vinheta|Estatua de Blondèl de Nièla près de Dürnstein. Blondèu de NeslaAtestacions modèrnas occitanas: Bloundèu (Lou Brusc: journau populari de literaturo, d'istori e de scienci, 1881, p. 82) o Bloundèu de Neslo (L'astrado, Volume 12, 1975, p. 79) en nòrma mistralenca, dialècte provençau; dont Blondèu de Nesla en grafia classica. En lengadocian e sud-lemosin (veire dins Lo Tresaur dau Felibritge) i a totjorn lo nom Blondèl. o Blondèl de NièlaLo nom d'un crosat de la meteissa vila es atestada en occitan ancian coma Raolf de Niela (dont de Nièla) dins la Cançon de la Crosada, probablament en parlar occitan transpirenenc (l'autor es Guilhèm de Tudèla, un navarrés). Veire FRENCH / OCCITAN NAMES FROM THE XIII CENTURY (R). (c. 1155—c. 1210; Blondel de Nesle o Blondel de Néele en francés), poèta, trouvère e senhor del Nòrd de França, identificat amb Joan I de Nesla (c. 1155 – c. 1200) o son filh Joan II († 1239). Se possedís d'el vint e quatre cançons provesidas de melodias notadas.
Nòtas e referéncias
Categoria:Trouvère