Drogi Evanie Hansenie (ang. Dear Evan Hansen) – musical z muzyką i słowami stworzonymi przez Benja Paska i Justina Paula oraz scenariuszem autorstwa Stevena LevensonaIsherwood, Charles (May 1, 2016). „Review: ‘Dear Evan Hansen’ Puts a Twist on Teenage Angst”. The New York Times..
Musical został premierowy wystawiony w lipcu 2015 na scenie Arena Stage w Waszyngtonie. Od marca do maja 2016 prezentowany był w produkcji off-broadwayowskiej w Second Stage Theatre, zaś w grudniu 2016 odbyła się jego premiera na scenie Music Box Theatre na Broadwayu.
Twórcy musicali podczas 71. rozdania nagród Tony odebrali sześć statuetek, w tym dla najlepszego aktora musicalowego (Ben Platt) i najlepszej aktorki drugoplanowej (Rachel Bay Jones) oraz za najlepszy musical i najlepszą muzykę oryginalną.
W sierpniu 2020 rozpoczęto pracę nad adaptacją filmową musicalu, za którą odpowiadała wytwórnia Universal Pictures, a współproducentem był Marc Platt, ojciec Bena Platta, który powtórzył swój występ w tytułowej roli. Reżyserem filmu jest Stephen Chbosky.
Tło Musical inspirowany jest wydarzeniami z lat licealnych Benja Paska. Spektakl ukazuje historię nastolatka, który wymyśla ważną rolę dla siebie w tragedii, w której nie brał udziału.
Przed pierwszą produkcją teatralną było kilka czytań: w maju 2014 w Pearl Studios (Nowy Jork), w lipcu 2014 w Chelsea Studios (Nowy Jork) i we wrześniu 2014 w Manhattan Movement and Arts Studio (Nowy Jork). Warsztaty miały miejsce w marcu 2015 w Gibney Dance Center. Na początku projekt nosił nazwę The PPL Project. Ben Platt był zaangażowany w projekt od pierwszych czytań.
Streszczenie Akt 1 Nastoletni Evan Hansen zmaga się z lękiem społecznym, który utrudnia mu nawiązywanie znajomości i wyrażanie własnych myśli. Terapeuta proponuje mu pisanie listów do samego siebie, w których opisywałby, co dobrego może spotkać go każdego dnia. Przed pierwszym dniem ostatniego roku liceum matka chłopaka – Heidi – sugeruje mu, że może zaprzyjaźnić się z innymi przez proponowanie im, by podpisali się na gipsie na jego ręce, którą to złamał latem, spadłszy z drzewa. W tym samym czasie, po drugiej stronie miasta, zamożna rodzina Murphy – Cynthia, Larry oraz ich dzieci Zoe i Connor – siada do śniadania. Zoe i Larry strofują Connora za to, że naćpał się przed pójściem do szkoły. Cynthia jednocześnie boleje nad tym, że jej rodzina się rozpada. Obie matki zastanawiają się, jak porozumieć się ze swoimi synami („Anybody Have a Map?”).
Evan w szkole wbiega na Alanę, koleżankę z klasy, i Jareda, swojego jedynego przyjaciela. Oboje zauważają jego złamaną rękę, ale nie podpisują się na jego gipsie. Następnie Evan wbiega na Connora, który interpretuje nieporadność Evana jako naśmiewanie się z niego, przez co Connor popycha Evana na ziemię. Zoe, w której Evan się podkochuje, czuje się zobowiązana do przeproszenia za zachowanie brata. Evan zastanawia się, czy jego przeznaczeniem jest bycie wyrzutkiem ignorowanym przez resztę społeczeństwa („Waving Through a Window”).
Evan, zasmucony swym losem, pisze do siebie kolejny list, w którym zastanawia się, czy ktokolwiek by zauważył, gdyby go nie było. Zauważa, że cała nadzieja pozostaje w Zoe, ponieważ jego zauroczenie w niej jest jedyną rzeczą, która przynosi mu radość. W szkolnej sali komputerowej, gdzie drukuje list, napotyka Connora, który proponuje mu, że podpisze mu się na gipsie. Connor czyta list Evana i wścieka się na wspomnienie o Zoe, ponieważ odbiera to jako celowe zagranie Evana, by go wyśmiać. Wybiega, biorąc ze sobą list.
Mija kilka dni bez śladu Connora. Evan niepokoi się, co chłopak mógł zrobić z listem. W rozmowie z Jaredem opowiada o zadaniu od terapeuty, który zalecił mu pisanie listów do samego siebie, po czym przyznaje, że martwi się, co Connor mógł zrobić z ostatnim listem. Wkrótce zostaje wezwany do gabinetu dyrektora, od którego dowiaduje się, że Connor kilka dni wcześniej popełnił samobójstwo, a przy jego ciele znaleziono list Evana, który – jak sądzili – został zaadresowany do niego. Evan idzie do domu Connora, żeby porozmawiać z jego mamą. Podczas spotkania kłamie, przyznając, że z Connorem byli najlepszymi przyjaciółmi i twierdząc, że w sekrecie wysyłali sobie maile. Opowiada także zmyśloną relację z dnia, w którym złamał rękę, sugerując, że Connor był wówczas przy nim („For Forever”).
Matka przypomina Evanowi, że musi zacząć ubiegać się o stypendia na studia. Wspomina, że słyszała o śmierci Connora, ale Evan mówi jej, żeby się nie martwiła i że nie znał Connora. Po zdaniu sobie sprawy, że potrzebuje dowodów na domniemane „sekretne maile”, pozyskuje pomoc Jareda w tworzeniu fałszywych wiadomości między nim a Connorem („Sincerely, Me”).
Po tym, jak Evan pokazuje rodzinie Murphy fikcyjne maile, Cynthia jest zachwycona, że jej syn miał przyjaciela. Larry jest zraniony, że Connor uznał rodzinę i uprzywilejowane życie za pewnik. Zoe, która była wyobcowana przez agresywne zachowanie Connora, odmawia opłakiwania go („Requiem”). Po przeczytaniu listu samobójczego spostrzega, że została w nim wspomniana i pyta Evana, dlaczego Connor miałby o niej to mówić. Evan, niepotrafiąc powiedzieć jej prawdy o swych uczuciach, wymienia powody, dla których skrycie ją kocha w taki sposób, by brzmiały jak wyznania Connora („If I Could Tell Her”). Pod wpływem emocji całuje dziewczynę, ale ta odpycha go i każe wyjść.
Evan i Alana zauważają, że ludzie w szkole zaczynają zapominać o Connorze. Evan, zachęcony przez wizję Connora, pozyskuje pomoc Alany i Jareda w założeniu „Projektu Connor”, organizacji zajmującej się podtrzymywaniem pamięci Connora. Trójka przedstawia swój pomysł Murphym, którzy zgadzają się, żeby wesprzeć projekt („Disappear”). Cynthia, poruszona poświęceniem Evana, daje mu krawat, który kupiła z myślą o Connorie, jednocześnie prosi chłopaka, żeby założył go podczas swojej przemowy na nabożeństwie żałobnym Connora. Podczas oficjalnego otwarcia „Projektu Connor” Evan daje inspirującą przemowę o swojej samotności i przyjaźni z Connorem. Przemówienie rozprzestrzenia się w sieci. Zoe całuje Evana („You Will Be Found”).
Akt 2 Evan i Alana wpadają na pomysł zorganizowania zbiórki pieniędzy na stronie internetowej „Projektu Connor”. W celu upamiętnienia Connora chcą zebrać 50 tys. dolarów w trzy tygodnie, by otworzyć opuszczony sad, w którym – według zmyślonej historii Evana – chłopcy spędzali czas. Pomimo zaangażowania Alany w projekt, Evan jest pochłonięty swoim związkiem z Zoe i spędzaniem czasu z rodziną Murphych, przez co zaczyna zaniedbywać swoją mamę, Jareda i „Projekt Connor”.
Heidi mówi Evanowi, że widziała nagranie jego mowy na Facebooku i pyta, dlaczego nie powiedział jej o „Projekcie Connor” i o przyjaźni z Connorem. Rozgniewany chłopak odpowiada, że nie było ku temu okazji, bo jej nigdy nie ma w domu. Pełen emocji ucieka do rodziny Murphy, mówiąc Heidi, że idzie do Jareda. Zżywa się z Larrym Murphym i opowiada mu o swoim dzieciństwie. Larry daje mu rękawicę baseballową swojego syna, której ten nigdy nie użył („To Break in a Glove”).
Evan mówi Zoe, że on i jego matka nie mają pieniędzy, więc potrzebuje stypendium, by iść na studia. Gdy zaczyna wspominać Connora, Zoe mówi mu, że nie chce, by ich związek opierał się tylko na rozmowach o Connorze („Only Us”). Evan kłóci się z Jaredem, ponieważ ten powiedział, że śmierć Connora to najlepsze, co mu się przytrafiło, ponieważ nie jest już niewidzialny dla społeczeństwa, poza tym ma dziewczynę, o której marzył. Evan zostaje zaproszony na obiad do państwa Murphych. Na miejscu odkrywa, że zaproszona została także Heidi. Matka Evana dowiaduje się, że Larry i Cynthia chcą dać jej synowi pieniądze na studia. Heidi i Evan kłócą się, upokorzona kobieta oskarża go o oszustwo, a chłopak mówi jej, że w domu Murphych czuje się akceptowany i chciany.
Alana zaczyna znajdować nieścisłości w fałszywych e-mailach między Evanem a Connorem. Evan prosi Jareda, by ten pomógł mu usunąć wiadomości, ale ten odmawia i grozi mu, mówiąc, że go wyda, na co Evan mówi, że także może ujawnić rolę Jareda w spisku. Heidi, Alana i Jared zbiegają się w sumieniu Evana, potęgując jego winę i wątpliwości co do jego decyzji („Good for You”).
Evan decyduje się opowiedzieć o wszystkim, co zrobił, jednak duch Connora próbuje wybić mu to z głowy i uświadamia Evana, że jeśli wyzna całą prawdę, to wszystko straci, a jedyne, co mu pozostanie, to samotność („For Forever (Reprise)”).
Rodzina Murphych stała się celem nienawistnych komentarzy, ponieważ ludzie uważają, że są odpowiedzialni za śmierć Connora. Zrozpaczony Evan wkracza w środek kłótni Murphych o prawdziwy powód samobójstwa Connora. Przyznaje się do kłamstwa, wyjaśniając, że miał nadzieję, że poprzez tragedię uda mu się stworzyć prawdziwą więź z Murphymi. Gdy Zoe razem ze swoją matką odchodzą, Larry z obrzydzeniem odwraca się w stronę Evana. Samotny Evan skupia się na swoim zepsuciu jako na czymś nieuniknionym, co powinien ukrywać przed innymi („Words Fail”).
Heidi widzi list w sieci i wie, że był on jednym z zadań terapeutycznych, jakie miał wykonać Evan. Przeprasza go za niedostrzeganie, jak bardzo jej syn cierpiał, mimo że Evan nie wini jej, mając w pamięci oszustwa, które popełnił. Chłopak niejasno przyznaje, że upadek z drzewa był tak naprawdę próbą samobójczą. Heidi przypomina sobie dzień, w którym ojciec Evana wyprowadził się z domu i jak nie miała pojęcia, jak dalej da sobie radę bez niego, sama, ostatecznie jednak zdaje sobie sprawę, że nie była sama - miała Evana i wiedziała, że obydwoje mogą przetrwać wszystko tak długo, jak będą razem. Heidi ze łzami w oczach obiecuje synowi, że zawsze będzie przy nim, gdy ten będzie jej potrzebował ("So Big / So Small").
Rok później, Evan wciąż mieszka w domu i pracuje w Pottery Barn, żeby zarobić dość pieniędzy, by podczas następnego semestru pójść do koledżu. Kontaktuje się z Zoe, której nie widział, odkąd poznała prawdę, i prosi ją o spotkanie. Dziewczyna nalega, żeby odbyło się ono w sadzie, ponownie otwartym ku pamięci Connora. Evan przeprasza ją za ból, który spowodował poprzez manipulowanie jej rodziną i dziękuje jej oraz jej rodzicom za utrzymanie wszystkiego w tajemnicy. Zoe przebacza chłopakowi, mówiąc, że to doświadczenie sprawiło, że jej rodzina stała się sobie bliższa, ponieważ "wszyscy do czegoś go potrzebowali". Evan pyta ją, dlaczego chciała się spotkać w sadzie, na co ona odpowiada, że chciała, by go zobaczył. Po chwili spędzonej razem, oboje odchodzą w swoją stronę, zaś Evan w myślach pisze do siebie ostatni list, poruszający wpływ, jaki miał na swoje otoczenie, ostatecznie akceptując samego siebie ("Finale").
Role i najważniejsza obsada Obsada +PostaciCzytanie maj 2014Czytanie lipiec 2014Czytanie wrzesień 2014WaszyngtonOff-Broadway 2016Music Box Theatre 2016Trasa w USA 2018West End 2019Evan Hansen Ben PlattBen Levi RossSam TuttyHeidi Hansen Rachel Bay JonesJessica PhillipsRebecca McKinnisZoe MurphyBarrett Wilbert Weed Laura DreyfussMaggie McKennaLucy AndersonCynthia Murphy Jennifer Laura ThompsonChristiane NollLauren WardLarry Murphy Michael ParkJohn DossettMicheal ParkAaron LazarRupert YoungConnor MurphyWill Pullen Mike FaistMarrick SmithDoug CollingAlana BeckErin WilhelmiEmily WaltonKristolyn LloydAlexis Molnar Kristolyn LloydPhoebe KoyabeNicole Raquel DennisJared KleinmanAlex Wyse Will RolandJared GoldsmithJack Loxton
Godne uwagi zastępstwa obsady z Broadwayu Evan Hansen: Noah Galvin, Taylor Trensch, Andrew Barth Feldman, Jordan Fisher Zoe Murphy: Mallory Bechtel Heidi Hansen: Lisa Brescia, Jessica Phillips Connor Murphy: Alex Boniello
Piosenki
Act 1 „Anybody Have a Map?” – Heidi, Cynthia „Waving Through a Window” – Evan „Waving Through a Window (Reprise #1)”Nie wystąpiły w oryginale broadwayowskim. – Evan „Waving Through a Window (Reprise #2)” – Alana „For Forever” – Evan „Sincerely, Me” – Connor, Evan, Jared „Requiem” – Zoe, Cynthia, Larry „If I Could Tell Her” – Evan, Zoe „Disappear” – Connor, Evan, Alana, Jared, Larry, Cynthia, Zoe