Поліщукы (, , , ) тото наруд, жыючый у Полісю. Бесіда поліщукув творит діалектный контінуум межи білоруськым и украйинськым языками и включає недавно кодифікованый западнополіськый язык, а щи вшылиякі другі місні варіації и діалекты.
Історія
Поліщукы зачали розвивати своє чутя ідентичности уд меживойнового періода пуд вливом етнічної політикы Другої польської республікы в поліському воєводстві.Majecki Henryk, "Problem samookreślenia narodowego Poleszuków w Polsce okresu międzywojennego" — Загароддзе--3: матэрыялы навукова-краязнаўчай канферэнцыі "Палессе ў ХХ стагоддзі" 1-4 чэрвеня 2000 г., Беласток]] (было доступноє онлайн: Problem samookreślenia narodowego Poleszuków w Polsce okresu międzywojennego, ) Воєводство мало майнечиселноє обывательство и єден из майнизкых уровнюв економічного процвітаня позад тяжкых кліматичных и ґаздувськых условій (неродючого ґрунту). У польському статистичному документови за 1923. рук было зафіксовано, ож 38,600 из 880,900 бывателюв поліського воєводства (дас 4%) было записано поліщуками; самі вни указали у списованьови свою етнічнусть ги „тутейші“ (), т. є. „місні“. Документ зазначовав, ож они приказовали Восточнословянськыми діалектами, проміжковыми межи украйинськым и білоруськым языками — котрі ся пораз вызначали ги окремый поліськый язык. У польському списованю 1931. року звіданку за етнічность замінили на звіданя за материнськый язык; в резултаті 62.5% населеня означили за свуй язык „тутейшый“ (14.5% дали польськый, 10.0% — їдіш авадь іврит). Тото, што подакотрі вписали білоруськый авадь украйинськый, інтерпретовало ся ги формація в реґіоні удповідної етнічної свідомости.Vadzim Pauliuczuk, Wychodźstwo z województwa poleskiego za ocean. Zarys problematyki, Białostockie Teki Historyczne, vol. 13, 2015, pp. 193-212 На днешньый день ся поліщукы держат окремов културнов и етнічнов ідентичностьов, хоть булшина обывательства білоруської, польської и украйинської частий Поліся асиміловали ся в удповідні народы, а щи з російськым етносом.
У кунци 1980. рокув у Білоруськуй ССР была мала кампанія за вытвореня стандарта про писаный язык на основі поліськых діалектув, запущена білоруськым писательом Ніколайом Шеляґовічом и його колеґами у гатарах їх акцій за признаня поліщукув ги окремої етнічности тай їхню автономію; айбо кампанія не дустала практично ниякої пудпоры и сперла ся.Цадко О. Полесье и опыт национального конструирования (1988–1995), Палітычная сфера. Гісторыя і нацыя, no.24 (1), 2016, pp. 78-93.
Култура Кухня Поліщуцькуй кухні характерноє їдіня з продуктув галаскы и збираня: рыбы (линь, карась, окунь), ягуд, грибув и трав. Многі їдіня ся справлювут из помучов жытньої мукы, наприклад колачі, палачінты и вшылиякі филі хліба. Традиційным поліськым їдіньом сут: гречані вареникы из квасным молоком; кваша из квасної жытньої и гречаної мукы. Празничні їдіня поліщукув тото борщ, кысіль, грубі палачінты из сметанов, творог из кашов из проса й молока.
Пошырені поліщуцькі їдіня
Боровкы — годні ся сушити тай колотити з цукром, муков авадь маком, вадь їсти ся свіжыми з хлібом и молоком ци сметанов; Бухты — колачикы з пшеничної мукы з грозенками тай ягодами; Гартаначка — просова каша з мнясом и крумплями, варена у великому казанкови; Гуркы — дусені огуркы з морковльов, цибульов, птицьов авадь свининов; Каламуха — десерт из вареных черешнюв, сметаны и мукы; Квасовка — свальбовоє їдіня из вареного проса з сушеными черешнями, яблыками тай сливами; Крупник — левеш из просом, грибами, молочнов сыроватков и т. д.; Мацик (ищи знамый ги каврук, кірух, мацьок, кнюшок, богук) — солонина, удержана дакулько місяцюв в ташці з лена вадь свинському череві/міхурови; Печена у шпорі капуста; Томачі — mashed potatoes; Волок (войлок) — варені вадь дусені листя бурака, лободы вадь жаливы, приправлені сметанов, сыроватков, кертовиновым олойом авадь чесноком.
Скапчані статі Підляшукы Тутейші
Референції