Erik Lindegren (ur. 5 sierpnia 1910 w Luleå, zm. 31 maja 1968 w Sztokholmie) – szwedzki pisarz, poeta, krytyk, tłumacz, członek Akademii Szwedzkiej (1962–1968, fotel nr 17).
Życiorys Urodził się w Luleå, w regionie Norrbotten jako syn Ernsta Tulliusa i Almy Elisabet Elfgren. Jego ojciec był inżynierem zatrudnionym w szwedzkich kolejach, a dziadek Johan Lindegren - wybitnym kompozytorem i nauczycielem muzyki. Naukę rozpoczął w Malmö, ale kontynuował ją od jesieni 1919 roku w Kirunie. Ukończył szkołę średnią w Östersund. Po odbyciu służby wojskowej w Gävle, osiedlił się w Sztokholmie w 1931 roku i rozpoczął studia z zakresu historii literatury i filozofii na Uniwersytecie Sztokholmskim, które ukończył uzyskując dyplom.
Interesował się muzyką, operą i sztukami wizualnymi, był znakomitym librecistą w Królewskiej Operze Szwedzkiej, a także krytykiem operowym. Lindegren napisał libretto m.in. dla kosmicznej opery Aniara Karla-Birgera Blomdahla. W latach 1948–1950 kierował czasopismem literackim „Prisma”.
W 1962 roku został przyjęty w poczet członków Akademii Szwedzkiej na miejsce Daga Hammarskjölda, gdzie zajął fotel nr 17.