__TOC__ La fìsica a l'é na siensa sperimental dont j'anteresse e ij confin a l'han varià con ël temp. Conforma a l'etimologìa (dal grech φύσισ, ch'a veul dì natura) a l'é la siensa dla natura.
Fin-a a la fin dël sécol ch'a fa XIX ij confin antra le siense naturaj a j'ero assè ciàir e la fìsica as ocupava dij fenòmeno ch'a compòrto nen ëd cambiament ant la natura dij còrp. Con ël progredì ëd le conossense e dle técniche sperimentaj, ël domini dla fìsica a l'é spantiasse, rivand a anteressese a le molécole e a j'àtom, intrand ant ël teritòri che për tradission a l'era coatà da la chìmica.
As peul disse che la fìsica dël dì d'ancheuj a l'é la siensa ch'a studia ij component dla materia e soe antërassion për smon-e dë spiegassion an fonsion ëd coste antërassion dij vàire fenòmen naturaj e dle proprietà dla materia. Tutun, lòn ch'a caraterisa pì che tut la fìsica a l'é nen tant ël camp d'anvestigassion, ma pitòst soa tendensa a anquadré ij fàit ësperimentaj an dë schema quantitativ, visadì matemàtich, e ëd sërché d'arporté le conossense a 'n cit ansem ëd laj fondamentaj.
La delimitassion dla categorìa dij fàit naturaj dont la fìsica as anteressa a l'é pà d'autut precisa e a l'ha 'd motivassion nen sempe ogetive, ma mincatant mach ëstòriche o convensionaj. A livel dël macrocòsm la fìsica a spartiss con le siense dla vita ël camp ëd la filosofìa natural, vej termo ch'a sërcava d'anquadré na teorìa 'd cola part ëd l'univers material ch'as podìa esploresse për mojen d'osservassion e esperiment e dont le laj a fusso assè ciàire da podèj esse tratà con ëd cont matemàtich.
La fìsica as òcupa ëd tuti ij fenòmeno e le struture ch'a rësguardo nen j'organism vivent; da costa mira, la fìsica a conviv con l'angegnerìa, dont as dëstaca nen tant për la natura dij fenòmeno studià, ma pitòst për ël but ëd cost ëstudi: dzortut aplicativ për l'angegnerìa, essensialman ëd conossensa, e donca finalisà a chiel-midem, për la fìsica. A livel molecolar, la fìsica a partagia ël camp con la chìmica, ch'as anteressa dle trasformassion molecolar naturaj e andustriaj.
Bele che la fìsica a l'é n'ansem orgànich e coerent ëd prinsipi e ëd laj ch'a permëtto dë studié e capì ij vàire process dla natura, as peul desse dla fìsica na division grossera an vàire setor: Mecànica: a studia ël moviment dij còrp. Termodinàmica: sò soget a son ij fenòmen colegà a lë scambi ëd quantità ëd calor. Acùstica: a s'anteressa dij fenòmen sonor. Òtica: a studia ij fenòmen luminos. Eletromagnetism: a studia ij fenòmen elétrich e magnétich. Fìsica moderna: a l'é formà da la relatività, la fìsica atòmica, la fisica nuclear e sot-nuclear. Ël but dla fìsica dël di d'ancheuj a smija esse dzortut l'arserca ëd na teorìa unificà ch'a permëtta na sìntesi dle branche ancor isolà.
La fìsica a forniss ij prinsipi fondamentaj ëd vàire àutre siense: dnans a tute la chìmica, l'astronomìa, la geofìsica (visadì le vàire siense ch'a studio la tèra) ma ëdcò a la biofìsica e la biochìmica, visadì cole siense ch'as anteresso a l'ancamin e a l'evolussion dla vita.
D'àutra part soe aplicassion a l'han determinà ël lest dësvlup ëd la técnica: j'angign tèrmich, l'eletrotécnica, la radiotécnica, l'eletrònica, la fotografìa, la reonàtica, l'astronàutica, j'aplicassion dl'energìa nuclear, la balìstica e via fòrt a son tute basà an sla fìsica. Da part soa la técnica a l'ha butà a disposission dla fìsica vàire utiss dë mzura amportant, ch'a n'han giutane ël progress.
Ël métod La fìsica a l'é na siensa quantitativa basà su d'esperiment an sël mond, che për esprime soe laj a l'ha da manca dla matemàtica (d'àutra part, vàire dësvlup amportant ëd la matemàtica a l'han a l'adoss dij problema ëd fìsica).
Për elaboré na teorìa, ëd sòlit as part da n'osservassion o da na dëscuverta sperimental. J'arzultà dj'esperiment a ven-o sistematisà e butà an relassion an tra 'd lor conforma al métod sientìfich, ëdcò ciamà métod andutiv, an sërcand dë spieghé la pì gran quantità possìbil d'arzultà sperimentaj an arportand-je a 'n cit nùmer ëd prinsipi (acetà basand-se ansima a j'osservassion) ch'a ven-o admetù tanme postulà.
Apress avèj elaborà na prima teorìa limità, ch'a va bin për ël fenòmeno particolar e pòchi d'àutri amparentà, as bèica si la teorìa a përmet ëd fé ëd prevision d'àutri fenòmeno ch'a ven-o ëdcò costi verificà an manera sperimental e as serca d'elaboré na teorìa pì general possìbil, dont a së studio j'antërassion con d'àutre siense. Ij fenòmeno a son ëstudià an dovrand d'utiss matemàtich e statìstich.
Da già ch'as peul pà esse sigur che ij prinsipi a sio nen an contradission e ch'a resta sempe possìbil che l'arzultà 'd na neuva mzura a sia an contrast con costi, a na ven che na teorìa fìsica a l'é mai d'autut dimostrà. A l'é për sòn ch'as progeto e as fan sempe 'd neuv esperiment, për confermé o modifiché le teorìe esistente.
Minca fenòmeno a l'é analisà ant ij sò aspet fondamentaj e a l'é për lòn che la fìsica dël di d'ancheuj a l'é viaman ëd pì anteressà a studié le part pì cite dla materia.
Ij métod ësperimentaj Soens ij fenòmeno fìsich a son nen përcepìbij daj sens uman (e comsëssìa pà da na mira quantitativa). Le técniche dë mzura sperimentaj a son donca fondamentaj, lòn ch'a veul di che ël livel tecnològich a condission-a ij progress teòrich ëd la fìsica.
Për esempi, la teorìa eletromagnética a l'ha avù da manca dle técniche dle mzure elétriche; la dëscoerta dla natura elétrica dla materia a l'é stàita possìbil mersì a jë studi òtich ëd la scaria ant ij gas e dij raj X. Ant la fìsica moderna, j'acelerator ëd partissele a permëtto la fìsica nuclear e cola dle partissele; la liquefassion dl'elio a l'ha përmetù ëd realisé le temperadure basse (criogenìa), ëd n'amportansa decisiva për la fìsica dël còrp sòlid.
L'astrofìsica a l'ha pijà la scampa cand a son ëstàit realisà ij radiotelescòpi, derivà dal ràdar ch'a l'era stàit dovrà durant la sconda guèra mondial, e al di d'ancheuj a deuvra ij satélit artifissaj për j'arserche fòra da l'atmosfera. E tut ël fiamengh dësvlup dla fìsica dël di d'ancheuj a sarìa nen possìbil sensa l'eletrònica e j'ordinator.
Tutun ij métod ësperimentaj da soj a basto pà për ël progress sientìfich: soens dij dësvlup che da na mira técnica e teòrica a j'ero bin possìbij a l'han dovù speté l'antuission uman-a prima ëd pijé forma.
La mzura A l'adoss ëd na teorìa fìsica a-i é la mzura. Mzuré a veul dì fé 'n confront antra l'oget an esam e n'oget dël midem tipo pijà 'me unità dë mzura. L'arzultà dla mzura a l'é 'n nùmer, compagnà da n'eror presumìbil. L'eror ant la fìsica a l'é pà un difet secondari e ch'as peul eliminesse, ma n'entità ch'a nass ansema a la mzura e a n'é part essensial; a serv, tra l'àutr, a definì la qualità dla mzura. As trata dl'ansidit eror casual, ch'a l'é nen l'eror sistemàtich, o bàilo.
Dagià che l'eror a l'é pà eliminàbil, a-i nass ël problema si, dë dlà dla mzura, a-i sia na realtà ogetiva. Bele che l'ategiament sòlit dij fìsich a sia che la realtà ogetiva a esista për da bon, cost-sì a l'é pì 'n problema filosòfich che fìsich: da la mira dla fìsica l'amportant a l'é che minca concet antroduvù ant le teorìe ch'as costruisso a sia definì ëd fasson ciàira an fonsion ëd grandësse ch'as peulo mzuresse e che minca mzura arpetùa a daga, ant ij lìmit dl'eror ësperimental, l'istess arzultà.
Antërpolassion e estrapolassion A-i ancàpita soens che n'esperiensa a na smon-a, con n'aprossimassion sodesfasenta, ij valor ëd na grandëssa fìsica b cand n'àutra grandëssa a a cangia ant n'ansem finì dë mzure fàite. La relassion antra le doe grandësse a l'é antlora formalisà për mojen ëd na laj empìrica ch'a përmet ëd calcolé b ëdcò për valor d'a nen ësperimentà.
Ël càlcol fàit parèj ëd b an corispondensa d'un valor d'a ch'a staga andrinta a l'antërval dij valor ëmzurà as ciama antërpolassion; si a a l'é fòra da s'antërval, ël procediment as ciama estrapolassion.
La fìsica teòrica e la matemàtica La fìsica teòrica a l'é nen mach n'utiss për j'arserche: an efet, partend daj dàit dj'esperiment, a na sërca na sìntesi e a na fórmola na teorìa bon-a a prevëdde d'àutri fenòmeno. La matemàtica a l'é l'utiss prinsipal dla fìsica teòrica e, da soa part, sò dësvlup a l'é soens cissà daj problema ëd fìsica.
Soens a-i ancàpita ëdcò che la teorìa matemàtica a ven-a prima 'd soe aplicassion. Për esempi, la geometrìa nen uclidéa a l'é vnùita prima dla teorìa dla relatività; la teorìa matemàtica dij quaternion a l'é pì veja dla dëscoerta an mecànica dij quant dël comportament ëd le sòtole; la teorìa djë strop a l'é vnùita anans dl'anàlisi dle struture dij cristaj e dla classificassion dle partissele elementar.
La fìsica aplicà A-i é doi tipo d'aplicassion ëd la fìsica: l'utilisassion dij sò métod e arzultà an d'àutre siense da na part, e l'aplicassion dij fenòmeno fìsich për ël dësvlup tecnològich e técnich da l'àutra. N'aplicassion dël prim tipo a l'é, për esempi, cola ch'as fa an chìmica pr'ëstudié le liure molecolar an dovrand le teorìe dl'àtom fortìe da la mecànica dij quant.
Ëdcò lë strasordinari progress dle siense biològiche a l'é stàit possìbil mersì a la fìsica e a l'aplicassion dël microscòpi eletrònich e dla difrassion dij raj X, ch'a l'ha përmetù dë s-ciairì la strutura dl'anformassion dij gene; son a l'ha fàit ës-ciòde la biofìsica.
Geofìsica, astronomìa e arserche spassiaj a son ëdcò lor branche amportante dla fìsica aplicà. Fin-a an meisin-a as deuvro ëd fondamentaj contribussion da la fìsica: raj X, radioterapìa, e via fòrt. Antra j'aplicassion dla fìsica a la técnica a-i son, pr'esempi, la criogenìa, la técnica dël veuid, j'acelerator ëd partissele, l'eletrònica (ëdcò da na mira quantìstica, arpresentà daj làser e daj màser), la fìsica dij plasma, la tecnologìa nuclear, la siensa dij materiaj, l'areodinàmica, la supercondutività, l'utilisassion dle sostanse magnétiche e dielétriche, e via fòrt.
Mersì al modern dësvlup ëd la tecnologìa, ël temp ch'a-i passa antra la dëscoerta d'un fenòmeno e soa aplicassion a dventa viaman pì curt, e son a ciama na colaborassion viaman pì s-ciassa antra fìsich e anginié.
Stòria Lë s-ciòde dla fìsica L'arserca fìsica a l'ha fàit ij sò prim pass mersì a la siviltà greca. Tutun ij progress ant ël setor ëd col'época a son ëstàit assè limità, da na part përchè cost a l'era nen l'anteresse prinsipal dij grech e da l'àutra përchè a-j restava impossìbil traté ij problema dinàmich.
Ant l'antichità clàssica le contribussion prinsipaj a son cole d'Archimede, cole astronòmiche (ma mach da na mira cinética e geométrica) e l'arnomà teorìa atomìstica ëd Leucip e Demòcrit. Tutun, la teorìa atomìstica a l'é pitòst na s-cëtta astrassion, derivà da la speculassion filosòfica, e a l'ha pà avù na gran anfluensa an sla fìsica ëd coj temp.
L'arnassiment Fin-a a la fin dl'età ëd mes la fìsica a l'ha nen fàit dij gran progress. La dissiplin-a as dësvija torna con Copèrnich e Kepler ch'a chito la tradission geosséntrica, an antroduvand ëd laj sempie për permëtte ëd calcolé la posission dle stèile. A l'é 'l prim pass ëd na neuva ampostassion dl'arserca sientìfica.
Dël sécol ch'a fa XVII a son butà le bas dla dinàmica. Galilei a enonsia chèich prinsipi fondamentaj an sël moviment dij còrp (butand an evidensa la relatività dij sistema d'arferiment); an costruend ël canucial e an ëmnand vàire esperiment a dà l'andi al métod ësperimental ch'a l'é a la bas dël dësvlup ëd la moderna siviltà sientìfica e tecnològica.
A sarà Newton a smon-e an forma matemàtica le laj dla dinàmica, an part già stabilìe da Galilei 'd na fasson ësperimental. Newton a l'ha ëdcò avù l'antuission dël fenòmeno dla gravitassion e a l'ha formolane la laj matemàtica; a l'ha smonù ëdcò d'idèje fondamentaj an sla natura dla lus (già Galilei a l'avìa anmaginà che la lus as propaghèissa con andi finì) ansema a vàire d'àutri fenòmeno mecànich e òtich.