Енцо Черузіко (; 22 жовтня 1937, Рим — 26 листопада 1991, Рим) — італійський актор театру і кіно.
Життєпис Енцо Черузіко народився в сім'ї артистів. Його батько Фернандо був кінопродюсером. Кінодебют Черузіко почався з епізодичної ролі у фільмі Вітторіо Де Сіки «Серце» 1948 року.
У фільмах 1950-х роках Енцо зіграв безліч другорядних дитячих ролей. У 1959 році він зіграв роль папараці у знаменитому фільмі Федеріко Фелліні «Солодке життя». Напочатку 1960-х років почав працювати в театрі, а з 1965-го на телебаченні.
У 1960-х роках після успіху картини «Мео Патакка» він був помічений американською телекомпанією NBC, яка запропонувала йому контракт. Згодом Черузіко переїхав до Каліфорнії. Згодом він зіграв головну роль у кримінальній драмі «Мій друг Тоні», яка транслювалася на NBC у 1969 році.
Повернувшись до Італії у 1970-х роках, він грав у таких режисерів як Маріо Кайано і Даріо Ардженто. У 1973 році записав свою єдину платівку «Er meno/Finimo qui». Черузіко також виступав у різних програмах на радіо.
З 1980 року у Черузіко почалися проблеми зі здоров'ям. Помер від пухлини спинного мозку у віці 54-х років.
Фільмографія 1952 — Червоні сорочки Guendalina, regia di Alberto Lattuada (1957) Il mattatore, regia di Dino Risi (1959) Il gobbo, regia di Carlo Lizzani (1960) Солодке життя, режисер Федеріко Фелліні (1960) La regina delle Amazzoni, regia di Vittorio Sala (1960) Fantasmi a Roma, regia di Antonio Pietrangeli (1961) Pugni pupe e marinai, regia di Daniele D'Anza (1961) Tiro al piccione, regia di Giuliano Montaldo (1961) Romolo e Remo, regia di Sergio Corbucci (1961) Cartouche, regia di Philippe de Broca (1962) Giorno di paga, regia di Guidarino Guidi (1962) Duello nella Sila, regia di Umberto Lenzi (1962) Ercole sfida Sansone, regia di Pietro Francisci (1963) La vita provvisoria, regia di Vincenzo Gamna (1963) Extraconiugale, episodio, La doccia, regia di Massimo Franciosa (1964) Una storia di notte, regia di Luigi Petrini (1964) Sei donne per l'assassino, regia di Mario Bava (1964) Io, io, io... e gli altri, regia di Alessandro Blasetti (1965) Mondo pazzo... gente matta!, regia di Renato Polselli (1966) Mi vedrai tornare, regia di Ettore Maria Fizzarotti (1966) La battaglia dei Mods, regia di Francesco Montemurro (1966) Maigret a Pigalle, regia di Mario Landi (1966) Tre notti violente, regia di Nick Nostro (1967) Серафіно, режисер П'єтро Джермі (1968) Faustina, regia di Luigi Magni (1968) Nell'anno del signore, regia di Luigi Magni (1969) L'invasione (L'Invasion), regia di Yves Allégret (1970) L'etrusco uccide ancora, regia di Armando Crispino (1972) Anche se volessi lavorare, che faccio?, regia di Flavio Mogherini (1972) No il caso è felicemente risolto, regia di Vittorio Salerno (1973) Meo Patacca, regia di Marcello Ciorciolini (1973) П'ять днів, режисер Даріо Ардженто (1973) Racconti proibiti... di niente vestiti, regia di Brunello Rondi (1973) Occhio alla vedova, regia di Sergio Pastore (1975) Зорро, regia di Duccio Tessari (1975) Amore mio spogliati... che poi ti spiego!, regia di Fabio Pittorru e Renzo Ragazzi (1975) C'era una spia nel mio letto, regia di Luigi Petrini (1976) Вибачте, Ви нормальні?, regia di Umberto Lenzi (1979) 7 ragazze di classe, regia di Pedro Lazaga (1979) — Верді / (Verdi) — Uno scugnizzo a New York, regia di Mariano Laurenti (1984)
Примітки
Посилання