Castr. Tremb. Rei. 125 p. 389-391, [w:] Akta grodzkie i ziemskie z czasów Rzeczypospolitej Polskiej z archiwum tak zwanego bernardyńskiego we Lwowie wskutek fundacyi śp. Aleksandra hr. Stadnickiego, t. XXIV: Lauda sejmikowe halickie 1575–1695, [wyd. A. Prochaska], Lwów 1931, t. XIV, s. 14..
Ze względu na swoje wykształcenie i autorytet w środowisku szlacheckim na Rusi Czerwonej zdecydował się na karierę w sądownictwie, piastując przez kilkadziesiąt lat różne urzędy sądowe, będąc przez 35 lat sekretarzem kolejno królów: Władysława IV, Jana Kazimierza, Michała Korybuta Wiśniowieckiego oraz Jana III Sobieskiego, był często wykorzystywany przez monarchów do reprezentowania ich na terenie Rusi Czerwonej; jak pisze współczesny jemu Szymon Okolski: jeszcze na Pokuciu pozostaje sekretarzem najjaśniejszego króla, pisarz żydaczowski najlepiej się nadający do licznych spraw Królestwa i przyjaciół, liczne rozwikłał sporySz. Okolski, Orbis Polonus, t. II, Kraków 1643, s. 554..