Quod licet Iovi, non licet bovi є латиньскый выраз, котрый дословно значіть „што є дозволене Юпітерови, не є дозволене коровам“. Класічным жрїдлом (походжінём) того выразу є новела „Зо жывота неспособного чоловіка“ (1826) од Йозефа Фрайгера фон Айхендорффа, хоць не є максімално ясно, ці тот выраз вымыслив сам Айхендорфф. В своєй грї „Heauton Timorumenos“ (Самокатовалник) Публіус Терентіус Афер, драматік Римской републікы, створив подобный выраз: Aliis si licet, tibi non licet („іншым є то дозволене, тобі/ті не є дозволене“).
То назначує екзістенцію двоїтого штандарту (оправданого або іншого) і в резултатї значіть, же „то, што є дозволене єдній важній особі або ґрупі, не є дозволене вшыткым“.
Ганна Арент вжывать тот выраз як назву і тему знамого профілу Бертолта Брехта.
Поз. тыж „Вшыткы звірята суть сі рівны, але дакотры звірята суть сі рівнїшы як остатнї“ в книзї Звіряча ферма Европа (мітолоґія)
Література Quod licet Iovi, non licet bovi. In: Der Neue Herder von A bis Z. Herder, Freiburg im Breisgau 1949, 2. Halbband (M–Z), Spalte 3453.
Референції