«Provençaus e catolics», de son nom originari «A Nòsta Dama de Provença» (en grafia mistralenca: «Prouvençau e catouli» e «À Nosto Damo de Prouvènço»)Sit dau patrimòni musicau de la vila de Pèrnas dei Fònts es una cançon religiosa catolica: Malaquias Frizet l'escriguèt en occitan provençau en 1875.Blòg de Renat Mèrle, dedicat a l'escritura en occitan provençau
Istòria Malaquias Frizet escriguèt la cançon a l'ocasion d'un concors a la glòria de Nòstra Dòna de Provença, qu'es una capèla de Forcauquier. E Malaquias Frizet si que ganhèt aqueu concors«L'apostolisme des parlers», Provence historique, fascicule 188, 1997.
Paraulas Version en grafia classicaVersion originària en grafia mistralencaLa Provença te suplica Dins son vielh e doç parlar, La Provença es catolica; Nòsta dama, escota-la!
Tornada Provençaus e catolics, Nòsta fe, nòsta fe n'a pas falhit; Cantem, totei trefolits, Provençaus e catolics!
Autre temps devèrs Tolosa, Quand l'auritge se levèt, D'una fin espectaclosa Ton rosari nos sauvèt!
Lei felens, come lei rèires, Te saràn totjorn fidèus; Creirem tot çò qu'es de creire E viurem come se deu.
Nòstei fius, ò Bòna Maire, Garda-lei dei faus savents; Manten-ié la fe dei paires, Car s'aubora un marrit vent!
Se dau nòrd l'aura glaçada Sus sei champs ven mai bofar, S'armarem per la crosada Vèrs l'autar que t'avèm fach.
Mai esvarta tròns e guèrras Luenh dei paires, luenh dei fius, E florigue nòsta tèrra Dins la doça patz de Dieu.
Sosta adonc, ò ciutadèla, Totei lei generacions; Puei acampa, ò Reina bèla, Tot ton pòple dins Sion.La Prouvènço te suplico Dins soun vièi e dous parla, La Prouvènço es catoulico ; Nosto-Damo, escouto-la !
Prouvençau e catouli, Nosto fe, nosto fe n'a pas fali ; Canten, tóuti trefouli, Prouvençau e catouli !
Autre-tèms devers Toulouso Quand l'aurige se levè, D'uno fin espetaclouso Toun rousàri nous sauvè !
Li felen, coume li rèire, Te saran toujour fidèu ; Creiren tout ço qu'es de crèire E viéuren coume se dèu.
Nòsti fiéu, o bono Maire, Gardo-lèi di faus savènt ; Mantèn-ié la fe di paire, Car s'aubouro un marrit vènt !
Se dóu nord l'auro glaçado Sus si champ vèn mai boufa, S'armaren pèr la crousado Vers l'autar que t'avèn fa.
Mai esvarto tron e guerro Liuen di paire, liuen di fiéu E flourigue nosto terro Dins la douço pas de Diéu.
Sousto adounc, o ciéutadello, Tóuti li generacioun ; Pièi acampo o Rèino bello Tout toun pople dins Sioun. Paraulas de Provençaus e catolics, Glòria
Nòtas e referéncias
fr: Prouvençau e catouli