Džon Maksvel Kuci (; Kejptaun, 9. februar 1940), poznatiji kao Dž. M. Kuci, južnoafrički je književnik. On je jedan od najpriznatijih i najodlikovanijih autora na engleskom jeziku. Osvojio je Bukerovu nagradu (dva puta), CNA nagradu (tri puta), Jerusalimsku nagradu, Prix Femina étranger i Međunarodnu nagradu za beletristiku časopisa Irski tajms, a poseduje i niz drugih nagrada i počasnih doktorata.
U Kejptaunu je završio studije matematike i književnosti. Doktorat iz lingvistike odbranio je u SAD. Predavao je od 1972. godine u svom rodnom gradu kao profesor književnosti. Od 1996. godine član je Komiteta za Društvenu misao Univerziteta u Čikagu.
Romansijersku karijeru počeo je 1974. godine, a međunarodnu slavu stekao je 1980. godine, zahvaljujući romanu Iščekivanje varvara.
Dobitnik je mnogih priznanja. Godine 1983. i 1999. dobio je Bukerovu nagradu, a 1987. godine Jerusalimsku nagradu. Nobelovu nagradu za književnost dobio je 2003. godine. Osim toga, dobitnik je brojnih drugih književnih priznanja u Južnoj Africi, Velikoj Britaniji, Francuskoj i SAD.
Danas živi i radi kao profesor Univerziteta u Adelaidu, u Australiji. Kuci se preselio u Australiju 2002 i postao australijski državljanin 2006. godine. On živi u Adelejdu.
Život i karijera Rani život (dečaštvo)
Kuci je rođen u Kejptaunu, provincija Kejp, Južnoafrička Unija, 9. februara 1940. godine u porodici Afrikanera. Njegov otac, Zakarajas Kuci (1912–1988), bio je povremeno advokat i državni službenik, a njegova majka Vera Kuci (rođena Vehmejer; 1904–1986), školska nastavnica. Porodica je kod kuće uglavnom govorila engleski, ali je Džon govorio afrikans sa drugim rođacima. On vodi poreklo od holandskih imigranata iz 17. veka u Južnu Afriku "His Cape ancestry begins as early as the 17th century with the arrival from Holland of one Dirk Couché..." po očevoj strani, i od holandskih, nemačkih i poljskih imigranata preko njegove majke. "His maternal great-grandfather was born in Czarnylas, Poland"
Kuci je većinu svog ranog života proveo u Kejptaunu i u Vusteru, gradu u provinciji Kejp (današnji Zapadni Kejp), kako je opisano u njegovim fikcionalizovanim memoarima, Dečaštvo (1997). Njegova porodica se preselila u Vuster kada je imao osam godina, nakon što je njegov otac izgubio posao u vladi. Pohađao je St. Džozefov koledž, katoličku školu u kejptaunskom predgrađu Rondeboš, kasnije je studirao matematiku i engleski na Univerzitetu u Kejptaunu i 1960. godine stekao diplomu iz engleskog jezika sa odlikovanjem i diplomu umetnosti sa pohvalama u matematici 1961. godine.
London (Mladost)
Kuci se preselio u Ujedinjeno Kraljevstvo 1962. godine i radio kao kompjuterski programer za IBM u Londonu i ICT () u Braknelu, ostajući do 1965. godine. Godine 1963. Univerzitet u Kejptaunu dodelio mu je diplomu magistra umetnosti za njegovu tezu „Dela Forda Medoksa Forda sa posebnim osvrtom na romane“ (1963). Kucijeva iskustva u Engleskoj kasnije su ispričana u delu Mladost (2002), njegovom drugom tomu fikcionalizovanih memoara.
Akademska karijera Sjedinjene Države
Godine 1965, Kuci je otišao na Univerzitet Teksasa u Ostinu, u Sjedinjenim Državama, na Fulbrajtovom programu, gde je doktorirao 1969. Njegova doktorska disertacija je bila kompjuterski potpomognuta stilska analiza engleske proze Samjuela Beketa. Godine 1968, Kuci je počeo da predaje englesku književnost na Državnom univerzitetu Njujorka u Bafalu, gde je ostao do 1971. godine. U Bafalu je započeo svoj prvi roman, Dusklands.
Još od 1968. godine Kuci je tražio stalni boravak u SAD, proces koji je konačno bio neuspešan, delom zbog njegovog učešća u protestima protiv rata u Vijetnamu. U martu 1970. bio je jedan od 45 članova fakulteta koji su zauzeli univerzitetski Hajes Hol i bili uhapšeni zbog krivičnog dela. Optužbe protiv njih su odbačene 1971. godine.
Univerzitet u Kejptaunu
Godine 1972, Kuci se vratio u Južnu Afriku i bio je postavljen za predavača na Katedri za engleski jezik i književnost na Univerzitetu u Kejptaunu. Unapređen je u višeg predavača i vanrednog profesora pre nego što je postao profesor opšte književnosti 1984. godine. Kuci je 1994. postao profesor engleskog jezika u Ardernu, a 1999. imenovan je za istaknutog profesora na Fakultetu humanističkih nauka. Po odlasku u penziju 2002. godine dobio je status emeritusa. Bio je u Komitetu za društvenu misao na Univerzitetu u Čikagu do 2003. godine.
Adelejd
Nakon preseljenja u Adelejd, u Australiji, Kuci je postao počasni naučni saradnik na Odseku za englesku književnost Univerziteta u Adelejdu, gde je njegova partnerka, Doroti Drajver, bila kolega profesor. Prema podacima iz maja 2019. godine, Kuci je naveden kao profesor književnosti u okviru engleske književnosti i kreativnog pisanja u školi, a Drajver kao gostujući istraživač.
Važnija dela Sramota (1999) Čekajući varvare (1980) Gospodin Fo (1986) Doba gvožđa (1990) Majstor iz Petrograda (1994) Život i doba Michaela K. (1983) Životi životinja (1999) Zemlja sumraka (1974) Dečaštvo (1997)
Reference
Literatura
J. M. Coetzee at The New York Times - New York Times reviews of Coetzee's novels J. M. Coetzee: An Inventory of His Papers at the Harry Ransom Center (at the University of Texas at Austin) J. M. Coetzee's page as a member of the Australian Research Council project, 'Other Worlds: Forms of World Literature'
J. M. Coetzee at the Nobel Prize Internet Archive - Book review of No Friend But the Mountains by Behrouz Boochani (and other commentary relating to the Australian government's treatment of asylum seekers)
The Lives of Animals , delivered for The Tanner Lectures on Human Values, Princeton, 1997 "A Word from J. M. Coetzee", address read by Hugo Weaving at the opening of the exhibition "Voiceless: I Feel Therefore I Am" by Voiceless: The Animal Protection Institute, 22 February 2007, Sherman Galleries, Sydney, Australia
. ed. David Attwell
The Novel in Africa (Berkeley: Doreen B. Townsend Center for the Humanities, 1999)
, a collection of letters exchanged with Paul Auster , with Arabella Kurtz
. (Boston: Twayne, 1976 & London: Quartet, 1986). Translated and Introduced by J. M. Coetzee. Wilma Stockenström (Johannesburg: Jonathan Ball, 1983 & London: Faber, 1984). Translated by J. M. Coetzee. . Translated and Introduced by J. M. Coetzee by Daniel Defoe (Oxford World's Classics) by Graham Greene (Penguin Classics) by Saul Bellow (Penguin Classics)
vol. IV by Samuel Beckett, edited by Paul Auster (New York: Grove Press, 2006) , edited by Rainer Ebert & Anteneh Roba. . Stephen Watson, . . Tony Morphet, . . Jean Sévry. . "Two Interviews with J. M. Coetzee, 1983 and 1987," Tony Morphet, TriQuarterly 69 (Spring-Summer 1987): 454–64. . David Attwell. . Richard Begam, . . . Joanna Scott. . . Eleanor Wachtel. . "A Rare Interview with a Literary Giant", Michael Shechner, Buffalo News Oct. 13, 2002, page E1. "An Exclusive Interview with J. M. Coetzee", David Attwell, Dagens Nyheter, Dec. 8, 2003
. Erik Grayson, . "All Autobiography is Autre-biography", David Atwell, in Selves in Question: Interviews on South African Auto/biography, ed. Judith Lütge Coullie et al. (Honolulu, HI: University of Hawai'i Press, 2006), 213–218. , Mar. 14, 2008 "Nevertheless, My Sympathies are with the Karamazovs: An Email Correspondence: May – December 2008", Arabella Kurtz, Salmagundi 166/167 (Spring 2010): 39–72. . Lawrence Rainey, David Attwell, and Benjamin Madden. . "... A Certain Age ...", Lore Watterson, Classicfeel Dec/Jan (2012–13): 22–29. "El Nobel que quiere unir las letras del Sur", Clarín, Aug. 9, 2017
Dust, dir. Marion Hänsel (1985). An adaptation of In the Heart of the Country. The Lives of Animals, dir. Alex Harvey (2002). De Muze / The Muse, dir. Ben van Lieshout (2007). An adaptation of Youth: Scenes from Provincial Life II. Disgrace, dir. Steve Jacobs (2008). . These have yet to be produced, but are published in . ed. Hermann Wittenberg. Waiting for the Barbarians, dir. Ciro Guerra (2019). Coetzee is credited with writing the screenplay.
, Akal, España,
Wiegandt, Kai (2020).
Hayes, Patrick (201)
Collected essays . ed. Michael Valdez Moses . Critical perspectives on J. M. Coetzee, eds. Graham Huggan and Stephen Watson (New York, NY: St. Martin's Press, 1996). Critical Essays on J. M. Coetzee, ed. Sue Kossew (New York, NY: G.K. Hall, 1998). A Universe of (Hi)stories: Essays on J. M. Coetzee, ed. Liliana Sikorska (Frankfurt am Main; New York, NY: Peter Lang, 2006). . ed. Jane Poyner . . ed. Kailash C. Baral. . J. M. Coetzee in Context and Theory, eds. Elleke Boehmer, Katy Iddiols, and Robert Eaglestone (London; New York, NY: Continuum, 2009). J. M. Coetzee's Austerities, eds. Graham Bradshaw and Michael Neill (Surrey; Burlington, VT: Ashgate, 2010). . eds. Anton Leist and Peter Singer . . eds. Tim Mehigan. . , eds. Chris Danta, Sue Kossew, and Julian Murphet . Approaches to Teaching Coetzee's 'Disgrace' and Other Works, eds. Laura Wright, Jane Poyner, and Elleke Boehmer (The Modern Language Association of America, 2014). . eds. Anthony Uhlmann and Jennifer Rutherford. . . eds. Patrick Hayes and Jan Wilm. . , eds. Tim Mehigan and Christian Moser . . ed. Jarad Zimbler. .
Spoljašnje veze
Dž. M. Kuci: Kuci, neprijatelj Džon Maksvel Kuci dobitnik Nobelove nagrade za književnost
Категорија:Рођени 1940. Категорија:Нобеловци за књижевност Категорија:Јужноафрички књижевници Категорија:Доктори лингвистике Категорија:Аустралијски књижевници Категорија:Аустралијски нобеловци Категорија:Јужноафрички нобеловци Категорија:Добитници награде Букер Категорија:Вегетаријанци