Jerzy Mrozowicki herbu Prus III (ur. ok. 1605, zm. 1677) – sekretarz królewski w latach 1642–1677, deputat na Trybunał Koronny w Radomiu w 1655 r. i Trybunał Główny Koronny w Lublinie w 1674 r., rotmistrz pospolitego ruszenia ziemi halickiej w 1671 r., od 1650 r. pisarz ziemski halicki, poseł na sejmy w latach: 1649, 1650, 1652,1654, 1667 i 1674, podstarości halicki w 1649 r., podstarości lwowski w latach 1643–1649, poseł do hospodara mołdawskiego Bazylego Lupu w 1649 r., pisarz ziemski żydaczowski w 1648 r., sędzia kapturowy ziemi halickiej w latach: 1648 i 1668, podstarości i sędzia grodzki krakowski w 1644 r., komornik ziemski krakowski w 1636 r., elektor w latach: 1632, 1648 i 1669.
Życiorys Urodził się około 1605 roku jako syn JanaAlbum studiosorum Universitatis Cracoviensis. Tomus IV continens nomina studiosorum ab anno 1607 ad annum 1642, editionem curavit J. Zathey adiutus ab H. Barycz, Cracoviae 1950; wielcy.pl/wgm/?m=NG&t=PN&n=sw.649621 [dostęp 2018-10-04.] (o którym pisano współcześnie, iż: zwany [był] wielkim ze względu na posturę i okazałość umysłu oraz że był mężem odważnym) i Zofii Raszowskiej herbu Grzymała, córki Wojciecha i Katarzyny Otuskiej herbu SamsonSz. Okolski, Orbis Polonus splendoribus coeli, triumphis mundi, pulchritudine animantium condecoratus, in quo antiqua Sarmatorum gentiliata pervetusta nobilitatis insignia etc. specificantur et relucent, t. II, Kraków 1643, s. 554; wielcy.pl/wgm/?m=NG&t=PN&n=sw.649622] [dostęp 2018-10-04.]. Był bratem między innymi: Pawła, podstarościego trembowelskiego, Gabriela, elektora w 1632 i Zofii, pierwszej żony Hieronima Wierzbowskiego herbu Jastrzębiec, kasztelana sieradzkiego, wojewody brzeskokujawskiego i sieradzkiego oraz wielkorządcy krakowskiegowielcy.pl/wgm/?m=NG&t=PN&n=lu.6027 wielcy.pl, dostęp: 2018-10-04., stryj Stanisława Mrozowickiego (Morozenki), pułkownika korsuńskiegowielcy.pl/wgm/?m=NG&t=PN&n=sw.400312 wielcy.pl Stanisław Morozenko, dostęp 2018-10-04..
W 1623 r. studiował na Akademii KrakowskiejAlbum studiosorum Universitatis Cracoviensis. Tomus IV continens nomina studiosorum ab anno 1607 ad annum 1642, editionem curavit J. Zathey adiutus ab H. Barycz, Cracoviae 1950.. W 1632 r. wziął udział razem z braćmi Pawłem i Gabrielem w elekcji Władysława IV z województwem krakowskimElektorowie Władysława IV, Michała Korybuta, Stanisława Leszczyńskiego i spis stronników Augusta III, zestawili: J. Dunin-Borkowski i M. Dunin-Wąsowicz, Lwów 1910, s. 143.. Według Seweryna Uruskiego w 1636 r. został komornikiem ziemskim krakowskim, a w 1644 r. podstarostą i sędzią grodzkim krakowskimS. Uruski, Rodzina. Herbarz Szlachty Polskiej, t. XI, Warszawa 1914, s. 331.. Przed 15 września 1642 r. został sekretarzem króla Władysława IV, w tym dniu bowiem sejmik halicki w swoim laudum powołał go, z tym tytułem, na poborcę i administratora czopowegoCastr. Hal. Rei. 135 p. 1299-1302; Castr. Tremb. Rei. 125 p. 389-391, [w:] Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego, t. XXIV: Lauda sejmikowe halickie 1575–1695, [wyd. A. Prochaska], Lwów 1931, t. XIV, s. 14..
Ze względu na swoje wykształcenie i autorytet w środowisku szlacheckim na Rusi Czerwonej zdecydował się na karierę w sądownictwie, piastując przez kilkadziesiąt lat różne urzędy sądowe, będąc przez 35 lat sekretarzem kolejno królów: Władysława IV, Jana Kazimierza, Michała Korybuta Wiśniowieckiego oraz Jana III Sobieskiego, był często wykorzystywany przez monarchów do reprezentowania ich na terenie Rusi Czerwonej; jak pisze współczesny jemu Szymon Okolski: jeszcze na Pokuciu pozostaje sekretarzem najjaśniejszego króla, pisarz żydaczowski najlepiej się nadający do licznych spraw Królestwa i przyjaciół, liczne rozwikłał sporySz. Okolski, Orbis Polonus, t. II, Kraków 1643, s. 554..
W 1643 r. został podstarostą lwowskim i 4 maja tego roku złożył przysięgęK. Maleczyński, Urzędnicy grodzcy i ziemscy lwowscy w latach 1352–1783, Lwów 1938, s. 40; Acta canstriensia Leopoliensia, t. 831, s. 888, t. 397, s. 720; Acta terrestria Leopoliesia, t. 70, s. 690. pełniąc ten urząd co najmniej do 13 grudnia 1649 r., kiedy to jako podstarości lwowski przyłożył pieczęć do decyzji króla Jana Kazimierza dotyczącej mieszczan lwowskichArchiv Jugozapadnoj Rossij, T. 10, część 1, Kijów 1904, s. 453.. 25 czerwca 1647 r. podpisał laudum sejmiku halickiego, ustalającego podatki na rzecz zapłaty wojsku ukrainnemuAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego, t. XXIV: Lauda sejmikowe halickie 1575–1695, [wyd. A. Prochaska], Lwów 1931, s. 67–68.. 4 czerwca 1648 r., po klęskach wojsk koronnych w wojnie z kozaczyzną, wziął udział w zgromadzeniu rycerstwa we Lwowie, podpisując Laudum ziemian województwa ruskiegoAkta grodzkie i ziemskie z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie, t. XXI, s. 1–2..
W 1648 r. został poborcą halickim i sędzią kapturowym ziemi halickiejAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego, t. XXIV: Lauda sejmikowe halickie 1575–1695, [wyd. A. Prochaska], Lwów 1931, s. 68–72.. W tym samym roku jako Sekretarz Króla I. Mości Poseł, y sędzia Kapturowy Ziemi Halickiey podpisał elekcję króla Jana Kazimierza i pacta conventaVolumina Legum wyd. J.Ohryzko, I-IX, Petersburg – Kraków 1859-1860, t. IV, s. 97.. 17 listopada 1648 r., w imieniu województwa ruskiego podpisał Suffragia Jana Kazimierza, m.in. ze swoimi braćmi Pawłem i Marcinem oraz pozostałymi krewnymi: Janem, Stanisławem, Mikołajem, Wojciechem i drugim Janem Mrozowickimi oraz ze swoim szwagrem Marcinem Łukaszem Oleśnickim herbu Radwan, Dworzaninem Pokoiowym K. I. M.Volumina Legum / wyd. J.Ohryzko. T. IV. Petersburg – Kraków 1859-1860, s. 105; Elektorów poczet, którzy niegdyś głosowali na elektów Jana Kazimierza r. 1648, Jana III r. 1674, Augusta II r. 1697 i Stanisława Augusta r. 1764, s. 233.. Poseł ziemi halickiej na sejm elekcyjny 1648 rokuPorządek na seymie walnym elekcyey między Warszawą a Wolą przez opisane artykuły do samego aktu elekcyey należące, vchwalony y postanowiony roku Pańskiego M.DC.XLVIII, dnia VI października, s. 23.. W 1648 r. został mianowany przez króla Władysława IV pisarzem ziemskim żydaczowskim. 15 marca 1649 r. sejmik halicki zlecił Jerzemu Mrozowickiemu oraz Wojciechowi Bieniewskiemu restaurację ksiąg ziemskich i grodzkich, wobec znacznemu ich spustoszeniu w czasie działań wojennychAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego, t. XXIV: Lauda sejmikowe halickie 1575–1695, [wyd. A. Prochaska], Lwów 1931, s. 75–77.. W 1649 r. Andrzej Potocki, późniejszy kasztelan krakowski i hetman polny koronny, a wówczas starosta halicki, mianował dodatkowo Jerzego Mrozowickiego podstarostą halickim. Sejmik halicki, 6 października 1649 r., wybrał Jerzego Mrozowickiego na posła na Sejm warszawski, który został otwarty 22 grudnia 1649 roku, jednocześnie ten sam sejmik halicki wyznaczył Jerzego Mrozowickiego, razem z Krzysztofem Strzemeskim, późniejszym podsędkiem halickim, na posła do hospodara mołdawskiego Bazylego Lupu, w celu podziękowania za sąsiedzką pod te bunty dotrzymaną przyjaźń hospodarowi IMci o wydanie (…) buntowników prosićAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego, t. XXIV: Lauda sejmikowe halickie 1575–1695, [wyd. A. Prochaska], Lwów 1931, s. 78–81..
20 września 1650 r. otrzymał nominację królewską na pisarza ziemskiego halickiego, który to urząd piastował przez blisko 30 lat aż do swojej śmierci w 1677 rokuMetryka Koronna w Archiwum Głównym Akt Dawnych 192, k. 109-109v.. W 1652 r. był posłem króla Jana Kazimierza na sejmik w Haliczu. Na tymże sejmiku 9 września powierzono mu oraz Adamowi Zebrzydowskiemu, podstarościemu halickiemu grodzkiemu, zrewidowanie włók w dobrach J. Kr. Mci wybranieckich. Został on tam również doceniony, stwierdzono bowiem w laudum sejmikowym, iż po wielokroć Imć p. Jerzy Mrozowicki pisarz ziemi halickiej sekretarz J. Kr. Mci jako bonus civis patriae, insistendo vestigiis domu swego przy trudach cum dispendio fotrunae suae et salutis zwykł consestari usługę swoją na różnych miejscach ziemi naszej z ukontentowaniem IMciów braci wszystkich. Doceniony został wówczas również za koszty i prace podjęte przy uwiezieniu podczas rebeliej kozackiej ksiąg grodzkich trembowelskichAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego, t. XXIV: Lauda sejmikowe halickie 1575–1695, [wyd. A. Prochaska], Lwów 1931, s. 95–96.. Od 1648 r. był również pisarzem grodzkim żydaczowskim. Na sejmiku halickim 8 marca 1653 r. razem ze Stanisławem Głowińskim herbu Roch II, sędzią ziemskim halickim, decyzją zgromadzonej szlachty, otrzymał ukontentowania za poniesione koszty i straty w czasie rebelii kozackichAkta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego, t. XXIV: Lauda sejmikowe halickie 1575–1695, [wyd. A. Prochaska], Lwów 1931, s. 97.. Posłował na sławetny sejm odbywający się od stycznia do marca 1652 roku, który miał się zająć sprawami organizacji państwa i ugody z Kozakami w Białej Cerkwi oraz w sprawie Hieronima Radziejowskiego, skazanego przez sąd marszałkowski na infamię, jednak został ów sejm zerwany przez posła upickiego Władysława Sicińskiego.