Pravoslavlje i homoseksualnost je oblik gledanja na istopolne osobe i njihove odnose unutar društva, zasnovano na navodima iz Jevanđelja ili Biblije kao tradicionalnih učenja, koje vide homoseksualnost kao greh. Kod skoro svih pravoslavnih vernika, brak muškarca i žene je norma, a bračna zajednica bi trebalo da donese potomstvo, što je slično viđenju Rimokatoličke crkve, kao i u određenim protestantskim denominacijama i (ortodoksnom) judaizmu.
Hrišćanski pogled na homoseksualnost Za mnoge pravoslavne crkve pitanje o odnosu prema LGBT osobama jedno je od najdiskutabilnijih. U kontekstu zemalja sa dominantnim pravoslavljem, odgovor na ovo pitanje je, po svemu sudeći, nedvosmislen: raspoloženje stanovništva je tradicionalno, i mnogi se trude da za taj svoj stav opravdanja nađu upravo u religijskim spisima. A taj pravoslavni pogled, možda najbolje opisuju ove reči Episkopa Aleksandra Mileanta u njegovom autorskom tekstu:
Spremnost za (ne)prilagođavanje Pitanje granice do koje je Pravoslavna crkva spremna da se prilagođava, odnosno menja svoju tradiciju i učenje je osetljivo. U brojnim debatama, unutar Pravoslavne crkve, oko homoseksualnosti i konzervativna i liberalna struja, pa i ona umerena, koristile su istu metaforu — tumačeći je drugačije.
Jedan od razloga što Crkva nije spremna na kompromis je taj što su crkveni dostojnici zapravo u neprestanom strahu da ako Crkva popusti, da će doći do gubitka duhovnosti, jer, po mišljenju Arhimandrita Rafaela Karalina duhovnika Gruzijske crkve...
Drugi opet smatraju da ako se Crkva ne otvori više ka svetu, ako se okameni ne slušajući vernike, kako što je npr. kazao i papa Franja koji je umeren u svojim izjavama,
Iako je pravoslavna crkva protiv istopolnih odnosa, u Rusiji je moguće susresti se i sa sveštenicima koji se protive homofobiji i nasilju prema LGBT osoba — smatrajući da su ksenofobija, homofobne izjave i sve vrste fobija svojstvene za nehrišćanina sa nedostatkom hrišćanske ljubavi i hrišćanske vere u sebi, ali ne i za iskrene pravoslavce hrišćane pune ljubavi prema bližnjima, pa bili oni i drugojačijeg seksualnog opredeljenja.
Jedan od razloga što Crkva nije spremna na prilagođavanje je i strah od gubitak duhovnosti, i zato smatra...
Stav pojedinih crkava Ruska pravoslavna crkva Ruska pravoslavna crkva je prva, za sada i jedina, pravoslavna crkva koja je jasno izrazila svoj stav prema civilnom društvu, ljudskim pravima, braku, bioetici... U dokumentu izdatom 2000. godine govori se i o homoseksualnosti, koja se opisuje kao Ipak, u Dokumentu iz 2008, koji inače ima pomirljiviji ton prema „spoljnjem svetu", Ruska pravoslavna crkva homoseksualnost i ne pominje.
Ruski patrijarh Kiril je 2009. godine izjavio: Međutim 2017. godine Ruska pravoslavna crkva je više nego srdačno pozdravila zakon o zabrani homoseksualne propagande, a patrijarh je legalizaciju istopolnih brakova u zapadnim zemljama okarakterisao kao znak apokalipse.
Srpska pravoslavna crkva Srpska pravoslavna crkva je među ostalim pravoslavnim crkvama u grupi nepomirljivijih. Osim saopštenja SPC koje se tiče novca i poreza, uobičajena sinodska saopštenja povodom održanih i neodržanih parada ponosa, kao i umerenije izjave sveštenstva, kojom pozivaju na „ljubav prema grešniku i na osuđivanje greha", i da se ne čini nasilje, na homoseksualnost gledaju kao bolest i moralnu devijaciju.
Izjave Srpske pravoslavne crkve su tokom druge decenije 21. veka bile različite. Pa je tako npr. Vladika Grigorije nazvao učesnike Parade ponosa „braćom i sestrama,” a mitropolit Amfilohije je bio grub u svojim opisima nazivajući homoseksualnost „smradom koji se širi Beogradom”.
Protojerej-stavrofor Vasilije Tomić, penzionisani sveštenik iz Kanade, je u tekstu objavljenom u Pravoslavlju 2019. godine napisao da mu je otužno sećanje na homoseksualna previranja i ostvarenja njihovih "prava", do sadašnjeg njihovog nasilnog guranja u svaku moguću životnu situaciju, priliku i nepriliku, do te mere da će normalni ljudi uskoro morati da se pravdaju što su normalni, što pokušavaju da slede Božiji zakon i volju.
Sveštenik SPC u Norveškoj u Sarpsborgu, Goran Spasojević, je za novine Pravoslavlje 2020. godine, izneo svoj stav o gej paradama: Vladeta Jerotić je za iste novine, 2011. godine, na temu homoseksualnosti izneo drugačiji stav:
Sveštenik iz Čikaga, Miloš Vesin je u svom pismu Svetom Arhijerejskom Sinodu SPC, 2019. godine, protiv vladike zapadnoameričkog SPC Maksima Vasiljevića, između ostaloga napisao da je on u februaru 2017. za predavača na simposionu Svetog Mardarija i Sevastijana, doveo grčkog sveštenika, psihologa iz Atine, Vasileosa Termosa, koji je tvrdio da je homoseksualnost neminovnost i nešto najnormalnije, i da ne treba vršiti nikakve pokušaje da se homoseksualci promene, već da ih treba u potpunosti prihvatiti takve kakvi jesu u puno liturgijsko opštenje.
Ostale pravoslavne crkve Što se tiče ostalih pravoslavnih crkava, od Finske preko Rumunije, do Grčke, stavovi su različiti, tačnije manje ili više (ne)pomirljivi.
Reference
Spoljašnje veze
Категорија:Православље Категорија:Религија и хомосексуалност