Андрѣ́й Ка́лин, Андрі́й Степа́нович Ка́лин, *3. мая 1908, Горинчово, жупа Мараморош, Мадярске кральовство – †11. децембра 1979 — русинскый приповѣдкарь. Автор приповѣдковых книжок: «Закарпатські казки» (1955), «Дідо-Всевідо» (1969) и др.Микитась В. Л.Казкар Андрій Калин
Биография Андрѣй Калин — обычайный подкарпатскый селянин. Отець му, Стефан Калин, стратив живот на заробках в Америцѣ, коли сын мав 7 рокы. А так Андрѣй мусѣв ити заробляти, жебы утримовав родину, про то зостав нешколованый. Тым завзятѣйше зберав, затямльовав и придумовав сам приповѣдкы.Лінтур П., сс. 3–10.
В року 1946 фолклориста Петро Линтур записав з его слов 120 оригиналных сюжетох казок тай иншых устных прозовых творох. Тоты записы в литературной обробцѣ по украинскы стали ся основов выданых в наступных роках книг про дѣтей: Закарпатські казки Андрія Калина (1955; по русскы – 1957), Дідо-Всевідо (1969), Дванадцять братів (1972), Казки одного села (1979), Зачаровані казкою (1984; усѣ в Ужгородѣ).
По публикации Андрѣй Калин став ся широко познатым и любеным писательом у дѣтей: его слухали з отвореным ротом. Книжкы принесли му не лем славу, але и гонорар, котрый му дозволив збудовати нову хыжу, в котрой але пожив лем еден рок. Споминають на него в селѣ як на честного, порядного и доброго чоловѣка, котрый каждому быв готовый помочи. Днесь в той хыжи жие его сын, Андрѣй Калин мл. На хыжи отворили памятну таблу.Анна Кирпан.
Творба, доступна на вебу Закарпатські казки (1955) Дванадцять братів (1972)
Жерела и одказы
Лінтур П.: Закарпатський казкар Андрій Калин. //Закарпатські казки Андрія Калина. — Ужгород: Закарпатське обласне видавництво, 1955.
Референции
Катеґорія:Авторы книг дѣтям Катеґорія:Приповѣдкарѣ