Briva e Charensac (Brives-Charensac en francés) z-es una comuna velaiosa situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia
Comunas vesinas 400px|left|Distanças e posicion relativa
Perimètre delh territòri
Toponimia Briva Las fòrmas ancianas son Brivas, Brivatensis vicus vès 990, Briva en 1231, Domus infirmarie Brive prope Anicium en 1291 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 44-45 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f80.image . Lo sens delh gallic briva z-es « pònt ». S'agís d'un pont antic [gal, en fusta, pueis roman, en pèira] sobre Léger situat un pauc en amont delh pònt medievau de la Chartrosa, per ont passava « la velha estrada d'Aniç (Lo Puei) a Valença per Chaniac (Sant Agrève) », dita tanben vio de Raffy Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 117Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 115. Charençac Las fòrmas ancianas son Iharanciacus en 1089, Charensac en 1210, Charansac en 1219, Charenssac en 1249, Charinssac en 1324, Charanssac lès le pont de Brive, par. de Sainct George du Puy en 1545 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 66-67 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f115.image . Lo nom a coneissut, coma Charençat e d'autres toponimes de mesma origina, una dissimilacion vocalica (-ran- > -ren-). Joan Arçac accèpta l'explicacion de Dauzat, lo nom gallic d'òme Carantius, ambelh sufixe -acum, mas supausa tanben lo « tèma » *kar-ant-, de *kar-, pèira, ròc, ambelh sufixe latin -ant (a) : lo vialatge z-es alh pè d'una montada peirosa Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 140. Mas totes los toponimes semblablas an una posicion geografica identica ? Sembla pas. z-Es aquelh carant- que Joan Coromines pensava sorotaptic (delhs Urnenfelder : champs d'urnas). Corçac o Corsac Las fòrmas ancianas son (per lo Peiron de Corçac, ròc, luòc de pelegrinatge solemne delh clerjat de la catedrala lo 11 de julhet) Terra de Corsac en 1215, Ruppes de Corssac en 1294, Lo Peyrou de Corsac en 1385, Lou Peyrou de Crossac en 1515 (per l'ostau de campanha « modèrne ») Lo terrouer de Lasaguat en 1515, Le terr. de Las Aguas en 1752 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire Topographique... de la Haute-Loire, p. 90 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f139.image . L'explicacion de Joan Arçac z-es contradictòria : lo nom latin d'òme Cursius, ambelh sufixe -acum, que fòrman un etime Cŭrtiacum Jean Arsac, Les noms de lieux en Velay, ed. des Cahiers de la Haute-Loire, 2023 (reedicion), p. 143. La vertat z-es que tant l'un coma l'autre nom d'òme pòdon arribar alh toponime, mas Cŭrtius sembla pus frequent. Dins un cas, la grafia z-es Corsac, dins l'autre Corçac.
Istòria En 1789, los vialatges de Briva e de Charençac dependián de la província de Velai, de la subdelegacion e seneschauciá delh Puei de Velai. A l'espiritual, Briva relevava de la paròcha de Sant Agrève delh Puei e Charençac de la paròcha de Sant Jòrge delh Puei. Après la revolucion, los dos venguèron de comunas, pueis, per ordenança delh 20 de mai de 1839, las doas comunas saguèron congreiadas e la chapluòc fixat a Briva [pasmens, la comuna pus petita]. La gleisa saguèt erigida en sucursala per decret delh 4 de junh de 1853 .
Administracion
Demografia Demografia de Briva, pueis de Briva e Charençac
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km². Demografia de Charençac
En 1836, la comuna sembla recensada amb Briva Las donadas recentas son las de la comuna entèira.
Luòcs e monuments
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes Briva e Charençac sobelh site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna de Velai Categoria:Comuna del Naut Léger