La virtù (dal latin virtus, da vir, "òm") an filosofìa a l'é na disposission o n'abitùdin ëd caràter ch'a pòrta na përson-a a agì conform a la rason e a la moralità. A l'é un concet sentral dl'ética dle virtù, na corent filosòfica ch'a buta la formassion dël bon caràter al cheur dla vita moral.
Tichëtte prinsipaj La virtù a peul esse definìa coma: Na disposission stàbil dël caràter a serne e fé lòn ch'a l'é bon L'abilità ëd trové la giusta mzura an tra doi estrem La realisassion dël potensial uman conform a la rason La base dël bon agì e dla vita contenta
Sòrt ëd virtù Për Aristòtil Aristòtil a diferensia an tra: Virtù inteletual: Cola ch'a ven da l'ansegnament Sapiensa: La conossensa dij prinsipi pì àut Siensa: La conossensa dle còse necessarie Rason pràtica: La capacità 'd giudiché an situassion particolar
Virtù moral: Cola ch'a ven da l'abitùdin Coragi: An tra la temerarietà e la paurosità Temperansa: An tra l'intemperansa e l'insensibilità Liberalità: An tra la prodigalità e l'avarissia Magnanimità: An tra la vanità e la pusilanimità
Le quatr virtù cardinaj Ant la tradission filosòfica e cristian-a: Prudensa: La capacità 'd giudiché lòn ch'a l'é bon da fé Giustissia: La costanta volontà 'd dé a mincadun lòn ch'a jë speta Fòrsa: La fermëssa ant le dificoltà Temperansa: Ël moderé ij desider sensuaj
Le tre virtù teologaj Ant la tradission cristian-a: Fej: La virtù ch'a pòrta a chërde an Dé Speransa: La virtù ch'a pòrta a speré an Dé Carità: La virtù ch'a pòrta a vorej bin a Dé e al pròssim
Strutura dla virtù Second Aristòtil, la virtù a l'ha tre caraterìstiche: As trata dë na disposission, nen d'un sentiment o d'una capacità A l'é na mzura an tra doi estrem (sfasament) A l'é na abitùdin, visadì ch'as aquista për pràtica costanta
Aquisté le virtù Le virtù as deuvro: Për pràtica e repetission d'assion virtuose Për esempi e imitassion ëd përson-e virtuose Për riflession e auto-esaminassion Për educassion e formassion dël caràter
Virtù e felicità Ant l'ética dle virtù, le virtù a son: Mèj për esse: A rendo bon col ch'a l'ha Mèj për vive: A men-o a la felicità (eudaimonia) Fin an lor mideme: A son desideràbij për lor-mideme
Virtù ant la tradission filosòfica = Socrate: La virtù a l'é conossensa, ël mal a ven da l'ignoransa Platon: La virtù a l'é l'órdin dl'ànima, minca part a l'ha soa virtù pròpria Jë Stòich: La virtù a l'é l'ùnich bin ver, tut lòn ch'a resta a l'é indiferent Tomà d'Aquin: A integra la filosofìa d'Aristòtil con la vision cristian-a dla virtù David Hume: La virtù a l'é lòn ch'a sùssita 'd sentiment ëd aprovassion Alasdair MacIntyre: An temp modern, a fortiss un ritorn a l'ética dle virtù
Crìtiche a l'ética dle virtù A peul manché 'd régole ciàire për guidé l'assion As peul dventé relativista: le virtù a peulo varié da coltura a coltura A peul nen dé na rispòsta a le question ëd giustissia sossial
Amportansa contemporania L'antëress për le virtù a l'é arnassù ant ël sécol ch'a fa XX con: La publicassion ëd "After Virtue" d'Alasdair MacIntyre (1981) Jë studi an ética aplicà (ética dl'organisassion, ética dël professionista) L'antëress për la formassion dël caràter ant l'educassion
Vos corelà Ética dle virtù Aristòtil Vissi Eudemonism Caràter Prudensa Giustissia Fòrsa Temperansa
Arferiment
Categorìa:filosofìa Categorìa:Ética Categorìa:Artìcoj scrivù con l'AI