Lično ime, u pravu, označava ono ime koje se koristi za označavanje i razlikovanje lica (osoba). Lično ime se stiče upisom u matične knjige rođenih i djeluje prema trećim licima. U većini država se sastoji od imena (prvog ili vlastitog) i prezimena (drugog ili porodičnog imena).-{"A name given to a person at birth or at baptism, as distinguished from a surname" – according to the American Heritage Dictionary }-
Pravno regulisanje ličnih imena započelo je još Tridentskim koncilom (1545—1563), kada su sve župe morale voditi matične knjige krštenih, vjenčanih i umrlih. Ovim zakonom morala su se uz sva imena, upisati i prezimena koja su postala stalna, nepromjenljiva i nasljedna. Prema akademiku Petru Šimunoviću, Tridentskim koncilom, prezimena, koja karakterišu tri spomenuta obilježja, glavna su odlika kojim se „...razlikuju od ličnih imena“, kako on piše u knjizi „Hrvatska prezimena“. Ono što Šimunović naziva „osobno ime“, i u stvari je ime individue, dok se prema zakonu u većini evropskih zemalja lično ime sastoji od imena i prezimena.
Ličnim imenima, proučavanjem njihovih značenja i porijekla bavi se lingvistička grana onomastika.
Lična imena se pišu velikim početnim slovom. Ako ima više imena, svako ime počinje velikim slovom.
Vidi još Brfxxccxxmnpcccclllmmnprxvclmnckssqlbb11116
Reference
Literatura
Spoljašnje veze Narodne novine 69/92. Stranica o hrvatskim osobnim imenima. Popis i značenje osobnih imena.
Категорија:Ономастика Категорија:Генеалогија Категорија:Грађанско право