Яким Сивч (*26. април 1935, Руски Керестур, Югославия—†2. децембер 1987, Руски Керестур, Войводина, СФРЮ), музични педаґоґ, композитор, музичар и спортиста.
Биоґрафия Яким Сивч ше народзел 26. априла 1935. року у Руски Керестур, як наймладши спомедзи троїх дзецох оца Якима и мацери Мелани (народзеней Чизмар). Шестри му Гелена (познєйше наставнїца и малярка) и Анґела (одата Колєсар). Основну школу и нїзшу ґимназию закончел у Руским Керестуре, висши класи ґимназиї започал у Оджаку, а вельку матуру закончел у Бачкей Паланки. После велькей матури пробовал ше уписац на Музичну академию у Беоґрадзе, алє го там нє прияли бо пред тим нє закончел штредню музичну школу та ше, по жаданю родичох, уписал на студиї права на Правним факултету у Беоґрадзе. Медзитим, и надалєй його преокупация була музика. Гармоника и под час студийох права була його стаємни провадзач.
Под час студийох у Беоґрадзе бул член оркестрох у КУД Иво-Лола Рибар, Вукица Митрович, Мика Митрович и Брача Стаменкович. У тим чаше упознал ше и зоз Владимиром Горняком-Фицком, беоґрадским студентом ветерини з Коцура, котри мал барз приємни глас и знал крашнє шпивац. Вони двоме на рижних концертох посциговали красни успихи, окреме у интерпретованю русийских писньох, котри у тедишнїм чаше були барз популарни. То ище баржей утвердзело Якима Сивча у опредзелєню же би музика постала його животна професия. После уписаного пиятого семестра на Правним факултету, дефинитивно напущує студиї права и одходзи одслужиц войско.
Яким Сивч бул активни дружтвени и спортски роботнїк и зохабел глїбоки шлїди на планє пестованя атлетики, гокею на лядзе и корчоляню у Руским Керестуре.
Яким Сивч ше оженєл зоз Смилю родз. Радойчин 26. марца 1961. року и у малженстве мали двойо дзеци, сина Владимира и дзивку Весну.
У 1962. року почал робиц у керестурским Доме култури як шеф рахунководства, гоч за тото нє мал одвитуюци квалификациї, алє ше знало же як искусни музичар годзен вельо помогнуц у орґанизованю музичного живота. Теди вон паралелно почал робиц и у Школи за основне музичне образованє у Кули. Пошвидко и у Руским Керестуре отворене видвоєне оддзелєнє тей школи. То були фундаменти музичного образованя у валалє.
Музична и педаґоґийна робота То источасно и рок кед ше почало зоз пририхтованями фестивала Червена ружа, чий єден з орґанизаторох, сновательох и „кум“ бул праве Яким Сивч. Вон пририхтал за наступ на сцени шицких шпивачох на першей Червеней ружи, хторих провадзел праве його оркестер под назву Шкорванчки, у составе Владислав Надьмитьо, Михайло Микита, Теофил Сабадош, Мирон Джуджар, Михал Чордаш и Яким Сивч. Уж на першей Ружи виведзени и перши три Сивчово ориґинални композициї забавного характера – Щешлїва ноц, на його власни текст, Єшеньска ружа на слова Янка Грубенї и Модерна любов („Вше ше людзе любовали“) на слова Юлияна Каменїцкия. Прето з правом можеме повесц же Яким Сивч зачатнїк новшей рускей забавней музики. Попри тим, вон значне число композицийох зложел у народним духу як и велї композициї за дзеци а ма и вецей композициї обробени за хор.
Яким Сивч друковал 1965. року кнїжочку Забавни мелодиї и романси у хторей обявени 22 його власни композициї. Видруковани му и зборнїк дзецинских писньочкох зоз провадзеньом на гармоники „Весели гармоникаше.”
У 1966. року вон позарядово закончує штредню музичну школу и уписує ше на музични напрям Висшей педаґоґийней школи у Сараєве, дзе з успихом дипломовал 26. септембра 1969. року и почал робиц як наставнїк музичного образованя у Основней школи Петро Кузмяк у Руским Керестуре.
Яким Сивч бул одлични гармоникаш, знал и зашпивац, писал часто тексти за свойо композици, алє остал насампредз запаметани як композитор. Яким Сивч розпочал єдну нову обласц роботи у рамикох музичного скарбу Руснацох, а то було осучасньованє рускей шпиванки. Дзекуци велькому таланту Яким Сивч компоновал велї красни шпиванки хтори уж за його живота постали часц рускей народней музики. Тиж барз значна и його воспитна робота. Бо, велька векшина младих людзох котри ше у 70-тих и 80-тих рокох ХХ сторочя занїмали зоз твореньом рускей шпиванки, хтори ю виводзели и хтори ю насправди любели, перши сознаня о рускей музики доставали од їх наставнїка Якима Сивча. Як наставнїк и учаснїк велїх музичних акцийох Яша знал приблїжиц музику ґу людзом, а вони му, вецей генерациї, на тим окреме подзековни. На трох ґрамофонских плочох и вецей авдиокасетох находзи ше його музика; у штирох кнїжкох зазначени ноти його композицийох, а музични емисий наших радио-станїцох нє мож задумац без його популарних шпиванкох.
У 1984. року, по нєполних 22 рокох роботного стажу, пре чежку хороту бул примушени пойсц до инвалидскей пензиї. Свидоми безвиходносци зоз такого стану, упокоєл ше 2. децембра 1987. року.
Поховани є у Руским Керестуре.
Композициї +У народним духуРокНаслов композициїАвтор текста1965Плїва хмаркаМихайло Ковач1965.У лєшику при валалєСилво Ерделї1965.Били орґониЄлена Солонар1966.Я тото дзивче сцемЯким Сивч1966.Качмар, дай нам виноТеофил Сабадош1969.Ружи, червени ружиЯким Сивч1969.Мой стари домеТеофил Сабадош1970.О, врац ше, милиМихайло Ковач1971.Грайце ми, гудаци, грайцеЯков Салак1972.Мацерова мушкатлаТеофил Сабадош1975.Били тополїМихал Рамач1978.Стари салашиЯким Сивч1979.Кед квитли овоциЯким Сивч1984.Писня старей тополїЯнко Фейса +У забавним духуРокНаслов композициїАвтор текста1962.Щешлїва ноцЯким Сивч1962.Єшеньска ружаЯнко Грубеня1962.Модерна любовЮлиян Каменїцки1964.ИринкаЯким Сивч1964.НоцТеофил Сабадош1965.Кед же ме стретнєшИрина Гарди (Ковачевич)1971.Валалу, врацам ци шеЯким Сивч1971.Нє знєвер любовДюра Латяк1971.На дражки животаЛюбка Фалц1972.Моя перша любовМелания Кучмаш1972.Керестурски тополїДюра Латяк1975.За тебеЯрослава Кочиш-Микита1976.Знам же ме чекашЯрослава Кошиш-Микита1976.Чловек сом и жадам вам шицко...Юлиян Тамаш1976.Тей ноциЯрослава Кочиш-Микита1977.Придзе часТеофил Сабадош1978.Нашмеяней дзивкиЯким Сивч1979.Пошла ши з витромЯким Сивч1980.Тримайме ше за рукиЯким Сивч1981.Як давно то булоЯким Сивч1985.ИренаЯким Сивч
+Червене пупчеРокНаслов композициїАвтор текста1969.Моя жемЯша Баков1969.Наша писняМикола М. Кочиш1969.Пшичок и мачичкаЯнко Фейса1970.Наша МарчаМикола Скубан1970.ЛюбичицаИрина Гарди-Ковачевич1970.Лєдво чекамМелания Павлович1970.Май, май, майМикола М. Кочиш1973.Цихо, цихшеАнгела Прокоп-Єздич1973.Мали МижоЯким Сивч1974.СиновиВладимир Бесерминї1974.Перши майМирон Будински1975.Май 1946Яша Баков1975.КосидбаМикола Скубан1975.До колаМикола М.Кочиш1976.Концерт животиньохЯким Сивч1976.Спали би уж твойо очкаЄлена Солонар1979.Чом любиме РепубликуМикола Скубан1979.Приходзи ярМикола Скубан1979.Априлска природаМикола Скубан1981.Ошлєбодзени валалМикола Скубан1981.Моя РепубликаМихайло Ковач1983.Плїва хмаркаМихайло Ковач1983.ГодзинкаМикола М. Кочиш(?)Дзень мацерохГеленка Горняк(?)На вибдовиВасиль Мудри(?)Новемберска шветочносцМикола Скубан(?)Привит Дїдови МразовиМикола Скубан(?)Пришла жимаМикола Скубан
Литература Тамаш, др Юлиян, "Яким Сивч (1935-1987)", Руски Керестур, лїтопис и история (1745-1991), Месна заєднїца Руски Керестур, 1992, бок. Яким Сивч поета нотох (1935–1987) нотни и текстуални записи – Видавателє НВУ Руске слово Нови Сад и Завод за културу войводянских Руснацох, ношитель проєкта Руске културно-просвитне дружтво Нови Сад, Н. Сад 2010, Интервю Дю. Папгаргая з Я. Сивчом: ЗАБАВНУ МУЗИКУ МОЖЕМЕ И МИ ТВОРИЦ И ПЕСТОВАЦ, Руске слово, 20. септембер 1963, бок 3 Яким Сивч: Забавни мелодиї и романси. НВУ Руске слово, Руски Керестур, 1965. Боки 32. „Яким Сивч Живот осудзени на музикуˮ, 30 червени ружи, НВУ Руске слово, Нови Сад, 1991, б. 118.
Вонкашнї вязи Яким Сивч, биоґрафия и реґистер композицийох на фестивалу, Червена ружа 1962-2011, Том II, Завод за културу войводянских Руснацох, Нови Сад, 2014, б. 534-536 Гавриїл Колєсар: Яким Сивч, композитор, музични педаґоґ и инструменталиста, Руснаци у швеце, Рок IV, ч. 3, Септембер-Децембер 2005, б. 18. Гелена Сивч и Яким Сивч, ТВ Нови Сад, новембер 1988. року
Ґалерия
Катеґорія:Русиньскы поеты Катеґорія:Русиньскы писателї Катеґорія:Композіторы і музиканты Катеґорія:Диригенты Катеґорія:Руски Керестур