Hilhas, n'aimatz pas tant los òmis es una cançon de Familha Artús : Hilhas, n'aimatz pas tant los òmis, Aqueths dont son tant jogadors.
Son nueits e jorns hens las aubèrjas, Tant qu'an argent s'ac jogan tot.
Quan n'an pas mei, eths que n'empruntan Aus sons amics e companhons.
N'ei miei nueit quan s'i retiran, E mantun còp lo punt deu jorn.
Au permèr mot dont dit la hemna, Brut e tempèsta a la maison.
Gahan lo pau darrèr la pòrta, Trucs e patacs a Janeton.
« Son aquò, galant, las promessas Dont vos m'atz hèit en hent l'amor ?
Vos m'i disètz jo qu'en serí dauna, Dauna de tota la maison ;
E adara, en soi vòstra esposada, Que m'i truquetz tres còps per jorn.
L'un lo matin, l'aute lo vrèspe, L'aute lo de sèr, per colacion ; » Categoria:Cant tradicional occitan Categoria:Cançon de Familha Artús