250px|мини|Indirektni ELISA test Detekcija virusnih antigena i genoma su moderne dijagnostičke virusološke metode koje se koriste u serološkoj detekciji virusnih infekcija.Nevena Arsenović-Ranin, Marina Milenković, Zorica Stojić-Vukanić, pp. 1260 Detekcija virusnih antigena danas se široko koristi i za tu namenu postoje brojni komercijalni testovi (ELISA test, aglutinacija, imunoblot). Ovi testovi se u rutinskoj dijagnostici primenjuje najčešće u dijagnostici rota i adenovirusa i pokazuju dosta visoku specifičnost i senzitivnost. Nedostatak im je što se njima ne može otkriti grupa niti tip virusa, što je potrebno u epidemijskim pojavama bolesti.. Dobar deo testova pripada brzim testovima, što je posebno prihvatljivo za rutinsku dijagnostiku, bez obzira na različitu specifičnost i senzitivnost. Detekcija virusnih antigena мини|Detekcija virusnih antigena Detekcija virusnih antigena, kao metoda u virusologiji posebno je pogodna za viruse koji sporo rastu u ćelijskoj kulturi ili su nestabilni.

Primena Najčešće se metodama detekcije virusnih antigena, koristi za identifikuju:

U uzorcima iz respiratornog trakta — identifikuju se: respiratorni sincicijalni virus (RSV), virusa influence i parainfluence, adenovirusi

U uzorcima iz kožnih lezija — identifikuje se HSV i VZV

U uzorku stolice — identifikuje se rotavirus

U uzorcima krvi pacijenta — identifikuje se HSV i VZV i CMV i hepatitis B virus (površinski antigen)

Tehnika Metode detekcije virusnih antigena su relativno jednostavne za izvođenje. Rezultati se brzo dobijaju — u roku od nekoliko sati od prijema kliničkog uzorka u laboratoriju.

Serološka analiza kojima se vrši detekcija virusnih antigena, zasniva se na primeni:

Imunofluorescencija Imunofluorescencija je jedna od najčešće primenjivenih metoda, u rutinskoj laboratorijskoj praksi, za detekciju respiratornih virusa. Ovi testovi se zasnivaju na istim principima kao i ELISA test i mogu detektovati anti-virusna antitela ili virusni antigen u uzorku. Umesto enzimsupstrat detektorskog sistema, u ovim testovima, za detekciju kompleksa antigen-antitelo koristi se antitelo obeleženo fluorescentnom bojom (najčešće fluorescein izotiocijanatom-FITC)..

Testovi imunofluorescencije najčešće se primenjuju za brzu dijagnostiku respiratornih virusa (influenca, parainfluenca i RSV), jer su visoko specifični (> 95%). Međutim kako imaju nisku osetljivost (6% do 80%), svaki negativan nalaz mora se potvrditi alternativnim testom.Murray PR, Witebsky FG. The Clinician and the Microbiology Laboratory. In: Mandell, Douglas and Bennett´s principles and practice of infectious diseases, eds. Nedostatak Iako su jako brzi, njihov osnovni nedostatak je subjektivnost u tumačenju rezultata (u velikoj meri zavise od iskustva osobe koja interpretira test). Imunoperoksidazno bojenje

Enzimski imunoadsorpcioni test (EIA ili ELISA)''' мини|ELISA test ELISA testovi su najčešće korišćeni serološki testovi u rutinskim dijagnostičkim laboratorijama, jer ima prednost u detekciji IgM ili IgG anti-virusnih antitela korišćenjem izotip-specifičnih anti-humanih imunoglobulina.

Postoji nekoliko modifikacija ove tehnike, ali u svima se virusni antigen imobiliše na čvrstu fazu, kao što je zid bazenčića plastične mikrotitracione ploče ili plastične čestice. Potom se u bazenčić dodaje serum pacijenta. Ako je u serumu prisutno specifično antitelo, ono će se vezati za antigen na čvrstoj fazi. Testovi aglutinacije U testovima aglutinacije, antigen ili antitelo se adsorbuje na inertne čestice (lateks ili želatin), i pozitivna reakcija se vidi kao aglutinacija čestica.

Prednost testova aglutinacije je jednostavnost; brzina, i maala zahtevnost sofisticirane opreme. Ograničenja Antigenski heterogeni virusi kao što su rinovirusi i enterovirusi i ne mogu se detektovati ovim metodama.

Detekcija virusnog genoma Detekcija virusnog genoma, kao i mnoge druge molekularne tehnike našla je primenu u rutinskim dijagnostičkim laboratorijama za postavljanje dijagnoze virusnih infekcija. Primena Detekcija virusnog genoma je molekularna tehnika koja se pokazala u novije vreme kao dobra metoda, kod virusnog genoma (DNK ili RNK) za: otkrivanje novih virusa, ispitivanje rezistencije virusa, dizajniranje novih antivirusnih lekova, dizajniranje vakcina. Ove tehnike, našle su rutinsku primenu u virusološkim laboratorijama, jer su osetljive, specifične i relativno se brzo izvode.

Reference

Literatura . Beograd: autor, drugo izdanje

Spoljašnje veze Imunološke i molekularne tehnike u laboratorijskoj dijagnostici virusnih infekcija

Категорија:Медицинска вирусологија Категорија:Медицинске анализе