Mieczysław Tomasz Sulisławski, pierwotnie SzulisławskiW ewidencji Wojska Polskiego II RP pierwotnie (lata 20.) był określany jako „Mieczysław Szulisławski”. (ur. 21 grudnia 1894 w Janowie, zm. 27 czerwca 1975 w Londynie) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 21 grudnia 1894 w Janowie, w rodzinie Edwarda i Zofii z Rybotyckich. U kresu I wojny światowej, jako podporucznik rezerwy uczestniczył w przejmowaniu garnizonu przez Polaków. Jako były oficer c. i k. armii został przyjęty do Wojska Polskiego i zatwierdzony w stopniu porucznika. Został awansowany na stopień kapitana piechoty starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Odbył Kurs Normalny 1921–1923 (II promocja) w Wyższej Szkole Wojennej uzyskując tytuł oficera dyplomowanego. Następnie został awansowany na stopień majora piechoty starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924. W latach 20. był oficerem 35 Pułku Piechoty w Łukowie, skąd w 1924 był przydzielony do Oddziału IV Sztabu Generalnego WP. W 1928, pozostając z przydziałem do 26 Pułku Piechoty, służył w składzie osobowym Inspektora Armii „Lwów”. W latach 30. był wykładowcą w Wyższej Szkole Wojennej. W tym latach został awansowany na stopień podpułkownika. W czerwcu 1936 razem z ppłk. dypl. Karolem Hodała i ppłk. dypl. Stanisławem Sadowskim powołany został do składu specjalnej ekipy pod kierownictwem płk dypl. Jana Jagmin-Sadowskiego, która na podstawie wytycznych szefa SG WP, gen. bryg. Wacława Stachiewicza, jego zastępcy, gen. bryg. Tadeusza Malinowskiego lub szefa Oddziału I, płk. dypl. Józefa Wiatra opracowywała oddzielne referaty, dotyczące rozbudowy poszczególnych działów wojska lub rodzajów broni. Opracowane referaty były podstawą sześcioletniego planu rozbudowy i modernizacji WP (1936–1942). Później został szefem tej grupy; od 30 kwietnia do 1 listopada 1937 był kierownikiem samodzielnego referatu w Oddziale I Sztabu Generalnego WP, w tym roku opracował plan modernizacji armii polskiej. 28 lipca 1939 objął funkcję szefa Oddziału IV SG, zastępując płk. dypl. Jana Hyca.
Podczas II wojny światowej w szeregach Polskich Sił Zbrojnych w stopniu pułkownika pozostawał szefem Oddziału IV, a jednocześnie pełnił obowiązki zastępcy szefa Sztabu Naczelnego Wodza. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Brał udział w pracach Komisji Historycznej Polskiego Sztabu Głównego w Londynie. Zmarł 27 czerwca 1975 w Londynie.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (16 marca 1934) „za zasługi na polu wyszkolenia wojska” - jako Mieczysław Tomasz Susławski. Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1925)M.P. z 1925 r. nr 262, poz. 1085 „za zasługi na polu organizacji i wyszkolenia armji”. Odznaka Pamiątkowa Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych (1936) Order Imperium Brytyjskiego (Wielka Brytania)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Londyńska Polonia Kategoria:Naczelne Dowództwo Wojska Polskiego (1939) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Pułkownicy Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Wojskowi związani ze Lwowem Kategoria:Wykładowcy Wyższej Szkoły Wojennej Kategoria:Zmarli w 1975 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej