Salas d'Aude (Salles-d'Aude en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Geografia Salas d'Aude se tròba dins un país de plana, pas tròp luènh pr'aquò del Massís de la Clapa, una sèrra calcària de 15.000 ectaras que s'espandís sus una porcion del litoral que va dempuèi Grussan a Fluris. La localitat se situa prèp de grands centres urbans, es a 14 km al nòrd-èst de Narbona e a 19 km al sud-oèst de Besièrs. vignette|upright=1.5|centre|Comunas a l'entorn.
Perimètre del territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son : Salae en 966, Castrum de Salis en 1322, Salas en 1402, Al loc de Sallas..., Salhas en 1537, Salles en 1781. La prononciacion occitana es Sàlos (grafia de l'abat Sabarthès) Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 425, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f517.item.texteImage , donc ['salɔs] . Lo nom de Sala(s) ven del mot germanic e mai que mai francic saal (alemand Saal), « cambra , al sens de sala de recepcion d'un castèl », puèi « castèl » « residéncia senhorala fortificada » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 580, a SaalesBénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 301. Segon Negre, Salas es lo plural de l'occitan sala, « residéncia senhorala »Ernest Nègre, Toponymie générale de la France, 1990-98, vol. III, p. 1496, par. 27 134. Lo determinant, que sembla oficial dempuèi 1801 http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=35150, es lo nom del flume que passa al nòrd del vilatge. Celeyran Celeyran es un castèl, una capèla, anciana vicariá perpetuala de la diocèsi de Narbona, del vocable de Sant Marcèl, una anciana comandariá de l'Òrde de Malta, unida a la de Narbona. Las fòrmas ancianas son : Cerillanum en 1142, Celeyranum en 1170, Villa de Celeiranum en 1204, Castrum de Serairano en 1271, Cereyranum en 1322, Cerayran..., Serayran en 1322, Serayranum en 1346, Saint Marcel de Céreyran entre 1404 e 1639, Sérayran al sègle XIV, Sérézan en 1503, Sérayra..., Séreyra en 1537, Cérayran en 1639, Céreira al sègle XVIII, Céreyra al sègle XVIII, Célayran en 1579, Cezayran, Ceseyran entre 1223 e 1680, Saint Jean de Céleiran, commanderie en 1781 Abbé Sabarthès, Dictionnaire topographique du département de l'Aude, 1912, p. 85, legir en linha https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k110095d/f177.item.texteImage . S'agís d'un nom de persona ambe'l sufixe -anum, una anciana villa antica probablament. L'explicacion del nom es malaisida, principalament per doás rasons : la fòrma de 1142 es en contradiccion ambe las autras, mes es sola; sembla logic de pensar que las fòrmas en Sel- o Cel- son de dissimilacions d'un Ser- o d'un Cer- anterior, mes son puslèu las pus ancianas. Benlèu un cognomen Sĕrārĭus (?) o Tesserarius, ambe aferèsi abans las fòrmas istoricas; tota afirmacion es especulativa. Las fòrmas en Cel- serián puslèu degudas a una atraccion de cèl...
Istòria Lo vilatge existissiá ja al sègle X que son nom apareis dins un document de 966 jos la forma latinizanta Salae.
Administracion
Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Corçan; es ara del canton de las Planas bassas d'Aude (Corçan, burèu centralizator).
Demografia
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Lòcs e monuments L'ostal de la comuna amb son relòtge particular qu'indica 24 oras, fach en 1912 per un relotgièr de Jura, Cretin-l'Ange. Lo Castèl del Puèg de Celeiran. L'Oppidum de la Molinassa (Nom supausat).
Personalitats ligadas amb la comuna
Véser tanben Comunas d'Aude
Ligams extèrnes Salas sul site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna d'Aude Categoria:Comuna de Lengadòc