Viganon Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 163-164 (Biganon en francés) qu'ei ua anciana comuna gascona de Lana Gran situada dens lo departament de las Lanas e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània. Qu'es dens la comuna de Mostèirs-Viganon despuish 1965.
Geografia Viganon qu'es au nòrd de Mostèir. Lo borg, perdut dens la seuva, poblada de pins, dab casses tanben, qu'es petit, plaçat pr'aquò au cairehorc de duas departamentalas, la D 134 Mostèir-Sent Manhe e la D 348 Saunhac e Lo Muret-Manòr.
Toponimia Viganon qu'es atestat au sègle XI o XII dens lo Cartulari de Dacs : Sanctus Petrus de Biganono. Dauzat prepausa lo latin vicanus « vilatgés » o un nom gallés d'òme, *Vicannus, varianta de Vicanus, damb lo sufixe -onem Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 83. Per Bénédicte Boyrie-Fénié, lo toponime qu'es probablament antic, pramor deu vocable de la glèisa e deus vestigis arqueologics. Causeish lo cognomen Vicanus [deu nom latin vicanus] dab lo sufixe -one- . Mès com explicar la conservacion de -n intervocalica, problèma qui avè dejà interrogat Dauzat ?
Istòria Lo 25 de heurèir 1965, la comuna de Viganon qu'estó incorporada a Mostèir per fusion simpla. Lo son n° INSEE qu'èra 40045 https://www.insee.fr/fr/metadonnees/cog/commune/COM40045-biganon.
Demografia
Lòcs e monuments Dus monuments son inscrits aus Monuments Istorics despuish lo 17 de gèir 1997 https://www.pop.culture.gouv.fr/notice/merimee/PA40000018: La vasta glèisa romanica de Sent Pèir (encadenat ? deus ligams ?), deu sègle XI. La hont de Senta Rufina.
Personalitats ligadas damb la comuna Véder tanben Comunas de las Lanas
Ligams extèrnes
Nòtas