandus en 1224, Villa de Montferrando en 1317, Subtus Montem Ferrandum,... prioratus in Monte Ferrando al sègle XV, Montferran..., Montferrant en 1441-42, Montferrand en 1781. La prononciacion occitana es MounferránAbbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 248, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f340.item.texteImage , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [muŋfe'ran]. Montferrand ven del latin mons [montem], montanha o simpla tuca en país de plana, ambe'l nom germanic d'òme Ferrand Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 465 e 469-470Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 249. La Font d'Alzonne, Saint Pierre d'Alzonne Saint Pierre d'Alzonne, benlèu Sant Pèire d'Alzona en occitan, es una anciana parròquia de la comuna de Montferrand, prèp del Pas de Naurosa (Ecclesia Sancti Petri de Alzona, juxta Montem Ferrandum en 1443, Ecclesia et decimarium Sancti Petri de Alzona al sègle XV, Sainct Pierre de Alzona en 1540, Ecclesia parochialis Sancti Petri d'Alzone, loci de Montferrand et Labastide en 1647, Saint Pierre, chapelle en 1781Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 413, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f505.item.texteImage ), e la Font d'Alzona es una font importanta situada a 200 m de la glèisa. Ernèst Negre, coma per Alzona, comuna situada prèp de Carcassona, explica aquelis noms per un idronime preceltic *alis ambe'l sufixe gallic -ona Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, https://books.google.com.ua/books?id=rsNpi7IVulEC&pg=PA25&lpg=PA25&dq=font+d%27alzonne&source=bl&ots=dSLpMfjaQd&sig=silHXg6Fv5mnqz-g9nv0i9oORxI&hl=fr&sa=X&ved=0ahUKEwiJ0IOBsqLbAhVEYlAKHSRiDSQQ6AEIRjAE#v=onepage&q=font%20d'alzonne&f=false. Mes la Font d'Alzona e Sant Pèire d'Alzona (noms supausats) serián en realitat segon Delamarre (que parla pas de la vila d'Alzona) Elusio-dūnon, que cita Ciceron (Elusiodunum), nom atestat tanben al sègle IV Mansio Elusione; Elusio-dūnon seriá lo « fòrt d'Elusios », d'un nom gallic d'òme Xavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 149, 297 e 323. En realitat, la fortalesa d' Elusio-dūnon èra puslèu situada sus la tuca de Montferrand. L'aglomeracion romana, que gardava lo nom tradicional, Elusio-, Mansio Elusione, sense l'apondi de dūnon, es puslèu sul terrenh pus planièr que la glèisa de Sant Pèire d'Alzona ocupa encara. Çaquelà, la Font d'Alzona se pòt tanben interpretar en celtic coma l'idronime alisonaXavier Delamarre, Noms de lieux celtiques de l'Europe ancienne, ed. Errance, 2012, p. 47 e 323.
Sant Laurenç Sant Laurenç [al nòrd de la comuna e près de la Nauta Garona ] es un masatge e una anciana parròquia; la glèisa parroquiala èra dedicada a Sant Laurenç. Las fòrmas ancianas son : Sainct Laurens en 1494, Sainct Laurent de Sautel en 1642, Saint Laurent de Sautés en 1777 Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 398, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f490.item.texteImage .
Istòria Montferrand èra caplòc de conferéncia dins la diocèsi de Sant Pàpol.
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Castèlnau d'Arri-Sud; es ara del canton del Bassin chaurien (en francés).
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Lòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Véser tanben Comunas d'Aude
Ligams extèrnes Montferrand sul site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna d'Aude Categoria:Comuna de Lengadòc