Руси́ньскый алфаві́т (Rusyn'skŷj alfavit), пораз руси́ньска а́збука (rusyn'ska azbuka) — алфавіт русиньского языка. У чотырёх варіантах русиньского языка алфавіт не є докус єднакый и розлучат ся числом и рядом букв.
Русиньскый алфавіт ся опират на гражданку, спрощеный варіант кіріліцї и обычно має 37 букв ци менше. Лемкувськый алфавіт ся уд пряшувського (горі у табличці) удлучат тым, ож не має букв ѣ, Ёё и Її. У воєводинськум алфавіті не є Ёё, Іі, Ыы и Ъъ; Ии ся кладе сперед Її. Єдного кодифікованого підкарпатьского варіанта не є ани днесь. Алфавіт новых учебникув про русинські народні школы указує ся в учебнику Надії Печоры Русиньскый язык. Розличат ся уд пряшівского алфавіта рядом букв (мнягкый и твердый знакы стоят сперед Юю и Яя). Мимо того ся в нюм хоснуют буквы Îî и Ôô, айбо за часть алфавіта ся не тримлят. Про запис закрытого переднёго округленого голосного звука (МФА [y]) обычно хоснуют букву ӰӱПечора 2013, с. 13Алмашій, Керча, Молнар, Попович 1999, с. 5Падяк 2007, с. 79—80.
Повязані статі Русинська латиніка
Зазначкы
Література