Lo blat (var. forment, horment, hromentLo Congrès Permanent de la Lenga Occitana, Dicod'Òc, cèrca « blé », consultada lo 11 de junh de 2021, ) es un tèrme generic que designa divèrseis espècias e varietats de cerealas que fan partida dau genre Triticum. Son de plantas annualas de la familha dei graminèas. Domesticadas durant l'Antiquitat Auta en Mesopotamia, sei grans pòdon èsser manjats dirèctament ò transformats en farina. Aquela darriera es la basa de mai d'una preparacion alimentària coma lo pan ò de farinetas. Fins au sègle XX, en conjugason amb lei favas, lo blat foguèt la basa de l'alimentacion en Euròpa e en Orient Mejan. Uei, maugrat la diversificacion de la norridura permesa per lo desvolopament de la societat de consumacion, ne'n demòra totjorn un element fondamentau.
Lo blat es principalament cultivat en America dau Nòrd, en Euròpa, dins la vau de Ganges e dins lo Grand Plan de China dau Nòrd. En 2014, la produccion èra de 729 milions de tonas, principalament formadas de blat tendre e de blat dur. Lo premier es subretot utilizat per produrre de farinas destinadas a la fornariá. Lo segond es puslèu utilizat per la fabricacion de somolas e de pastas alimentàrias.
Istòria
Leis originas dau blat modèrne
Lo blat modèrne es lo resultat d'un procès de mutacions naturalas e artificialas qu'an menat a l'aparicion d'una espècia vegetala novèla a partir dau patriòni genetic de tres autrei plantas. Dins aquela evolucions, dos eveniments tènon una plaça primordialas. Lo premier se debanèt i a ans en Orient Mejan. Veguèt la fusion d'un blat fèr tenent 7 pareus de cromosòmas (Triticum urtatu) amb una espècia desconeguda qu'aviá tanben 7 pareus de cromosòmas. Aquò menèt a l'aparicion de l'espècia Triticum turgidum que foguèt probablament lo premier blat domesticat per l'èsser uman. Lo segond eveniment major aguèt luòc vèrs 7000 avC. Entraïnèt la fusion dei genòmas d'una varietat domesticada de Triticum turgidum amb Aegilops tauschii, una graminèa mediterranèa. Aquò donèt naissença au blat tendre (Triticum aestivum) que tèn un genòma constituït de 21 pareus de cromosòmas.
De l'Antiquitat a la Revolucion Industriala
Domesticat en Mesopotamia durant lo Neolitic, lo blat entraïnèt l'aparicion de l'agricultura dins la region dau Creissent Fertil. La consequéncia majora de sa cultura foguèt la sedentarizacion progressiva de certanei grops umans qu'adoptèron lei cerealas coma basa de son alimentacion. Segon lei descubèrtas arqueologicas, èra inicialament consumat crus mai l'idèa de lo coire apareguèt rapidament per fabricar de farinetas ò de fogassas. Dins l'alimentacion, èra conjugat amb de leguminosas coma lei favas, domesticadas en Mesopotamia vèrs 5000-4000 avC. Aqueu sistèma blat/fèvas permet de provesir la quasi totalitat dei besonhs nutritius umans e demanda unicament un complement reduch de carn. Dins lei país productors de blat, demorèt la basa de l'alimentacion fins au sègle XX.
Pus aisada que la cultura dau milh ò dau risLei sistèmas milh/faiòu e ris/sòja son lei dos autrei sistèmas dei civilizacions anticas., lo blat es a l'origina d'un otilhatge especific que se melhorèt lentament durant l'Antiquitat e l'Edat Mejana. Lo premier aisse de desvolopament regardèt lo trabalh dei sòus amb, durant lo Neolitic, l'invencion dau baston escavaire per enterrar lei granas. Foguèt pauc a pauc remplaçat per divèrsei modèls d'araire amb de relhas mai ò mens poderós segon lei regions. La recòlta èra principalament realizada gràcias a de fauç, un otís ancian conegut dempuei au mens ans. Pasmens, lei Cèltas utilizavan de maquinas de recoltar que sa concepcion foguèt perduda durant lo periòde roman.
Lei « revolucions verdas »
thumb|right|Carta mostrant lei zònas de produccion e lei rendiments mejans dau blat (en kg/ha) en 2010.
A partir de la segonda mitat dau sègle XIX, l'agricultura conoguèt de movements de mecanizacion e de racionalizacion de seis activitats. En causa de son importància alimentària, la produccion de blat foguèt fòrça tocada per aquela evolucion. Au nivèu tecnic, apareguèron de maquinas, d'engrais e de produchs destinats a luchar còntra lei malautiás e lei parasitas que permetèron d'aumentar fòrça la productivitat. Au nivèu economic, lo blat foguèt implantat dins de regions novèlas, especialament en China e en Índia. Aqueleis evolucions permetèron d'aumentar fòrça la produccion mondiala de blat amb una multiplicacion dei « revolucions verdas ».
Caracterizats per una aumentacion fòrta e rapida de la produccion alimentàrias, aqueleis episòdis favorizèron l'aumentacon de la demografia umana e aguèron d'efiechs importants sus l'estructura de la societat païsana en causa de la demenicion de la quantitat de man d'òbra necessària per assegurar la cultura e la recòlta dau blat. Dins lei país de produccion tradicionala, permetèron tanben una diversificacion dei culturas, generalament au profiech deis èrbas e dau norrigatge. Ansin, e mai s'es totjorn a l'origina de mai d'un manjar, lo blat veguèt son importància relativa dins l'alimentacion umana demenir durant lo sègle XX.
La question dau rescaufament climatic
Lei transformacions engendradas per lo rescaufament climatic, especialament l'acumulacion de periòdes eissuchs e cauds pus lòngs, deurián aver d'efiechs importants sus la produccion de blat. D'un biais generau, segon leis estimacions actualas, la productivitat dei regions de produccion tradicionala podriá demenir de 6% per cada gras Celsius d'aumentacion de la temperatura mondiala(en) S. Asseng et al."Rising temperatures reduce global wheat production", Nature Climate Change, 5(2), 143, 2015.. Per faciar aquela situacion, de recèrcas son en cors per desvolopar de varietats novèlas capablas de resistir a de condicions d'ariditat pus importantas. Pasmens, es mau segur d'aqueu trabalh permete de compensar l'ensemble dei pèrdas(en) M. Trnka, S. Feng, M.A. Semenov, J.E. Olesen, K.C. Kersebaum, R.P. Rötter, D. Semerádová, K. Klem, W. Huang, M. Ruiz-Ramos, P. Hlavinka, J. Meitner, J. Balek, P. Havlík, U. Büntgen, "Mitigation efforts will not fully alleviate the increase in water scarcity occurrence probability in wheat-producing areas", Science Advances, 5 (9), 2019.. Ansin, un desplaçament dei culturas vèrs lo nòrd es possible.
Lei tipes de blat
Espècias actualament cultivadas
Au començament dau sègle XXI, doas espècias forman la màger part dei culturas mondialas de blat. La pus importanta es lo blat tendre ò froment (Triticum æstivum) qu'es cultivada dins lei regions de clima temperat, principalament en Republica Populara de China, en Índia, ais Estats Units, en Russia, en França, en Canadà e en Alemanha. Es destinat a la produccion de farina per lo pan. N'existís fòrça varietats adaptadas a divèrsei constrenchas geograficas coma la valor nutritiva, l'adaptacion ai riscs meteorologics ò la resisténcia ai malautiás. A l'ora d'ara, es la cereala pus cultivada dins lo mond.
Lo blat dur (Triticum durum) es l'autra espècia cultivada. Son usatge es tradicionau dins lo bacin mediterranèu, especialament en Itàlia, en Occitània e en Magrèb. Pasmens, sa preséncia es desenant importanta dins d'autrei regions e lo premier productor en 2020 èra China. Lo blat dur es principalament utilizat per produrre de pastas ò de somolas.
Espècias abandonadas
La seleccion dei doas espècias actualament dominantas foguèt un procès lòng marcat per l'adopcion e l'abandon de plusors tipes de blat. Se la màger part d'aquelei varietats es uei perduda, una partida es encara coneguda gràcias a de programas de conservacion e d'estudis agronomicas : l'espèuta (Triticum aestivum subsp. spelta) es una sosespècia dau froment. Es adaptada a de condicions malaisadas e permet de produrre una farina de bòna qualitat per fabricar de pan. En revènge, lei rendiments son sovent mejans. Pasmens, gràcias a sa rusticitat, aqueu blat interessa l'agricultura biologica. l'espèuta pichona (Triticum monococcum) es una espècia que foguèt domesticada i a au mens ans en Mesopotamia. A una valor dietetica superiora au blat tendre modèrne car permet de portar a l'organisme un nombre important d'acids aminats. Dins aquò, sei rendiments son febles en causa d'un cicle de cultura relativament lòng (11 mes) e es un blat pelut, çò que complica son utilizacion. l'amidonier (Triticum turgidum subsp. dicoccon) es un blat pelut de rendiment feble adaptat ai condicions aridas. Sa domesticacion es fòrça anciana, vèrs 7500 avC, e es encara utilizada dins certanei regions per preparar de plats ò de beures tradicionaus. lo blat khorasan es una espècia anciana, originària de Mesopotamia, qu'es similara au blat dur. Sei proprietats nutritivas son fòrça interessantas mai son rendiment es mejan. Es encara cultivat per de particulars en Orient Mejan. lo blat polard (Triticum turgidum subsp. turgidum) es una sosespècia probablement eissida de l'amidonier. Adaptat ais environaments eissuchs, èra cultivat en Euròpa Centrala. A de proprietats similaras au blat dur. lei blats compactes (Triticum compactum) son un ensemble de varietats caracterizadas per d'espigas sarradas. Conegudas durant l'Antiquitat, èran cultivadas dins lei regions pus aridas. Sa farina es similara a aquela dau blat tendre.
La cultura e la recòlta
La chausida dei varietats
Se doas espècias constituïsson la màger part de la produccion actuala de blat, existís mai d'una varietat au sen d'aqueleis ensembles. Per exemple, en Occitània, se pòu citar lo blat molinier d'Ate qu'es l'objècte d'un programa de proteccion. La chausida de la varietat de semenar despend de plusors paramètres. Lo premier es liat au periòde de recòlta : lei blats d'ivèrn son semenats durant l'autona. Dèvon passar l'ivèrn dins una fasa vegetativa avans de tornar prendre sa creissença au començament de la prima. Lei grans ansin produchs an generalament una concentracion auta de glutèn. lei blats de prima son semenats a la prima. Èran inicialament utilizats dins lei regions frejas coma Canadà ò Siberia onte lo clima es tròp rude per permetre la subrevida dau blat durant lo periòde ivernenc. Uei, son egalament cultivats dins de país pus temperats per son taus pus feble de glutèn.
Leis autreis elements sovent considerats son d'òrdre tecnic ò economic. Dins lei premiers, se tròban l'adaptacion ai condicions meteorologicas, la resisténcia ai malautiás localas e lo calendièr de creissença. Aqueu darrier ponch es relativament important car permet au païsan de planificar son trabalh. Dins lei segonds, son presents l'equilibri entre lo rendiment e la produccion, que despend fòrça dau potenciau de la parcèla, e lei contractes eventuaus ja concluts per lo productor que pòdon demandar una qualitat de farina especifica. Dins la màger part dei cas, mai d'una varietat es seleccionada.
La cultura e la recòlta
Lo desvolopament de la planta
Au començament de la germinacion, lei semenças dau blat son eissuchas. Après umidificacion, aparéis una premiera racina, dicha radicula, e una premiera fuelha. Puei, vèn la levada de la planta. Aquelei fenomèns son determinats per lo cumul jornadier de la temperatura positiva. Una quantitat mejana de 30 gras jorn (Dj) es generalament necessàriaEs a dire 3 jorns a 10 °C ò 10 jorns a 3 °C. per la germinacion e de 150 Dj per la levada. Durant aqueu periòde, un deserbatge pòu èsser realizat avans lo semenat ò entre lo semenat e la levada.
Lo ritme de formacion dei fuelhas es reglat per de factors coma la durada dau jorn e lo raionament solar recebut durant la levada. Aqueu fenomèn necessita generalament 80 a 110 Dj entre l'aparicion de dos grops de doas fuelhas. Lo periòde « quauquei fuelhas » es sovent l'ocasion d'un segond deserbatge. Pasmens, lo blat a tanben besonh d'un periòde de freg d'aperaquí un centenau de jorns, çò qu'explica l'impossibilitat de l'adaptar au clima dei regions tròp caudas. Durant aqueu periòde, an luòc la matada e l'aparicion de ponchs de creissença sosterranhs que seràn a l'origina deis espigas.