L'estrangièr es una cançon de Patric :
Arribava de luènh amb son grand mantèl De posca sus la pèl e sul cap un capèl Fasià paur als enfants li escampavan de peiras Lo mostrava del det coma s'èra missant
Per trapar de trabalh aquò duret un mes Lo fagueron susar li doneron pas res Manjava era content dormissià sus la palha E cantava sovent coma canta un enfant
Una nuòch de genièr dins un ostal en fuòc Foguet el l'estrangier que sauvèt de la mòrt Un enfant demorat au mitan de las flamas Lo volguèron trapar per li dire mercès
Dins un vilatge vièlh arriba l'estrangièr De posca sus la pel una nuòch de genièr
Categoria:Cançon de Patric