Gracias a la vida es una cançon escricha, compausada e creada per la cantaira chilena Violeta Parra, figura màger de la Novèla cançon chilena. L’enregistrèt pel primièr còp en 1966 sus l'album Las Últimas Composiciones, lo darrièr album publicat per Violeta Parra abans son suicidi en 1967.
Mai sovent, aquesta cançon foguèt considerada coma una de las mai importantas de la musica en lenga espanhòla e foguèt calificada «imne umanista», obtenent la reconeissença permanenta de la critica e lo public coma una òbra prigondament umana e universala, al delà de sa popularitat transversala.
Difusion
«Gracias a la vida» es una de las cançons chilenas mai conegudas e interpretadas pel mond, e de contunh fa partit de las antologias de cançons latinoamericanas.
La version interpretada en 1971 per la cantaira argentina Mercedes Sosa dins lo disc Homenaje a Violeta Parra difusèt la cancion al nivèl internacional subretot dins lo mond ispanofon.
E mai, la legendària cantaira fòlk Joan Baez popularizèt la cançon als Estats Units d’America en 1974 al incluir una version de la cançon dins son album del mèsme nom..
Paraulas
Gracias a la vida, que me ha dado tanto
Me dio dos luceros, que cuando los abro,
perfecto distingo lo negro del blanco,
y en el alto cielo, su fondo estrellado,
y en las multitudes, el hombre que yo amo.
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me ha dado el oído que en todo su ancho
Graba noche y día grillos y canarios
Martillos, turbinas, ladridos, chubascos
Y la voz tan tierna de mi bien amado
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me ha dado el sonido y el abecedario
Con él, las palabras que pienso y declaro
Madre, amigo, hermano, y luz alumbrando
La ruta del alma del que estoy amando
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me ha dado la marcha de mis pies cansados
Con ellos anduve ciudades y charcos
Playas y desiertos, montañas y llanos
Y la casa tuya, tu calle y tu patio
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me dio el corazón que agita su marco
Cuando miro el fruto del cerebro humano
Cuando miro el bueno tan lejos del malo
Cuando miro el fondo de tus ojos claros
Gracias a la vida que me ha dado tanto
Me ha dado la risa y me ha dado el llanto
Así yo distingo dicha de quebranto
Los dos materiales que forman mi canto
Y el canto de ustedes que es el mismo canto
Y el canto de todos que es mi propio canto
Gracias a la vida, gracias a la vida
Mercé a la vida, que me a dat tant
Me donèt dos lugrans, que quand los abri
perfècte distigui lo negre del blanc
e dins lo cèl naut, son fons estelat
e dins las multiduds, l’òme que ièu aimi
Mercé a la vida que me a dat tant
Me a dat l’ausida que dins tota son amplitud
Grava nuèch e jorn grilhs e canarís
Martèls, turbinas, lairadas, raissas
e la votz tan tendra de mi ben aimat
Mercé a la vida que me a dat tant
Me a dat lo son e l’abecedari
Amb el, los mots que pensi e afirmi
Maire, amic, faire, e la lutz aluca
La rota de l’alma del qual soi amant
Mercé a la vida que me a dat tant
Me a dat la marcha dels mieus pés cansats
Amb eles camine per las vilas e sompas
Plajas e desèrts, montanhas e planas
E lo tieu ostal, ta carrièra e ton pati
Mercé a la vida que me a dat tant
Me donèt lo còr que agita son encastre
Quand gaiti lo fruch del cerevèl uman
Quand gaiti çò qu’es bien tan alunhat del mal
Quand gaiti lo fons dels tus uèis clars
Mercé a la vida que me a dat tant
Me a dat lo rire e me a dat lo planh
Atal destrii la benaurança asclada
Los dos materials que forman mon cant
E lo vòstre cant qu’es lo quita cant
E lo cant de totes qu’es lo mieu cant
Mercé a la vida, mercé a la vida
Versions
Categoria:Pàgines amb traduccions sense revisar