Quand ch'i j'ero a Pampalù, a l'é na canson popolar ch'a parla dla stòria d'amor antra Tomalin e na bela brun-a. L'aria a l'è quasi istessa a n'àuta canson popolar conossùa come Veuj marieme a Caramagna o A mi 'm pias col Gioanin andoa a ven cò nominà 'n përsonagi cantà da pare Ignassi Isler: Giaco Tross.
Test
Quand ch'i j'ero a Pampalù al cèr dla lun-a l'oma vist da sota 'n su na bela brun-a.
L'oma dije con rispet che bela cita chila a l'è pròpi 'n sarzèt che 'l cheur anvita.
Rossa dla dichiarassion l'è scapà via là 'nt ij pra l'è rubatà là 'n mes dj'ortje.
Soma 'ndala a ramassé tuti d'acòrdi ma 'l cagnass dël giardiné a ven për mòrdi.
Tomalin l'è 'l pì davzin a l'ha 'mbrassala l'ha tiraje 'n rissolin e l'ha basala.
Ma 'l final l'è nen costì dla nòsta stòria a l'è nen finì tan mal l'è finì 'n glòria.
L'è 'ncor nen passaje 'n mèis ch'a së 'mpalmava col sò Tomalin scortèis a lo sposava.
La castagna 'nt ël sò ariss l'è sensa spin-a ma s'as lassa dëspujé l'è 'ncor pì fin-a.
Ant na version armonisà dal magìster Semerìa (ël còro a canta “Conta mach, ròbe da mat”)
Categorìa: Canson popolar piemontèisa