мини|Karikatura zloglasnog Skandal koncerta, kojim je dirigovao Arnold Šenberg 31. marta 1913. godine Modernizam u muzici је oblast ili epoha u muzičkoj umetnosti koja se identifikuje na osnovu mnoštva pojavno različitih stilskih usmerenja koja počivaju na zajedničkim shvatanjima osnovnih postulata, nastalih od kraja 19. veka do početka sedamdesetih godina 20.veka.Battier, Marc, What the GRM brought to music: from musique concrete to acousmatic music, na:www. music.arts.uci.eduBerry, David M, Critical Theory and the Digital, New York, Bloomsbury, 2014 Termin se između ostalog odnosi na status, percepciju i razumevanje umetničkog dela, kao celovite i originalne autorske kreacije.
U muzici, modernizam je estetski stav koji leži u osnovi perioda promena i razvoja muzičkog jezika kao različitih reakcija u izazivanju i reinterpretaciji starijih kategorija muzike, inovacija koje su dovele do novih načina organizovanja. i približavanje harmonskim, melodijskim, zvučnim i ritmičkim aspektima muzike i promene u estetskim pogledima na svet i u bliskoj su vezi sa veći prepoznatljivim periodom modernizma u umetnosti tog vremena. Operativna reč koja se najviše asocira na to je „inovacija“.
Osnovne postavke Modernizam u muzici prema Šuvakoviću :
Kroz modernizam u muzici autori su ispoljavali veru u „progres i u budućnost u kojoj bi svi konflikti biti razrešeni kroz uspostavljenje harmonije između čoveka i sveta u kojem on živi.“Berry, David M, Post-digital humanities: Computation and Cultural Critique in the Arts and Humanities, https://er.educause.edu/~/media/files/article-downloads/erm1433.pdf U tom smislu istoričari muzike smatraju da su se modernisti posvetili istraživanju tehnika i principa organizacije muzičkog sadržaja u nastojanju da proučavanjem, znanjem i njegovom primenom realizuju sisteme međusobno zavisnih elemenata na mestu očekivanja umetničkog, konkretno, muzičkog dela.Bolter, Jay, Richard Grusin, Remediation –Understanding New Media, Cambridge, MIT press, 2000
Pravci u modernizmu. Poimanje autonomije umetnosti Zajedničko jednoj struji stvaralaca je i poimanje autonomije umetnosti u odnosu na druga područja ljudskog delovanja, kao i specijalizacija umetničkih kompetencija vezanih za pojedinačne istorijski „dokazane“ umetinčke grane – književnost, muziku, slikarstvo i vajarstvo, pozorište i arhitekturu (umereni ili istoricistički modernizam). Radikalni modernizam Drugoj (znatno manjoj) grupi može „pripisati“ težnja ka sintezi umetnosti i svakodnevice (avangarde, radikalni modernizam).
Umetnici modernizma se najčešće posvećuju (uskim) stručnim oblastima svoje „grane“ i nastoje da u tim okvirima i na temelju kanona do dela dođu istraživanjem. Kompozitorski kanon se može odrediti kao skup idealizovanih predstava o prošlosti i njihovih adaptacija u strategije koje se realizuju u aktuelnom trenutku.
Takođe, za modernističku umetnost se često vezuje delovanje pod okriljem institucije, s obzirom na to da su specijalizacija i autonomija umetničkih oblasti moguće samo u okviru ustanova posvećenih tom polju koje će dati kredibilitet određenoj umetničkoj ekspertizi.
Mada ne postoji muzikološki konsenzus o svim umetničkim stremljenjima koja čine korpus modernzima, ipak se može uz minimalne digresije, prihvatiti da on uključuje neoklasicizam, avangarde, socijalistički realizam i socijalistički modernizam, s tim što podele nisu međusobno isključive i jasno „iscrtane“. Ostale podele Takođe, u literaturi je vrlo pristutna i podela modernizama na: Istoricistički/umereni modernizam u muzici, Radikalni/ekspresionistički modernizam u muzici, Druge mnogobrojne verzije.
Vidi još Музика Reference
Literatura
Spoljašnje veze
Категорија:Музикологија Категорија:Модернизам