Erik Lindegren (ur. 5 sierpnia 1910 w Luleå, zm. 31 maja 1968 w Sztokholmie) – szwedzki pisarz, poeta, krytyk, tłumacz, członek Akademii Szwedzkiej (1962–1968, fotel nr 17).

Życiorys Urodził się w Luleå, w regionie Norrbotten jako syn Ernsta Tulliusa i Almy Elisabet Elfgren. Jego ojciec był inżynierem zatrudnionym w szwedzkich kolejach, a dziadek Johan Lindegren - wybitnym kompozytorem i nauczycielem muzyki. Naukę rozpoczął w Malmö, ale kontynuował ją od jesieni 1919 roku w Kirunie. Ukończył szkołę średnią w Östersund. Po odbyciu służby wojskowej w Gävle, osiedlił się w Sztokholmie w 1931 roku i rozpoczął studia z zakresu historii literatury i filozofii na Uniwersytecie Sztokholmskim, które ukończył ​​uzyskując dyplom.

Interesował się muzyką, operą i sztukami wizualnymi, był znakomitym librecistą w Królewskiej Operze Szwedzkiej, a także krytykiem operowym. Lindegren napisał libretto m.in. dla kosmicznej opery Aniara Karla-Birgera Blomdahla. W latach 1948–1950 kierował czasopismem literackim „Prisma”.

W 1962 roku został przyjęty w poczet członków Akademii Szwedzkiej na miejsce Daga Hammarskjölda, gdzie zajął fotel nr 17. W latach 1964–1968 był członkiem komitetu noblowskiego.

Zmarł na raka trzustki w 1968 roku.

Twórczość Wraz z Gunnarem Ekelöfem uważa się go za jednego z najwybitniejszych przedstawicieli modernizmu w poezji, rozwijającego się w Szwecji od lat 40. XX wieku. Tłumaczył na język szwedzki dzieła T.S. Eliota, Rainera Marii Rilkego, Grahama Greene’a, Saint-Johna Perse'a, Dylana Thomasa, Williama Faulknera, Paula Claudela i wielu innych Książka Roku 1969 Britannica , obejmująca wydarzenia z 1968 r., (Opublikowana w 1969 r.), Artykuł „Obituaries 1968”, artykuł dotyczący „Lindegren, (J.) Erik”, strona 574.

Zadebiutował w 1935 roku tomikiem Posthum ungdom. Jego najbardziej znanym tomikiem poetyckim jest mannen utan väg („człowiek bez drogi”), wydany w 1942 roku, uważany za przełomowe dzieło jego pokolenia i szwedzkiego modernizmu.

Nagrody 1947 – Nagroda literacka dziennika Svenska Dagbladet 1958 – Nagroda Bellmana 1961 – Wielka Nagroda Dziewięciu 1963 – Nagroda Signe Ekblad-Eldh

Przypisy

Kategoria:Członkowie Akademii Szwedzkiej Kategoria:Szwedzcy pisarze XX wieku Kategoria:Szwedzcy poeci Kategoria:Szwedzcy tłumacze Kategoria:Urodzeni w 1910 Kategoria:Zmarli w 1968