Lusinhan Grand es una anciana comuna agenesa d'Òut e Garona fusionada ambe Sent Alari de Garona dins Sent Alari de Lusinhan « La prononciation locale est Alari [a'lari] » Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 234lo 1èr de genièr de 1971.

Geografia

Toponimia Normalament, las explicacions que valon per Lusinhan Petit valon tanben per Lusinhan Grand, vilatge situat a pauc de distància (e que deu èsser lo pus ancian : i aviá una villa gallo-romana Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes, Lot-et-Garonne, ed. CAIRN e Institut Occitan, Pau, 2012, p. 163).

La prononciacion es [lyzi'ɲaŋ -]. Las fòrmas ancianas de Lusinhan Petit son : Laziniano (de ~), en 1108, en latin, Lezynhan (de ~), en 1293, Lesinhac (ecclesia de ~) e de Andrenos, cap a 1300, Lasinhac (par. Sancte Marie de ~) et Sancti Martini d'Andrenx, cap a 1300, Lesagniaco (prioratus de ~), en 1317, Lesinhaco (prior et capella de ~), en 1326, en latin, Lesinhaco (prior et rector de ~) et Sancti Martini d'Andrenx, en 1520, en latin, Lusignan (N.D. de ~), en 1632, en francés . Las fòrmas en Lu- son totalament absentas a l'Edat Mejana e remplaçadas per de variantas en Le- o La-; Lu- apareis ambe'l francés. Lo sufixe es pas segur tanpauc. Dauzat e Bénédicte Boyrie-Fénié s'acòrdan pr'aquò per atribuir lo nom a un nom d'òme latin Lucinius e al sufixe latin anu(m) (mès Dauzat aviá pas qu'una atestacion) Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 398, a Leugny 1.. Es benlèu imprudent d'atribuir, coma fan, las atestacions medievalas a d'errors d'escribas, amai se la fòrma orala actuala es d'acòrdi dambe la fòrma escrita. Dins un autre contèxte, legir es sovent passat a lugir. E coma i a pas de rason de supausar que los escribas coneissián pas lo país, caldriá puslèu explicar, en daissant de costat la question del sufixe, quin seriá lo nom d'òme se lo nom d'origina èra en Lesinh- : Licinius per los Lesinhan o Lesinhac occitans Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 397, a Lésignac-DurandBénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 128. Se lo nom d'origina èra en Lasinh-, i a al mens Lazenay, que seriá un ancian Lacenus + -acum Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 393; es aisit d'inferir una varianta *Lacenius de Lacenus. En sortent de l'Agenés, e per comparar, se pòt passar per lo Lusinhan pus celèbre, en Peitau, e que benlèu inspirèt l'atestacion de 1632 : Lusignan, qu'èra escrit en 929 vicaria Liciniacensis, en 1009 Liziniaco, Lezinan, cap a 1080, e Lusignen en 1340 (càmbiament de sufixe e, coma se vei, de vocalisme de la sillaba iniciala) Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 397, a Lésignac-Durand. Que demandar de mai ?

Istòria Pendent l'Ancian Regime, Sent Alari de Colairac èra l'annèxa de la parròquia de Lusinhan Grand https://archive.org/stream/pouillhistoriq00dure#page/6/mode/2up. La comuna de Sent Alari de Lusinhan se creèt lo 1èr de genièr de 1971 per fusion de Sent Alari de Garona e de Lusinhan Grand.

Demografia

En 1793, la comuna de Lusinhan Petit es recensada ambe Lusinhan Grand http://cassini.ehess.fr/cassini/fr/html/fiche.php?select_resultat=20390 Las donadas de la dreta del grafic, plaçadas automaticament, son las de la comuna entièra de Sent Alari de Lusinhan

Luècs e monuments

Nòtas Categoria:Anciana comuna d'Òut e Garona