thumb|right|200px|Guido Gozzano Poeta, dzortut an lenga italian-a ma ëdcò an piemontèis. Guido Gozzano a l'era nassù a Turin ël 19 dë dzèmber dël 1883, ant ël palass ëd contrà Bertolotti 2, e a l'é mòrt a Turin ël 9 d'agost dël 1916, an contrà Cibrario 65.
Gozzano a l'era anscrivusse a la facoltà ëd drit, ma a l'é mai laureasse. Për sòn a l'era ciamà avocat da chèich sò conossent.
A l'ha ëdcò colaborà ai giornaj Il Momento e La Donna. Ansema a Eugenio Colmo e Amalia Guglielminetti a l'é stàit antra ij fondador dël bimensil satìrich e antërventista Il Numero. D'Amalia Guglielminetti a l'ha voltà an piemontèis ël sonèt Le oscure, con ël tìtol Ij toton.
Për soagnesse da la consunsion, dont a l'era malavi, durant j'istà dël 1906 e 1907 Gozzano a l'ha sogiornà vàire vire an val d'Ayas.
Euvre La via del rifugio (1907) I colloqui (1911) I tre talismani (1914) Verso la cuna del mondo. Lettere dall'India (1917) L'altare del passato (1917) La principessa si sposa (1918) L'ultima traccia (1919) Primavere romantiche (1924) Cara Torino (1974)
Gozzano, Guido Gozzano, Guido Gozzano, Guido