Elżbieta Lidia Aleksandrowska (ur. 1 stycznia 1928 w GrajewieWspółcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny. Tom pierwszy. A–B, wyd. Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1994, s. 39–40., zm. 4 sierpnia 20184 sierpnia 2018 roku w wieku 90 lat zmarła śp. prof. dr hab. Elżbieta Aleksandrowska - historyk literatury (...) we Wrocławiu) – polska historyczka i krytyczka literatury, edytorka, badaczka literatury polskiej okresu oświecenia.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Edwarda Busza, kierownika Spółdzielni Rolniczo-Handlowej „Rolnik”, i Apolonii z domu Zalewskiej.
W okresie II wojny światowej przebywała w Warszawie, gdzie uczyła się w tajnym Gimnazjum ss. Nazaretanek, od 1944 kontynuowała naukę na tajnych kompletach w Zalesiu Dolnym. Po wojnie była uczennicą Państwowego Liceum Humanistycznego im. Emilii Plater w Zalesiu Dolnym (1945) i Prywatnego Liceum Humanistycznego ss. Urszulanek w Poznaniu (1946). W tym samym roku rozpoczęła studia polonistyczne na Uniwersytecie Poznańskim, które ukończyła w 1950. Od 1948 pracowała w Pracowni Bibliograficznej Instytutu Badań Literackich w Poznaniu, od 1952 w Pracowni Historii Literatury Oświecenia IBL we Wrocławiu, przemianowanej w 1975 na Zespół Edytorstwa i Filologii Literatury Oświecenia, od 1989 do 1993 kierownikiem tego Zakładu. W 1960 obroniła pracę doktorską Zabawy Przyjemne i Pożyteczne 1770–1777, którą pisała pod kierunkiem Tadeusza Mikulskiego (po jego śmierci promotorem pracy został Zygmunt Szweykowski). Od 1962 była współpracownikiem Polskiego Słownika Biograficznego, w 1986 została członkiem jego Rady Naukowej, od 1964 członkiem komitetu redakcyjnego, a od 1972 redaktorem naczelnym serii Studia z Okresu Oświecenia. Była jednym z autorów poświęconych oświeceniu tomów 4–6 Bibliografii literatury polskiej „Nowy Korbut”, które ukazały się w latach 1966–1972. Od 1968 była członkiem zespołu przygotowującego Słownik pseudonimów pisarzy polskich. W 1973 habilitowała się na podstawie pięciu artykułów, które w latach 1959–1972 ukazały się na łamach Pamiętnika Literackiego, zebranych jako Studia nad „Monitorem”. Z warsztatu bibliografa (prace poświęcone Monitorowi publikowała także w kolejnych latach). W 1976 została członkiem zespołu opracowującego słownik Dawni Pisarze polscy (wyd. 2000–2005), w 1980 redaktorem serii Zapomniani Poeci OświeceniaWspółcześni polscy pisarze i badacze literatury. Słownik biobibliograficzny. Tom dziesiąty. Ż i uzupełnienia do tomów 1–9, wyd. Fundacja Akademia Humanistyczna i IBL PAN, Warszawa 2007, s. 103.. Dla serii Biblioteka Narodowa przygotowała tom „Monitor” 1765–1785 (wyd. 1976). Wydała także Wiersze Józefa Koblańskiego i Stanisława Szczęsnego Potockiego - zapomnianych poetów Oświecenia (1980) i Wiersze Józefa Morelowskiego (1983). W 1985 została mianowana profesorem nadzwyczajnym, w 1994 profesorem zwyczajnymWspółcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. Tom I. A-G, wyd. OPI, Warszawa, b.d.w., s. 35. W 1999 przeszła na emeryturę.
Od 1974 była członkiem Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego.
Od 1952 była zamężna z Janem Aleksandrowskim (1927–2004), inżynierem mechanikiem, pracownikiem naukowym Politechniki Wrocławskiej.
Zmarła we Wrocławiu, pochowana na cmentarzu św. Wawrzyńca (sektor 3c-C-1_2).
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi (1988)
Nagrody
Nagroda Sekretarza Naukowego Polskiej Akademii Nauk za książkę Bibliografia literatury polskiej „Nowy Korbut”. T. 4–6 cz. 1–2. Oświecenie (1973)
Przypisy
Kategoria:Członkowie Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego Kategoria:Ludzie urodzeni w Grajewie Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu św. Wawrzyńca we Wrocławiu Kategoria:Polscy historycy literatury Kategoria:Polscy krytycy literaccy Kategoria:Pracownicy Instytutu Badań Literackich PAN Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Współpracownicy Polskiego Słownika Biograficznego Kategoria:Zmarli w 2018