Sòrts e Òssagòr (Soorts-Hossegor en francés) qu'ei ua comuna gascona situada dens lo departament de las Lanas e la region de Nava Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

vignette|upright=1.8|centre|Comunas a l'entorn.

Toponimia La prononciacion qu'ei [sɔrts osəgɔr] o localament [sɔrts ˌɔsəɣˈɔɾt]https://wikigram.locongres.com/index.php?title=4._N._La_prononciation_de_R_en_fin_de_mot. Las formas ancianas que son (per Sòrts) Sanctus Stephanus de Souz aus sègles XI-XII, de Solz aus sègles XI-XII, Sorts (mapa de 1647), Sortz en Marene (mapa de 1714), Sorr (mapa de 1733); (per Òssagòr) Haussegor en 1511, Ossegor (mapas de 1714 e de 1733), Lac d'Ossegore (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII) Bénédicte Boyrie-Fénié, Dictionnaire toponymique des communes. Landes et Bas-Adour, ed. Institut occitan e CAIRN, Pau, 2005, p. 233.

Dauzat e Rostaing qu'explican Sòrts per ua varianta deu gascon sorda (sourde en grafia de Palay), « hont qui giscla » Albert Dauzat, Charles Rostaing, Dictionnaire étymologique des Noms de Lieux en France, Librairie Guénégaud, reedicion 1984, p. 661.

Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, que's pensa Sòrts que pòt viéner de sigòrra, « sòrta de junc » [mot que alayga dab lo basco zigor]. Òssagòr qu'ei lo gascon hòssa + sigòrra .

Bénédicte Boyrie-Fénié qu'accèpta meilèu l'explicacion de Dauzat e Rostaing per Sòrts. Lo vèrbe sórder e lo nom sordar que son dens lo lexic gascon, pr'aquò conéishen pas de deverbal deu vèrbe sórder. Que i a un nom sorten-, « lòc on i a honts ». B. Boyrie-Fénié que cred la prumèra forma correspond a un o barrat; dens lo vèrbe surgere, u que dona [o] barrat (puish [u]). La dificultat qu'ei las formas seguentas e son en [ɔ] (o obèrt), mès l'influéncia de r que pòt eventualament obrir la vocala .

J.B. Orpustan que prepausa un element de la toponimia basca, soro, « prat, camp », dab un sufixe -otz : > *Sorotz > Sór(o)tz > Sortz, « lòc ocupat per pradas »; pr'aquò, lo problèma qu'ei s- iniciau qu'ei ua chotanta. En tot cas que seré pastencs en las partidas umidas de las arribas de Bodigau .

Lo nom Òssagòr que sembla format dus mots deu lexic prelatin : l'idronim òssa e l'adjectiu agòr, « sec, tarit » o gorr, « arroi, nud ». Òssagòr que seré ua « aiga arroia », donc ferruginosa. Lo lòc Bas Rouge au nòrd de Lon e la forma femenina (Lac d'Ossegore) de la mapa de Cassini, lo lòc l'Aiga seca, a Trensac que pòderén confirmar aquera solucion. Aqueths noms que demòren escurs e que datarén de l'epòca aquitanica .

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben Comunas de las Lanas Ligams extèrnes

Nòtas

Categoria:Comuna de Maremne Categoria:Comuna de las Lanas Categoria:Lanas Categoria:Comuna de Gasconha