Branko Stanković (Slavonska Požega, 1952) srpski je slikar i dizajner koji trenutno živi i stvara u Beogradu.

Biografija Završio dizajnersku školu za industrijsko oblikovanje u Beogradu 1971. godine kod profesora Branka Subotića, Radenka Miševića, Ljubomira Pavićevića, Nikole Masnikovića, Miloša Gvozdenovića i ostalih. Nakon toga je završio Višu pedagošku školu u Beogradu 1979. godine, odsek za nastavnike likovnog vaspitanja u klasi Zdravka Vajagića. Usavršavao se u periodu 1979—1990. godine u Umetničkom paviljonu na Starom sajmištu u Beogradu kod Mihaila Stanića, Miće Popovića, Marija Maskarelija, Fila Filipovića, Miloša Gvozdenovića i Dragana Vasića.

Od 1974. do 1976. godine radio je kao samostalni dizajner u štampariji u Gračanici, BiH. Nakon toga, u periodu 1979—81. radio je kao nastavnik likovnog vaspitanja u Beogradu, da bi sledećih 9 godina (1981—90) radio kao likovni urednik u Beogradu. Od 1990. godine do danas, kao samostalni umetnik radi u svom ateljeu u Sremčici i Sutomoru.

Član je ULUPUDS-a. od 1985. godine. Od 1984. do 2006. učestvovao je u radu više likovnih kolonija u Srbiji i Crnoj Gori. Radio je na izvođenju više monumentalnih mozaika (fabrika 1. maj u Pirotu,...), slikao i restaurirao ikone (crkva Svete Tekle i crkva Svete Marije u Sutomoru). Pisao je kritike za izložbe (Neophodnost promene, Bogoopštenje-Negosava Pavlović), učestvovao na donatorskim aukcijskim izložbama (Homer u Hajatu, Srećno dete).

Dobitnik je više autorskih-otkupnih nagrada za grafički dizajn, logotip i vizuelni identitet (Trade-Trans-Beč, Centar za genetiku-Zagreb, Jugobicikl-Beograd).

Stvaralaštvo i filozofija Prvenstveno slika ulja na platnu, srednjih i većih formata. Kada je reč o tematici, prvenstveno preovladavaju pejzaž, portret i ponekad figuralna apstrakcija, iskazani u nekoj vrsti lirskog ekspresionizma sa uvek naglašenim koloritom. Njegove slike često imaju primorski motiv i prirodu, ali obavezno i građevinu, a zajednička im je plava boja i obilje svetla koji ponekad imaju zadatak da definišu ili približe više ili manje deformisane predmete.

Umetnički razvoj i faze: nadrealizam ili sirealizam (JA, Cvijeta Zuzorić, ULUS 1981; Prizivanje, 4. Otvoreni oktobarski salon 1981) grafika/serigrafije/: perocrtež u serigrafiji najviše sa primorskim motivima apstraktna faza: boja-terpentin-platno, sa slučajnim efektima i naknadnom intervencijom u tehnici lazura (trajala je od 1984. do 1988) Najveći broj ulja nastao je pod uticajem ekspresionizma sa naglašenim koloritom i lirskim izrazom. To su pejzaži u kojima je ponekad prisutna i ljudska figura. Motivi su uvek autentični, zelenog ili plavičastog kolorita, sa prizorima livada ili primorskog krša. Slike: Livada I-V, Grad, Maslina, Na ostrvu, Razgovor, Grm, Zagrađe, Na poljani, Stari Bar II...

U svojim 20-im godinama počeo je sa izučavanjem filozofije i književnosti Indije, Kine, Japana. Međutim, kasnije na njega veliki utisak ostavljaju savremeni filozofi, među kojima su Berđajev, Solovjov, Sioran i drugi. Ne može se reći da se to baš na prvi pogled sve odražava i na njegovim slikama, ali nesumnjivo da ima svoje mesto u eshatološkom poimanju sveta i ličnog učešća u njemu, a samim tim posredno i na slikama. Ako je umetnost — u ovom slučaju slika — „naša obmana“, koja je prerađena i sublimirana od strane „neurotičnog umetnika“, onda prihvatamo i tvrdnju da takva obmana predstavlja veću stvarnost i istinu od one sirove osnove koja nas na okružuje... Samim tim, u svakoj kreativnosti Stanković vidi isključivo težnju za večnim životom i ličnim usavršavanjem kao jedinom opravdanju života i našeg ograničenog postojanja u njemu. Njegove namere, kako u životu, tako i u umetnosti, nisu ništa drugo osim prihvatanja ljudske sudbine i aktivnog udela u njoj prema svojim snagama i mogućnostima.

Kao pobornik hrišćanskog egzistencijalizma, napisao je knigu Obasjanje i svojim „angažovanim” vizuelnim kreacijama aktivno učestvovao u antikomunističkom pokretu 90-ih godina u Beogradu.

Od izvedenih, realizovanih i otkupljenih dela najviše je iz oblasti grafičkog dizajna: logotipi firmi, oprema knjiga, prospekti, katalozi, plakati, značke, mozaici, murali...

Ulja Branka Stankovića se nalaze u mnogim privatnim zbirakama u Srbiji, Švedskoj, Nemačkoj, Australiji, Americi i Kanadi.

Izložbe Samostalne izložbe 1984. Ulja na platnu, galerija Sv sava, Beograd 1985. Pejsaži, galerija SO Stari grad, Beograd 1995. Višak iskrenosti, galerija Kolarac, beograd 1998. Aura plavog, galerija Vračar, Beograd

Kolektivne izložbe 1981. Izložba ULUS-a, galerija Cvijeta Zuzorić, Beograd 1981. Majska izložba likovnih umetnika Novog Beograda, galerija 11. april 1981. Otvoreni Oktobarski salon, galerija Pinki-Zemun 1982. Majska izložba Likovnih umetnika Novog Beograda, galerija 11. april 1985. Izložba članova ULUPUDS-a, galerija Singidunum, Beograd 1990. Miroslavljevom jevanđelju, Narodni muzej Beograd 1991. Likovni mart, galerija Singidunum, Beograd 1992. Homer, galerija hotel Hajat, Beograd 1996. Narodni muzej i ULUS — Dečija klinika, Beograd 1998. Izložba članova ULUS-a, Muzej 25. maj, Beograd 1998. Majska izložba Likovnih umetnika Novog Beograda, galerija 11. april 2000. Majska izložba Likovnih umetnika Novog Beograda, galerija 11. april 2001. Majska izložba Likovnih umetnika Novog Beograda, galerija 11. april 2002. Barski ljetopis, galerija-dvorac kralja Nikole, Bar 2006. Izložba kolonije Rajac, galerija Veselin Masleša, Beograd 2008. Sremčica kao likovna inspiracija, Galerija Trag 2008. Hronika likovne Sremčice, Galerija 73, Beograd 2008. Hronika likovne Sremčice, Šabac

Galerija

Reference

Spoljašnje veze

Категорија:Рођени 1952. Категорија:Српски сликари Категорија:Југословенски сликари Категорија:Пожежани (Хрватска) Категорија:Уметници из Београда Категорија:Чланови Удружења ликовних уметника примењених уметности и дизајнера Србије