Huejuen (; 334–416) bio je kineski budistički učitelj koji je osnovao Donglin hram na planini Lušan u Đangsi provinciji i napisao tekst Zašto se monasi ne klanjaju pred kraljevima 404. godine. Rođen je u provinciji Šansi, i nakon dugog života budističkog učenja, završio je u provinciji Đangsi, gde je umro 416. godine. Iako je rođen na severu, preselio se na jug da živi na granicama istočne dinastije Đin.
Huejuen je posthumno imenovan Prvim patrijarhom budističke škole Čiste zemlje. Među njegovim sledbenicima su Huejguan (慧觀), Sengđi (僧濟), i Faan (法安).
Život thumb|лево|250п|„Tri smešljivca Tigrovske uvale” – Huejuen, Tao Juenming, i Lu Sjuđing – Soga Šohaku (1730-1781). thumb|250px|Donglin hram kod planine Lušan
Huejuen je počeo studirajući Čuang Cea i Laozija u svojoj mladosti, kao i učenja Konfučija. Međutim, u svojoj 21. godini dok je boravio u Hebej provinciji on se konvertovao u budizam zaslugom Dao Ana, koji je bio kineski sledbenik Kučanskog misionara. Slušanje Daovih propovedi, uverilo je Huejuena da „napusti porodicu” i da se upusti u život budističkih učenja.Ebrey, Cambridge Illustrated History of China, 97. On je kasnije postao patrijarh hrama Donglin (Istočni šumski hram) na planini Lušan. Njegova učenja su bila raznovrsna, uključujući vinaju (戒律), meditaciju (禪法), abidarmu i prajnu ili mudrost. Iako Huejuen nije preuzeo inicijativu za uspostavljanje odnosa sa sekularnim svetom, imao je kontakte sa dvorskim i plemićkim porodicama. Huejuen je u dva navrata pozvao diktatora Huana Sjuana da učestvuje u raspravama o statusu sveštenstva, i Huejuen je odbranio nezavisnost klera. Pripadnici obrazovanih klasa došli su žive na planini Lu kao Huejuenovi laički sledbenici, koji su učestvovali u verskom životu. Pored svog učenja i interakcija sa sledbenicima budističke vere, on je isto tako održavao učenu prepisku sa monahom Kumarađivom. Evidence from His Correspondence with Kumārajīva About Nianfo Practice, 周文廣 - Chung-Hwa Buddhist Journal 21, 175-191
Godine 402, on je organizovao grupu monaha i laika u mahajansku sektu poznatu kao Budizam čiste zemlje, pri čemu je Čista zemlja zapadni raj Bude Amitabhe.. Chapter 3: Hui-yuan of Mt.Lu, Pacific World Journal, Third Series, Number 3, 251
Godine 404, Huejuen je napisao traktat Zašto se monasi ne klanjaju pred kraljevima (沙門不敬王者論).. V, 4 (Santininketan), Ova knjiga je simbolizovala njegove napore da potvrdi političku nezavisnost budističkog sveštenstva od dvorova monarhijskih vladara. U isto vreme, to je bio religijski i politički tekst koji je imao za cilj da ubedi monarhe i konfucijanske državne ministre da sledbenici budizma ultimatno nisu bili subverzivni. On je zastupao stanovište da budisti mogu postati dobri podanici u kraljevstvu zbog njihovog verovanja u osvetu karme i želje da se rode u raju. Uprkos reputacije budista da napuštaju svoje porodice zarad monaškog života, Huejuen je izjavio da „oni koji se raduju Budinom putu nepromenljivo prvo služe roditeljima i pokoravaju se svojim gospodarima.”
Vidi još Budizam u Kini Kineska filozofija
Reference
Literatura
Bary, Theodor de (1999). Huiyuan: A monk does not bow down before a king. In: Sources of Chinese tradition, vol. I, New York: Columbia University Press, pp. 426-428 Ebrey, Patricia Buckley (1999). The Cambridge Illustrated History of China. Cambridge: Cambridge University Press. Tanaka, Kenneth Kenichi (1990). The dawn of Chinese pure land Buddhist doctrine: Ching-ying Hui-yuan's Commentary on the Visualization sutra, Albany: State University of New York Press
Princeton, N.J.,
Han Yu. "Sources of Chinese Tradition.'' c. 800. (paperback). . John E. Hill. .
http://data.datacite.org/10.5169/seals-145467
. Müller, F. Max (trans) Buddhist Mahâyâna texts Vol.2: The larger Sukhâvatî-vyûha, the smaller Sukhâvatî-vyûha, the Vagrakkedikâ, the larger Pragñâ-pâramitâ-hridaya-sûtra, the smaller Pragñâ-pâramitâ-hridaya-sûtra. The Amitâyur dhyâna-sûtra, translated by J. Takakusu. . Shi Wuling: , Amitabha Publications, Chicago . Halkias, Georgios and Richard Payne. Pure Lands in Asian Texts and Contexts: An Anthology. University of Hawaii Press, 2019. Halkias, Georgios. Luminous Bliss: A Religious History of Pure Land Literature in Tibet, with an annotated English translation and critical edition of the Orgyan-gling Gold manuscript of the short Sukhāvatīvyūha-sūtra. Hawaii: University of Hawai‘i Press Johnson, Peter, trans. . The Land of Pure Bliss, On the Nature of Faith & Practice in Greater Vehicle (Mahāyāna) Buddhism, Including a Full Translation of Shàndǎo's Commentary in Four Parts Explaining The Scripture About Meditation on the Buddha ‘Of Infinite Life’ (Amitāyur Buddha Dhyāna Sūtra, 觀無量壽佛經), . Shinko Mochizuki, Leo M. Pruden, Trans. . Pure Land Buddhism in China: A Doctrinal History, Chapter 1: A General Survey. In: Pacific World Journal, Third Series, Number 1, 91–103. Archived from the Shinko Mochizuki, Leo M. Pruden, Trans. . Pure Land Buddhism in China: A Doctrinal History, Chapter 2: The Earliest Period; Chapter 3: Hui-yuan of Mt.Lu; and Chapter 4: The Translation of Texts-Spurious Scriptures. In: Pacific World Journal, Third Series, Number 3, 241–275. Archived from the Shinko Mochizuki, Leo M. Pruden, Trans. . Pure Land Buddhism in China: A Doctrinal History, Chapter Five: The Early Pure Land Faith: Southern China, and Chapter Six: The Early Pure Land Faith: Northern China. In: Pacific World Journal, Third Series, Number 4, 259–279. Archived from the Shinko Mochizuki, Leo M. Pruden, Trans. . Pure Land Buddhism in China: A Doctrinal History, Chapter 7: T'an-luan. In: Pacific World Journal, Third Series, Number 2, 149–165. Archived from the Kenneth Tanaka (1989). Bibliography of English-language Works on Pure land Buddhism: Primarily 1983–1989, Pacific World Journal, New Series, Number 5, 85–99. PDF
Категорија:Рођени 334. Категорија:Умрли 416. Категорија:Будисти Категорија:Кинески филозофи