Alvin Ejli (; 5. januar 1931 – 1. decembar 1989) bio je afričkoamerički igrač, režiser, koreograf i aktivista koji je osnovao Alvin Ejlijev američki plesni teatar, jednu od najuspešnijih plesnih kompanija na svetu. On je kreirao -{AAADT}- i njenu pridruženu Ejlijevu školu kao utočište za pospešivanje rada crnih umetnika i izražavanje univerzalnosti afroameričkog iskustva kroz ples. Njegov rad je spojio pozorište, moderni ples, balet i džez sa crnačkim žargonom, stvarajući koreografiju podstaknutu nadom koja nastavlja da širi globalnu svest o životu crnaca u Americi. Ejlijevo koreografsko remekdelo Otkrovenja prepoznato je kao jedan od najpopularnijih i najizvođenijih baleta na svetu. Dana 15. jula 2008, Kongres Sjedinjenih Američkih Država je doneo rezoluciju kojom je AAADT proglašen „vitalnim američkim kulturnim ambasadorom u svetu”. Iste godine, u znak priznanja 50. godišnjice AAADT-a, tadašnji gradonačelnik Majkl Blumberg je proglasio 4. decembra „danom Alvina Ejlija” u gradu Njujorku, dok je tadašnji guverner Dejvid Paterson počastvovao organizaciju u ime države Njujork.

Rane godine

Rođen u Rodžersu u Teksasu, u jeku Velike depresije u izrazito rasističkom i segregiranom jugu, tokom mladosti Ejliju je bilo zabranjeno da komunicira sa širom društvenom zajednicom. Otac ga je napustio kada je imao 3 meseca. Da bi preživeli, Alvin i njegova majku bili su primorani da rade na poljima pamuka i kao kućne sluge u belim domovima, što je bio jedini vid zaposlenja na njihovom raspolaganju. Kao bekstvo, Ejli je pronašao utočište u crkvi, iskradajući se noću da gleda odrasle kako plešu, i u pisanju žurnala, praksi koju je održavao tokom celog svog života. To ga nije moglo zaštititi od beznadežnosti detinjstva provedenog idući iz grada u grad dok je njegova majka tražila zaposlenje, bivanja napušten kod rođaka kad god bi se ona sama zaputila u potragu za poslom, ili svedočenja nasilja od ruku belog čoveka.

U potrazi za boljim izgledima za posao, Alvinova majka je otišla u Los Anđeles 1941. godine. On je doputovao godinu dana kasnije, i bio je upisan u srednju školu Džordž Vašington Karver mlađi, a zatim je maturirao u srednjoj školi Tomas Džeferson. Godine 1946, on je imao prvo iskustvo sa koncertnim plesom kada je video plesnu grupu Katrin Danam i izvođenje ruskog baleta de Monte Karlo tokom nastupa u Filharmonijskom auditorijumu u Los Anđelesu. To je u njemu probudilo do tada nepoznatu iskru zadovoljstva, iako nije počeo da se ozbiljno bavi plesom sve do 1949. godine, kada ga je školska drugarica Karmen de Lavalad „odvukla” u studio Lestera Hortona na Melrouz aveniji.

Ejli je proučavao širok opseg plesnih stilova i tehnika, od baleta do pokreta inspirisanih američkim indijancima - u Hortonovoj školi, koja je bila jedna od prvih rasno integrisanih plesnih škola u Sjedinjenim Državama. Iako je Horton postao njegov mentor, Ejli nije posvetio plesu svo svoje vreme; umesto toga, nastavio je akademske kurseve, proučavajući romanske jezike i pišući na UCLA.Judy Gitenstein, Alvin Ailey, New York: The Rosen Publishing Group, 2006, p. 20. On je nastavio svoje studije na Državnom univerzitetu San Franciska 1951. godine. Živeći u San Francisku, on je upoznao Maju Andželou, tada poznatu kao Margaret Džonson, sa kojom je formirao predstavu noćnog kluba zvanu „Al i Rita”. Kasnije se vratio da studira ples sa Hortonom u Los Anđelesu.

On se pridružio Hortonovom plesnom društvu 1953. godine, debitujući u Hortonovoj predstavi -{Revue Le Bal Caribe}-. Horton je iznenada umro u novembru iste godine od srčanog udara, ostavivši kompaniju bez rukovodstva. Da bi dovršio tekuće profesionalne angažmane organizacije, i zato što niko drugi nije bio voljan da se prihvati tog posla, Ejli je preuzeo ulogu umetničkog direktora i koreografa.

Godine 1954, De Lavalad i Ejlija je regrutovao Herberta Ros, da se pridruže Brodvejskom shou -{House of Flowers}-. Ros je bio angažovan da zameni Džordža Balančina kao koreograf emisije i želio je da upotrebi ovaj istaknuti plesački par, koji je u Los Anđelesu stekao slavu kao plesna ekipa. Knjigu emisije napisao je i adaptirao Truman Kapote iz jednog od svojih romana sa muzikom Harolda Arlena, dok su u glavnim ulogama bili Perl Bejli i Dajen Kerol. Ejli i De Lavalad upoznali Džofrija Holdera, koji je nastupio zajedno sa njima u horu, tokom produkcije. Holder je oženio de Lavalad i postao doživotni umetnički saradnik sa Ejlijem. Nakon što je Kuća cveća zatvorena, Ejli se pojavio u turnejskoj reviji Harija Belafontea -{Sing, Man, Sing}- sa Meri Hinkson kao svojom plesnim partnerkom, i u Brodvejskom mjuziklu Jamajka iz 1957. godine, u kojem su glumili Lina Horn i Rikardo Montalban. Privučen plesom, ali ne mogavši da nađe koreografa čije delo bi ga je ispunilo, Ejli je počeo da okuplja plesače kako bi izvodio svoju jedinstvenu viziju plesa.

Reference

Literatura

Spoljašnje veze -{Alvin Ailey American Dance Theater}-

-{American Ballet Theater biography}- -{Kennedy Center biography}- -{NPR: Holiday Dance at the Alvin Ailey Theater}-

-{Archive footage of Alvin Ailey Repertory Ensemble dancing Revelations in 1988 at Jacob's Pillow}- -{Archival footage of Matthew Rushing performing in Alvin Ailey's Revelations in 2007 at Jacob’s Pillow Dance Festival}- -{Archival footage of Ailey II performing in Alvin Ailey's Revelations in 1988 at Jacob's Pillow Dance Festival}- -{Archival footage of Dance Theatre of Harlem performing in Alvin Ailey's The Lark Ascending in 2013 at Jacob's Pillow Dance Festival}-

Категорија:Рођени 1931. Категорија:Умрли 1989. Категорија:Амерички кореографи Категорија:Амерички балетани E