Stanisławem Sadowskim powołany został do składu specjalnej ekipy pod kierownictwem płk dypl. Jana Jagmin-Sadowskiego, która na podstawie wytycznych szefa SG WP, gen. bryg. Wacława Stachiewicza, jego zastępcy, gen. bryg. Tadeusza Malinowskiego lub szefa Oddziału I, płk. dypl. Józefa Wiatra opracowywała oddzielne referaty, dotyczące rozbudowy poszczególnych działów wojska lub rodzajów broni. Opracowane referaty były podstawą sześcioletniego planu rozbudowy i modernizacji WP (1936–1942). Później został szefem tej grupy; od 30 kwietnia do 1 listopada 1937 był kierownikiem samodzielnego referatu w Oddziale I Sztabu Generalnego WP, w tym roku opracował plan modernizacji armii polskiej. 28 lipca 1939 objął funkcję szefa Oddziału IV SG, zastępując płk. dypl. Jana Hyca.

Podczas II wojny światowej w szeregach Polskich Sił Zbrojnych w stopniu pułkownika pozostawał szefem Oddziału IV, a jednocześnie pełnił obowiązki zastępcy szefa Sztabu Naczelnego Wodza. Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Brał udział w pracach Komisji Historycznej Polskiego Sztabu Głównego w Londynie. Zmarł 27 czerwca 1975 w Londynie.