L'omofòbia designa las manifestacions de mespres, reget, e òdi contra de personas, de practicas o de representacions omosexualas o supausadas n'èsser.
L’omofòbia conten donc los prejutjats e las discriminacions (emplec, lotjament, servicis), e aquò pòt se manifestar per de paur, d'òdi, d'aversion, de secutament, de violéncia o encara de desaprovacion intellectuala intoleranta contra l'ensemble de la comunautat LGBT Caroline Clauss-Ehlers, Encyclopedia of Cross-Cultural School Psychology, Volume 2, L'homophobie peut ainsi concerner les lesbiennes (lesbophobie), les hommes homosexuels, les bisexuels (biphobie). Bien que la transsexualité ne se réfère pas à une orientation sexuelle, les mécanismes de discrimination sont semblables. Voir Caroline Clauss-Ehlers, Encyclopedia of Cross-Cultural School Psychology, Volume 2, . « Tot coma la xenofòbia, lo racisme o l'antisemitisme, l'omofòbia paréis èsser una designacion de l'autre coma lo mal contrari, inferior o anormalDaniel Borrillo, L'homophobie, PUF, coll. « Que sais-je ? », Paris, 2000, 3.. » L'omofòbia pòt s'exprimir fins al murtre, o la condamnacion a mòrt institucionalizada, coma dins de païses africans e de l'orient mejan.
L'omofòbia pòt venir de diferentas originas: de posicions religiosas, de consideracions clinicas (en medecina, subretot en psiquiatria, e en psicologia)Malick Briki, Psychiatrie et homosexualité, Lectures médicales et juridiques de l'homosexualité dans les sociétés occidentales de 1850 à nos jours, Presses universitaires de Franche-Comté, 2009., antropologicas (al nom de la diferenciacion dels sèxes) o venent dels desirs omosexuals reprimits.
L'estudi d'opinion de 2013 sus l'acceptacion de l'omosexualitat centrat|vinheta|800x800px|Estudi internacional realizat pel Pew Global Attitudes Project en 2013. « Quina d'aquestas doas proposicions es mai pròcha de la vòstra opinion ? 1) L'homosexualitat deuriá èsser accaptada per la sociatat. 2) L'homosexualitat deuriá pas èsser acceptada per la societat. »Percentatge per país interrogat de las personas essent en favor de la responsa 1 « Which one of these comes closer to your opinion, number 1 or number 2?: #1 – Homosexuality should be accepted by society, #2 – Homosexuality should not be accepted by society". Percentage of responders who were in favor of #1. » Cf. « Global Acceptance of Homosexuality »4 de junh de 2013: L'Espanha amb 88% e l'Alemanha amb 87% son los dos païses qu'accèptan melhor l'omosexualitat.
La França amb 77% l'accèpta mens plan.
Etimologia
Origina del tèrme Lo tèrme ven de l’anglés homophobia, neologisme paregut pel primièr còp dins un article de la revista pornografica americana Screw datada del 23 de mai de 1969, ont lo mot designa la paur qu'an unes òmes eterosexuals de passar per èsser omosexuals.
S'encontra en 1971, dins Homophobia: a tentative personality profile del psicològ Kenneth Smith.
Polemicas semanticas e criticas del tèrme Dins lEncyclopædia Britannica, pasmens se lo sufixe « phobia » s'emplec usualament per una paur irracionala, l'omofòbia designa ela « una actitud anant de l'aversion leugièra cap a l'execracion al vejaire de las personas sexualament o amorosament atracha pels individús de lo lor sèxe » Eric Anderson, « Homophobia », Encyclopædia Britannica.
La construccion del neologisme a partir del sufixe « -fòbia » es a vegada criticada. Atal, pel psicanalista Daniel Sibony : « Omofòbia, xenofòbia, judeofòbia… tant de mots desviats de lor sens. Amar pas es pas fòbia » ; per el, los resultats d' « aqueste interdit » ne desviant sa compreneson sot « gaireben contraris a çò esperatNe pas aimer n'est pas phobie, liberation.fr, 9 décembre 2004. »
La jurista Anne-Marie Le Pourhiet analisèt la tendéncias d'unes a « qualificar de “fòbia” (omofòbia, lesbofòbia, andifòbia, islamophobie, judeofòbia, melanofòbia, etc.) tota expression d'una opinion contrària de lor pretencions o revendicacions. […] Se compren plan que s'agís de tractar lo dissident en malaut que l'acompanhament psiquiatric deuriá de segur èsser recomandat en parallèl de la repression penala »L'esprit critique menacé, Anne-Marie Le Pourhiet, Le Monde du 3 décembre 2005
Philippe Muray, dins son libre Exercices spirituels, tome 3, nòta tanben « Soi tocat dempuèi unas annadas per l'operacion de medicalizacion sistematica que son encara l'objèctes totes aquestes que penson pas dins la justa linha: son acusats de fòbia ». Evocant lo vam contemporanèu de las fòbias àde combatre, parla « gàbia dels fòbs »« La liste de nos phobies », Le Figaro, 28 juin 2014., jòc de mots en referéncia al film La cage aux folles (La gàbia de la fòlas)
Eterosexisme L'eterosexisme es « un sistèma ideologic que nega, denigra e estigmatiza tota forma de comportament, identitat, relacion o comunautat non eterosexualas » , « Definitions: Homophobia, Heterosexism, and Sexual Prejudice », Université de Californie à Davis (lire en ligne). Aqueste tèrme plaça parallel las manifestacions omofòbia amb d'autras actituds, coma lo racisme, l'antisemitisme e lo sexisme.
Lo professor Gregory M. Herek de l'Universitat de Califòrnia a Davis nòta que l'eterosexisme se basa sus doas mecanicas ligadas, l'invisibilitat e l'agressivitat: l'omosexualitat essent gaire sempre invisibla dins las representacions culturalas, quand de personas s'engatjan publicament dins de relacions omosexualas, venon de ciblas d'atacas del rèste de la societat.
Lo militant contra l'omofòbia e lo racisme Louis-Georges Tin estima que l'omofòbia seriá un fruch de l'eterosexisme, es a dire de la supremacia del modèl social eterosexual, presentat coma lo sol existent, levat lo celibat ecclesiastic o monacal, dins las societats actualas. L'omosexual, segon Tin, auriá pas de representacion de se mèsme li permetent de se situar al respècte d'una nòrma autre que l'eterosexualitat.
Originas e causas de l'omofòbia
L'omofòbia coma non-acceptacion de la sieuna bisexualitat L'explicacion psicanalista de l'omofòbia coma paur inavoada de los sieus penjals omosexuals foguèt prepausada a partir de 1914Sandor Ferenczi, in Psychanalyse, 2, Payot, 1978, PP. 117 à 129, repris par Élisabeth Badinter dans XY, De l'identité masculine, . L'omosexualitat atal censada provocar de l'ància per fòrça òmes, aquò « desencadena una presa de consciéncia de las lors caracteristicas femnas, coma la passivitat o la sensibilitat, que considèran coma de signes de flaquesa.» Aquesta explicacion permet tanben d'explicar perque los òmes son mai sovent omofòbs que las femnas. Élisabeth Badinter parla de l'omofòbia coma un « mecanisme de defensa psiquica » e d'una « estrategia per estalivar la reconeissenç d'une part inacceptabla de se »Élisabeth Badinter, XY, De l'identité masculine, Le livre de poche, p. 176.
Los EUA coneguèron de cases plan mediatizats de divulgacion de penjals omosexuals de personalitats se declarant publicament violentament opausadas a l'omosexualitat; es per exemple lo cas del pastor televangelista Ted Haggard, que reconeguèt un an mai tard la sieuna bisexualitat The last temptation of Ted, GQ. Aquestes afars placèron l'attention sus la part de l'omosexualitat reprimida dins l'omofòbia, e, parallelament, contribuiguèron a una melhora acceptacion dels omosexualsGay ? Whatever, Dude, The New York Times.
En 1996, Henry Adams, professor emerita de psicologia à l'universitat de Georgia, realiza un protocòl per testar aqueste ipotèsi, e sas conclusons son utilizadas per l'''American Psychological Association Putting Freud to the test. L'experiéncia foguèt menada amb de personas se declarant sonque eterosexualas APA, New Study Links Homophobia with Homosexual Arousal, août 1996; los subjèctes foguèron destriats en dos grops: aquestes qu'exprimavan de sentiments omofòbs, e los autres. Après aver pausat de captors sus lor vèrga per observar lors reaccions, se mòstra a aquestes òmes de films pornografics omosexuals (mai precisament de films erotics). A l'eissida de l'experiéncia, 44 % dels òmes se disent « non omofòbs » mostrèron de traça d'excitacion, contra 80 % d'aquestes que se declarant omofòbs. Tanben, 24 % dels non omofòbs èra en ereccion complèta, contra 54 % pels « omofòbs ». Pasmens, los quites autors de l'experiéncia soslinhan que l'ància aumenta l'excitacion sexuala, qu'aquòpodèt contribuir a aumentar los resultats dels « omofòbs » e que d'autras experienças son necessàrias per trencar. En mai, la quita idèa d'extrapolar los penjals sexuals d'un individú a partir de sas reaccions amb d'estimuls visuals eissits de produccions vidèo precisament destinadas a provocar l'excitacion es subjècta a caucion. La tèsi d'Adams, que foguèt contestada Study examines the roots of homophobia, foguèt utlizada per diferents collègasInterview du Ryan, de l'université de Rochester Homophobic Men Most Aroused by Gay Male Porn, Psychology Today.
Un article de The Economist redigit per un jornalista especialament enviat en America latina, coneguda per sa cultura bisexuala mascla generalizada e sa plan fòrta omofòbia culturala, constata que « L'America Latina a una longa istòria d'ambivaléncia e d'ipocrisia sus l'homosexualitat » Latin American Gays: living la vida loca, The Economist. La cultura latinoamericana, fòrça machista, accèpta que d'òmes ajan de relacions sexualas amb d'autres òmes, mas sonque se tenon un ròtle actiu, ; los òmes en question, que s'engatjan dins de relacions sexualas amb d'òmes e de femnas se veson coma « eterosexuals », . Sols sont estigmatizats los òmes efeminats, aqueste que son supausats èsser passius dins la relacion.
Una antropologista norvegiana esciu sus aqueste fenomèn: « Lo mespres per l'omosexual efeminat es precisament çò que fa acceptable la bisexualitat pels òmes mascles, e es perque l'omofòbia, li machisme e una bisexualitat mascla generalizada forman un ensems perfièchament coerent. »
Autras explicacions Vincent Tiberj, cercaire en sociologae, dins son enquèsta Français comme les autres ? (2005, coécrite avec Sylvain Brouard), mòstra que l'omòfia es dos còps mai espandida pels ciutadans musulmans de la segonda generacion d'origina magrebina, africana e turca en comparason amb los joves Franceses d'ascendéncia europèaEn France, des jeunes de plus en plus fidèles à l'islam, Frédéric Joignot, Le Monde.fr, novembre 2012. Aqueste estudi seriá controversiada.
Per Christophe Gentaz, l'omofòbia mascla fa referéncia a de mecanismes de defensa psiquica realizat per protegir lo sentiment de virilitat.
Consequéncias de l'omfòbia Las consequéncias de l'omofòbia inclusissin l'omofòbia interiorizada, la violéncia e la discriminacion.
Omofòbia interiorizada Daniel Borrillo estima, dins son Que sais-je ? consacrat a l'omofòbia, que las personas omosexualas que grandisson dins un mond puslèu ostil a l'omosexualitat, e ont i existís pas de modèls valorizats, interiorizan la violéncia omofòbia que los environa (injúrias, dichs mesprisants, condamnacions moralas, actituds compassionalas…). Aquesta interiorizacion de l'omofòbia pòt desencadenar un sentiment de culpabilitat, de vegonha; quitament pòt provocar la depression o lo suicidi (l'omofòbia seriá una de las principalas causas de suicidi pels adolescents)Daniel Borrillo, L'Homophobie, PUF, collection Que-sais-je ? , Paris, 2000, ..
Agressions drecha|vinheta|201x201px|Wilfred de Bruijn après son agression pendent lo debat sul maridatge omosexual en FrançaWilfred de Bruijn, French Gay Attack Victim, Becomes Cause Celebre, huffingtonpost, 10/4/2013