Jan Hörl (ur. 16 października 1998 w Schwarzach im Pongau) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu SC Bischofshofen. Złoty medalista olimpijski w drużynie męskiej z 2022 oraz w duetach z 2026. Indywidualny srebrny medalista mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym z 2025 na skoczni dużej i brązowy na normalnej, w drużynie męskiej srebrny medalista z 2021 i 2025 oraz brązowy z 2023, w zespole mieszanym brązowy z 2025. Drużynowy srebrny medalista mistrzostw świata w lotach narciarskich z 2024 i 2026. Dwukrotny drużynowy medalista mistrzostw świata juniorów z 2018. Złoty w drużynie i dwukrotnie srebrny indywidualnie medalista Igrzysk Europejskich 2023. Drugi zawodnik klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2024/2025, trzeci w Letnim Grand Prix 2021. Medalista mistrzostw kraju.
Przebieg kariery Początki W Alpen Cupie debiutował w 2014, w kolejnych latach w zawodach międzynarodowych startował głównie w tym cyklu. W styczniu 2017 po raz pierwszy wystartował w FIS Cupie, zajmując 45. i 63. miejsce w zawodach w Zakopanem.
Sezon 2017/2018 Po dwóch zwycięstwach w konkursach Alpen Cupu, odniesionych w styczniu 2018 w Hinterzarten, został powołany na Mistrzostwa Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2018 w Kanderstegu. Tam indywidualnie zajął 5. miejsce, zaś w zawodach drużynowych zdobył srebrny (konkurs mężczyzn) i brązowy (drużyna mieszana) medal. 24 lutego 2018 w Villach zdobył pierwsze punkty FIS Cupu, zajmując 3. miejsce, a w marcu 2018 w Renie zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, kończąc zawody w czwartej dziesiątce.
Sezon 2018/2019 7 lipca 2018 w Kranju zdobył pierwsze punkty w Letnim Pucharze Kontynentalnym, zajmując 19. pozycję. 24 sierpnia 2018 w Hakubie zadebiutował w zawodach najwyższej rangi, zajmując 35. lokatę w konkursie Letniego Grand Prix. Dzień później w tej samej miejscowości, dzięki 26. pozycji, zdobył pierwsze punkty tego cyklu.
4 stycznia 2019 wystąpił w zawodach w Innsbrucku rozgrywanych w ramach Turnieju Czterech Skoczni. W swoim debiucie w Pucharze Świata zdobył punkty tego cyklu, zajmując 29. miejsce. W dalszej części sezonu 2018/2019 regularnie startował w Pucharze Świata. Najwyżej sklasyfikowany był na 15. pozycji, w drugim konkursie w Sapporo. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019, zajmując 44. miejsce na normalnej skoczni w Seefeld.
Sezon 2019/2020 Na Mistrzostwach Austrii 2019 zdobył srebrny medal na skoczni normalnej.
W sezonie 2019/2020 Pucharu Świata najlepsze wyniki osiągał w zawodach rozgrywanych w listopadzie i grudniu, w których zajmował najczęściej miejsca w drugiej dziesiątce. 30 listopada 2019 po raz pierwszy zakończył zawody cyklu w pierwszej dziesiątce, zajmując 9. pozycję w konkursie w Ruce. 22 grudnia 2019 zajął 3. miejsce w zawodach w Engelbergu, tym samym po raz pierwszy w karierze stając na podium konkursu indywidualnego najwyższej rangi. Po tym występie zaczął osiągać gorsze wyniki – w dalszej części sezonu najwyżej klasyfikowany był na 21. lokacie. W klasyfikacji generalnej znalazł się ostatecznie na 27. miejscu z 210 punktami.
Sezon 2020/2021 Na Mistrzostwach Austrii 2020 zdobył brązowy medal na skoczni normalnej.
Na początku sezonu 2020/2021 Pucharu Świata został kolejno zdyskwalifikowany w zawodach w Wiśle oraz w kwalifikacjach do pierwszego konkursu w Niżnym Tagile, a przed drugimi zawodami w Rosji 6 grudnia 2020 został wycofany ze względu na zakażenie SARS-CoV-2. W dniach 19–20 grudnia 2020 zwyciężył oraz dwukrotnie był drugi w zawodach Pucharu Kontynentalnego w Ruce. W dalszej części sezonu startował w Pucharze Świata. Punkty cyklu zdobył siedmiokrotnie, a najwyżej sklasyfikowany był na 11. miejscu, w otwierającym 69. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie oraz w rozgrywanych w lutym 2021 zawodach w Klingenthal. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2021, gdzie zajął 10. pozycję indywidualnie na skoczni dużej, a w drużynie męskiej, wraz z Philippem Aschenwaldem, Danielem Huberem i Stefanem Kraftem, zdobył srebrny medal.
Sezon 2021/2022 W czterech występach w Letnim Grand Prix 2021 dwukrotnie stawał na podium, zajmując 2. miejsce w obu lipcowych zawodach w Wiśle. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 3. pozycji. Na Mistrzostwach Austrii 2021 zdobył srebrny medal zarówno na skoczni normalnej, jak i na dużej.
5 grudnia 2021 w Wiśle odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w konkursie indywidualnym Pucharu Świata. W całym sezonie łącznie 11 razy kończył zawody cyklu w pierwszej dziesiątce. Na podium stanął jeszcze raz – 8 stycznia 2022 w Bischofshofen zajął 3. miejsce. Puchar Świata 2021/2022 zakończył na 9. lokacie w klasyfikacji generalnej z 662 punktami. Wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022. Indywidualnie zajął 19. miejsce na skoczni normalnej oraz 9. na dużej, zaś w drużynie męskiej, w której wystąpił ze Stefanem Kraftem, Danielem Huberem i Manuelem Fettnerem, zdobył złoty medal.
Sezon 2022/2023 W ramach Letniego Grand Prix 2022 indywidualnie najwyżej znalazł się na 9. miejscu, we wrześniu w Râșnovie. W sezonie 2022/2023 Pucharu Świata 11 razy kończył zawody w pierwszej dziesiątce. Najwyżej klasyfikowany był na 5. miejscu – pozycję tę zajmował aż siedmiokrotnie. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 13. miejscu z 639 punktami. Puchar Świata w lotach narciarskich 2022/2023 ukończył na 6. lokacie. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. Indywidualnie był 8. na skoczni normalnej oraz 14. na dużej, w drużynie mieszanej zajął 4. miejsce, zaś w zespole męskim, startując wraz z Danielem Tschofenigiem, Michaelem Hayböckiem i Stefanem Kraftem, zdobył brązowy medal.
Sezon 2023/2024 Wystąpił na Igrzyskach Europejskich 2023. W zawodach indywidualnych zdobył srebrne medale zarówno na skoczni normalnej, jak i na dużej, a w konkursie drużyn mieszanych, w którym wystąpił wraz z Maritą Kramer, Jacqueline Seifriedsberger i Danielem Tschofenigiem, wywalczył złoto. W Letnim Grand Prix 2023 najwyżej sklasyfikowany był 30 września w Hinzenbach, na 4. miejscu.
W Pucharze Świata 2023/2024 zajmował głównie miejsca w pierwszej dziesiątce. Po raz pierwszy na podium cyklu stanął w drugim konkursie sezonu, 26 listopada 2023 w Ruce, gdzie zajął 2. pozycję. W grudniu zajął 3. miejsce w drugim konkursie w Lillehammer oraz 2. w drugich zawodach w Engelbergu. 3 stycznia 2024 zwyciężył w Innsbrucku w ramach 72. Turnieju Czterech Skoczni. W pozostałych konkursach turnieju był 8., 5. i 10., a w klasyfikacji generalnej ukończył go na 4. miejscu. Na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2024 zajął 16. lokatę indywidualnie, a w drużynie wraz z Michaelem Hayböckiem, Manuelem Fettnerem i Stefanem Kraftem zdobył srebrny medal.
W lutym 2024 najwyżej w Pucharze Świata sklasyfikowany był na 6. pozycji. 3 marca zwyciężył w konkursie cyklu w Lahti, a podczas Raw Air 2024 trzykrotnie stawał na podium: zarówno w otwierającym turniej konkursie w Oslo, jak i w obu zawodach w Trondheim zajął 3. miejsce. W klasyfikacji generalnej sezon 2023/2024 Pucharu Świata ukończył na 4. pozycji z 1140 punktami.
Sezon 2024/2025 200px|mały|prawo|Jan Hörl w trakcie Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025 w Trondheim. Dwukrotnie znalazł się w pierwszej trójce konkursów Letniego Grand Prix 2024: w zawodach w Hinzenbach 28 września był 3., a dzień później zajął 2. miejsce. Na Mistrzostwach Austrii 2024 zdobył srebrny medal na skoczni normalnej.
W Pucharze Świata 2024/2025 po raz pierwszy na podium stanął w drugim konkursie indywidualnym, 24 listopada 2024 w Lillehammer, gdzie zwyciężył. W dalszej części sezonu regularnie zajmował miejsca w najlepszej dziesiątce cyklu i utrzymywał lokatę w pierwszej trójce klasyfikacji generalnej. W listopadzie w pierwszej trójce znalazł się jeszcze w pierwszym konkursie w Ruce, gdzie był 2. W kolejnych tygodniach 2. pozycję zajął też w drugim konkursie w Wiśle, a w Engelbergu zwyciężył oraz zajął 2. miejsce. W zawodach 73. Turnieju Czterech Skoczni trzy razy – w Oberstdorfie, Innsbrucku i Bischofshofen – zajmował 2. lokatę, a konkurs w Garmisch-Partenkirchen ukończył na 5. miejscu. W efekcie również cały turniej ukończył na 2. pozycji, o 1,4 punktu za zwycięzcą, Danielem Tschofenigiem.
W styczniu 2025 na podium Pucharu Świata stanął jeszcze w Zakopanem, gdzie zajął 3. miejsce. W lutym osiągnął to czterokrotnie – był 3. w drugim konkursie w Willingen, dwukrotnie 2. w Lake Placid i ponownie 2. w pierwszych zawodach w Sapporo. W marcu wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025, na których stanął na podium we wszystkich konkursach. Indywidualnie zdobył srebrny medal na skoczni dużej i brązowy na normalnej. Wywalczył też srebro w drużynie męskiej wraz z Danielem Tschofenigiem, Maximilianem Ortnerem i Stefanem Kraftem, a także brąz w zespole mieszanym wraz z Evą Pinkelnig, Jacqueline Seifriedsberger i Kraftem.
Na 6 konkursów przed końcem sezonu Pucharu Świata miał 183 punkty straty do prowadzącego w klasyfikacji generalnej Tschofeniga. W konkursie Raw Air 2025 w Oslo zajął 2. miejsce, a w Vikersund był 8. i 6. W efekcie na 3 konkursy przed końcem zmniejszył stratę do 94 punktów. Wszystkie je jednak ukończył poza podium i za Tschofenigiem. Ostatecznie w klasyfikacji generalnej sezonu 2024/2025 Pucharu Świata znalazł się na 2. pozycji z 1652 punktami, o 153 za zwycięzcą.
Sezon 2025/2026 W ramach Letniego Grand Prix trzykrotnie stawał na podium: we wrześniu zwyciężył w pierwszym konkursie w Val di Fiemme, a w październiku w Hinzenbach zajął kolejno 3. i 1. miejsce. Na Mistrzostwach Austrii 2025 zdobył złoty medal zarówno na dużej, jak i na normalnej skoczni.
W pierwszym indywidualnym konkursie Pucharu Świata 2025/2026, 22 listopada 2025 w Lillehammer, zajął 2. lokatę. W dalszej części sezonu najczęściej kończył zawody cyklu w pierwszej dziesiątce. W grudniu najwyżej klasyfikowany był w nim na 4. pozycji, którą zajął w otwierającym 74. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie. W Garmisch-Partenkirchen 1 stycznia Hörl był 2., a oba austriackie konkursy turnieju ukończył na 4. miejscu, co dało mu 2. lokatę w klasyfikacji generalnej TCS. 11 stycznia 2026 jeszcze raz stanął na podium Pucharu Świata, zajmując 2. pozycję w Zakopanem.
Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026 w Oberstdorfie, gdzie zajął 4. miejsce indywidualnie, a w drużynie zdobył wraz z Stephanem Embacherem, Stefanem Kraftem i Manuelem Fettnerem srebrny medal. Następnie wystartował na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026, na których 16 lutego zdobył złoty medal w konkursie duetów wspólnie z Stephanem Embacherem. Indywidualne zawody na skoczni normalnej ukończył na 11. pozycji, zaś zarówno na dużym obiekcie, jak i w drużynie mieszanej zajął 5. miejsce. Po zawodach Pucharu Świata w Lahti 6–8 marca 2026, w których zajął 19. i 6. lokatę indywidualnie oraz zwyciężył w konkursie duetów zakończył sezon z powodu utrzymującego się bólu pleców. W klasyfikacji generalnej cyklu znalazł się na 8. miejscu z 772 punktami.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2022 Pekin/Zhangjiakou–19. miejsce (K-95), 9. miejsce (K-125)2026 Mediolan-Cortina/Predazzo–11. miejsce (K-98), 5. miejsce (K-128)
Drużynowo 2022 Pekin/Zhangjiakou–złoty medalSkład zespołu: Stefan Kraft, Daniel Huber, Jan Hörl i Manuel Fettner2026 Mediolan-Cortina/Predazzo–5. miejsce (drużyna mieszana/K-98)Skład zespołu: Lisa Eder, Jan Hörl, Julia Mühlbacher i Stephan Embacher, złoty medal (duety/K-128)Skład zespołu: Jan Hörl i Stephan Embacher
Starty J. Hörla na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo