Śródmiejska Dzielnica Mieszkaniowa (ŚDM) (znana jako Łódzki Manhattan) – modernistyczne osiedle mieszkaniowe, wzniesione w latach 1975–1982 na centralnym obszarze Śródmieścia Miasta Łodzi, będące zespołem jednych z największych polskich megaszaf, czyli budynków mieszkalnych wykonanych w tzw. konstrukcji szkieletowej „słupowo-płytowej”.

Łódzki Manhattan w 2018 roku został zaklasyfikowany jako dobro kultury współczesnej w ramach Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta Łodzi. Charakterystycznym detalem architektonicznym Osiedla ŚDM są umiejscowione na ostatnich kondygnacjach pawilony z infrastrukturą techniczną wysunięte poza lico elewacji.

Charakterystyka Ówcześnie projektowane wielkopłytowe systemy mieszkaniowe pozwalały na wznoszenie bloków mieszkalnych o wysokości maksymalnie 11 kondygnacji, dlatego niesłusznie uważa się, że budynki ŚDM wykonano w technologii tzw. „wielkiej płyty”.

Podczas jego budowy nie zastosowano wielkopłytowych ścian nośnych, a jedynie ściany osłonowe z żelbetowych płyt elewacyjnych wykończonych okładzinami azbestowo-cementowymi, które zdemontowano podczas remontu w latach 90. Ze względu na rozmiary i nowatorską, jak dla budynków mieszkalnych, konstrukcję budynki te posadowiono nie za pomocą fundamentowych ław, a płyt.

Autorami zwycięskiej koncepcji w konkursie na opracowanie Śródmiejskiej Dzielnicy Mieszkaniowej w Łodzi w 1969 roku byli: , , Andrzej Bohdanowicz, i Lech Paperz, lecz ostatecznie realizację osiedla powierzono zatrudnionemu w łódzkim Miastoprojekcie Aleksandrowi Zwierce i jego zespołowi projektowemu.

W 2000 i w 2001 roku ocieplono i odmalowano bloki przy Alei marsz. J. Piłsudskiego 7, ulicy Henryka Sienkiewicza 101/109 oraz ulicy inż. pil. Stanisława Wigury 15.

Budynki Na wielki zespół mieszkaniowy ŚDM składa się 8 budynków: Al. marsz. J. Piłsudskiego 7 (78 m – 23 kondygnacje użytkowe + 2 techniczne) składa się z 4 segmentów, liczących odpowiednio: 21, 19, 17 i 15 pięter oraz dwupoziomowego holu. Na 7. piętrze znajduje się piętro obsługowe ul. Piotrkowska 182 (78 m – 24 kondygnacje użytkowe + 2 techniczne) składa się z 7 segmentów, liczących odpowiednio: 2×23, 21, 19, 3×17 pięter oraz holu Na 7. piętrze znajduje się piętro obsługowe, a pod budynkiem znajduje się parking ul. Henryka Sienkiewicza 101/109 (60 m – 18 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne) składa się z 4 segmentów, liczących odpowiednio: 17, 15, 2×13 pięter oraz holu. Na 7. piętrze znajduje się piętro obsługowe ul. Piotrkowska 204/210 (58 m – 18 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne) składa się z 6 segmentów, liczących odpowiednio: 2×18, 16, 14, 2×12 kondygnacji ul. inż. pil. Stanisława Wigury 15 (46 m – 14 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne) składa się z 3 segmentów, każdy po 14-kondygnacji ul. Piotrkowska 235/241 (46 m – 14 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne) składa się z 3 segmentów, każdy po 14 kondygnacji ul. Piotrkowska 247 (46 m – 14 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne) składa się z 2 segmentów, oba po 14 kondygnacji ul. Piotrkowska 257a (46 m – 14 kondygnacji użytkowych + 2 techniczne) składa się z 2 segmentów, oba po 14 kondygnacji.

Na osiedlu znajduje się parking kubaturowy dziewięciopoziomowy (trzy poziomy podziemne, jeden naziemny i pięć nadziemnych) na 475 aut.

Galeria

Zobacz też architektura modernistyczna w Łodzi

Przypisy

Kategoria:Śródmieście (Łódź) Kategoria:Dobra kultury współczesnej w Łodzi