Siaugue e Senta Maria (Siaugues-Sainte-Marie en francés) z-es una comuna auvernhassa, situada dins lo departament del Naut Léger e la region d'Auvèrnhe Ròse Aups, ancianament d'Auvèrnhe.
Geografia Lo borg es situat a 900 m d'altitud. Lo clima es doncas pus freid e umide que lo de Lanjac, a 500 m e en situacion d'abric : 8,3° e 855 mm contra 10° e 609 mm [Daniel Joly, Thierry Brossard, Hervé Cardot, Jean Cavailhes, Mohamed Hilal et Pierre Wavresky, Les types de climats en France, une construction spatiale, Cybergéo, revue européenne de géographie - European Journal of Geography, n° 501, 18 juin 2010 legir en linha http://journals.openedition.org/cybergeo/23155 ]. Siaugues es un petit caireforc sobre un axe que saguèt relativament important, la RD 590, e pòt èsser considerat coma una vilòta (preséncia delh Crèdit Agricòla). De mai, i a una fabrica Dielh Power Electronic , rota de Grinhac e de Ronhac.
Comunas vesinas 400px|left|Distanças e posicion relativa
Perimètre delh territòri
Toponimia Las fòrmas ancianas son Eclesia de Selgue en 1315, Celgue en 1330, Ceulgues en 1379, Ceaulgues en 1398, Cealgues en 1401, Ecclesia parochialis B. Petri de Selgue en 1465, Le bourg de Seaulgue en Auvergne en 1472, Sealgue en 1475, Sealgues en 1495, Parochia Salgii en 1510, Siaugue en 1561, Sialgue en 1568, Seaulgues en 1597, Cyaugues-Sainct-Rome en Auvergne en 1629, Siaulgues en 1669, Siaugues St Romain alh secle XVIII (mapa de Cassini), Siaugues-le-Romain en 1793 Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, 1907, p. 270 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f319.item. La prononciacion aproximativa a Senta Maria de las Chasas e a Ronhac z-es ['ʃawgə] Enquèsta delh contributor en 2024. [ʃ] z'es la prononciacion brivadesa per si. La finala plurala es parasita. Ni Dauzat e Rostaing nimai los Féniés dison pas res de Siaugue. Escriure benleu Siaugue. L'evolucion z-es clara : Selgue > *Sealgue > Sialgue > Siaugue. La vocala finala z-es -e o -a ? Bussac (-bas, -haut) La prononciacion aproximativa z-es [by'sa] . La grafia z-es Buçac.
Istòria En 1789, Siaugues dependiá de la província d'Auvernhe, de l'eleccion de Briude, de la subdelegacion de Lanjac e delh presidial de Riam. Sa gleisa parochala, diocèsi de Sant Flor e archipreirat de Lanjac, èra delh vocable de Sant Pèire; coma priora de la localitat, l'abadessa de las Chasas presentava a la cura. En 1790-94, Sent Roman saguèt incorporat a Siaugues (pr'aquò, la mapa de Cassini, davant la revolucion, pòrta dejà Siaugues St Romain; Sent Roman es un chastèl, pas una paròcha). Lo 9 d'aost de 1847, lo vialatge de Vergonzac passèt de Siaugues-Sent-Roman a Senta Maria de las Chasas [Augustin Chassaing, Antoine Jacotin Dictionnaire topographique... de la Haute-Loire, 1907, p. 292 https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k392965/f341.item. Una comuna ganhèt 200 abitants, l'autra los perdèt. Lo 1èir delh mes lòng de 1975 (decision en 1974), Senta Maria de las Chasas (43209) fusionèt amb Siaugues e Sent Roman que venguèt Siaugues e Senta Maria (fusion-associacion). Lo 1èir delh mes lòng de 1997, la fusion-associacion venguèt una fusion simpla .
Administracion
Demografia de Siaugues-Saint-Romain, pueis de Siaugues-Sainte-Marie
En la populacion èra de abitants e la densitat èra de ab/km².
Luòcs e monuments La chapèla Santa Maria de las Chasas es pas dins la comuna, mas a Las Chasas.
Personalitats ligadas amb la comuna
Veire tanben
Ligams extèrnes Siaugues sobelh site de l'Insee
Nòtas
Categoria:Comuna d'Auvèrnhe (Occitània)
Categoria:Comuna del Naut Léger