Sant Simon (Saint-Simon en francés) es una comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Perimètre del territòri
Toponimia Sant (Sent ?) Simon (Semon ?) Las fòrmas ancianas son Saint Segmon, en 1230, Sanctus Sigismundus, en latin, en 1289, Sanctus Sigis Mundus, en latin, en 1338, Sainct-Symon, en 1528, Sainct-Semon, en 1546, Sainct-Symond, en 1577, Sainct-Simmong, en 1621, Sainct-Simond, en 1623, Sainct-Simoun, en 1625, Sainct-Symon, en 1637, Sainct-Sisismon, en 1665, Sainct-Simongs, en 1666, Sainct-Sigismon-en-Jordane, en 1667, Sainct-Siméon, en 1672, Sainct-Sigismond, en 1700, Saint-Simont, en 1703, Saint-Sigismon, en 1704, Saint-Simon, autrefois Saint-Ségimond, en 1784 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496862UWgw14. La comuna pòrta lo nom de Sant Sigismund, nom d'origina germanica d'un rei burgond, assassinat per lo rei franc Clodomir Iièr en 524, que lo traguèt dins un potz https://nominis.cef.fr/contenus/saint/6804/Saint-Sigismond.htmlAlbert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 629; son nom se confond foneticament amb los Simon d'origina ebrèa. Saint-Jean-de-Dône Las fòrmas ancianas son sancti Illidi, de Donhas, de Ambilis... Jean-Baptiste de Ribier, Dictionnaire statistique et historique du département du Cantal, ed. Imprimerie Picut, Aurillac, 1857, vol. 5, p. 335 (article « Simon ou Sigismond (Saint) », redigit per Henri de Lalaubie), Dona, en 1397, Donna, en l522, Sainct-Jean-de-Donne, en 1636, Dounes, en 1729, Endonne, en 1747 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496856HC2iEc. Oppidum celtic preexistent a Orlhac, Dona (fòrma supausada) seriá un ancian dunon (latinizacion dunum), mot que son sens es « ciutadèla, encencha fortificada, mont » Xavier Delamarre, Dictionnaire de la Langue gauloise, ed. Errance, 2na edicion, 2008, p. 154. La fòrma femenina, anormala, se tròba tanben a Dunas (Tarn e Garona.
Belliac Las fòrmas ancianas son Velhacum, latinizacion de 1481, Beilhac, en 1522, Velhac, Velliac, en 1588, Volhiac, en 1631, Vellac, en 1647, Vilhac, en 1675, Belliac, en 1692, Beilliac, Veilhac, en 1700, Bilhat, en 1701, Belhac, en 1729 http://archives.cantal.fr/ark:/16075/a011351496854tIta28. La grafia es Velhac o benlèu Vilhac. Se lo nom es pas un transferiment, ven d'un nom latin d'òme Vitellius o Velleius o mens probablament Villius Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 703, a Veilly, Veilhes, p. 715 a Vilhac. Istòria
En 1812, la comuna de Donnes (Saint-Jean de Dône) foguèt annexada a Sant Simon , mas lo siti Cassini cita pas aquel recampament e las donadas demograficas enregistran pas cap creis al recensament de 1821 (aquò fa pas pròva, perqué Donnes, tot en demorant comuna, podiá ben èsser recensada amb Sant Simon en 1793, 1800 e 1806). En 1874, la comuna de Velzic se creèt, amb de tròces de Sant Simon, de Las Cèlas e de Vic de Cera http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=39242. Administracion
Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Orlhac-4; es ara del canton de Vic de Cera.
Demografia
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes
Nòtas e referéncias Nòtas
Referéncias
Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània) Categoria:Comuna de Cantal Categoria:Comuna d'Occitània