Dunja Blažević (Zagreb, 1944), istoričarka umetnosti i feministkinja, jedna od ključnih figura u pokretanju "nove umetničke prakse" sedamdesetih godina XX veka, kao organizovanju prve feminističke konferencije u Istočnoj Evropi, održane u Socijalističkoj federativnoj republici Jugoslaviji (SFRJ), u Beogradu 1978. godine.
Zajedno sa Žaranom Papić i Nadom Ler - Sofronić, u prostorijama Studentskog kulturnog centra (SKC), održana je feministička konferencija "Drug/ca žena. Žensko pitanje novi pristup?“, u oktobru 1978. godine koja je naišla na otpor i u medijima i političkim strukturama SFRJ. Dunja Blažević je, kao direktorka SKC i odgovorna za održavanje konferencija doživela i lične pritiske, ali bez većih posledica, jer je SFRJ, prema njenim rečima: "...poštovala autonomiju univerziteta, a mi smo, kao studentska ustanova bili deo Univerziteta“.
Karijera Dunja Blažević je bila urednica vizuelnog programa Galerije Studentskog kulturnog centra (SKC) u Beogradu od 1970 – 1976. godine i direktorka SKC-a od 1976 -1979. godine. Od 1980. do 1991. godine bila je glavna i odgovorna urednica likovnog programa Televizije Beograd. Sa početkom ratova u bivšoj Jugoslaviji, Dunja Blažević odlazi u Pariz, gde živi do 1997. godine.
Zbog odbijanja Beograda da joj izda dokumenta, Dunja Blažević odlazi u Sarajevo, i tamo postaje direktorka Soroševog Centra za savremenu umetnost (1996 - 2010) U Centru je od 2004. do 2007. godine bila koordinatorka multidisciplinarnog regionalnog projekta „Dekonstrukcija spomenika“.
Profesija kao društveni angažman Profesionalni rad i društveni angažman Dunje Blažević, kako za vreme socijalističke Jugoslavije, tako i tokom ratova u Jugoslaviji, kao i u post-jugoslovenskom periodu obeležilo je njeno interesovanje za umetnost, ali prevenstveno u socijalnom i političkom kontekstu. To se odrazilo i na stvaranje drugačije umetničke scene u SFRJ, kojoj je Dunja Blažević, uz Biljanu Tomić, Bojanu Pejić, Jasnu Tijardović, Slavka Timotijevića i druge, dala svojjevrstan ton. Osobenost nove scene, ukazivala je na "na suštinske odrednice umetnosti koja nastaje u ovom području: nova – zato što predstavlja radikalan otklon u odnosu na tradicionalnu umetnost; umetnička – termin koji ukazuje da jeste reč o umetnosti, a ne o nečemu što nije umetnost; praksa – naglašava da se radi o procesima/vršenjima, a ne predominaciji artefakata; istovremeno je u domaćem kontekstu pojam prakse asocirao na filozofski pojam praxis".
Stoga je Dunja imala jednako kritički odnos prema socijalističkoj stvarnosti, kao i prema militarizmu i nacionalizmu koji su doprineli raspadu SFRJ, i novoj stvarnosti koja je zadesila njene bivše republike.
Kao kustoskinja i producentkinja, Dunja Blažević nastavlja “primenjenu kritiku” utičući na razvoj lokalne scene i uvezujući je sa globalnim tokovima savremene umetnosti.
Reference
Spoljašnje veze Pregled dela programa, projekata i izložbi koje je organizovala/učestvovala Dunja Blažević
Категорија:Рођени 1944. Категорија:Историчари уметности