65-KS – konwój morski z okresu II wojny światowej transportujący alianckie zaopatrzenie wojenne z Casablanki do Brestu. Pomimo eskorty konwój stracił francuski statek handlowy P.L.M.15, który został storpedowany 18 lutego 1940 roku przez niemiecki okręt podwodny U-37.

Konwój i jego eskorta W skład konwoju 65-KS wchodziło początkowo szesnaście statków handlowych, a po połączeniu z płynącym z Oranu konwojem 10-RS liczba transportowców wzrosła do 24. Eskortę konwoju stanowiły początkowo dwa francuskie okręty: niszczyciel i pomocniczy patrolowiec „Leoville”. Od 17 lutego do eskorty konwoju dołączyły cztery następne francuskie jednostki, które do tej pory ochraniały konwój 10-RS: awizo oraz trzy uzbrojone trawlery – „L’Ajaccienne”, „La Setoise” i „La Toulonnaise”.

Przebieg operacji Konwój rozpoczął swój rejs we środę, 14 lutego 1940 roku, opuszczając Casablankę i kierując się w stronę Brestu. 15 lutego nieopodal Przylądka Świętego Wincentego do konwoju zostało włączonych osiem statków płynących w eskorcie czterech okrętów w ramach konwoju 10-RS, które po opuszczeniu Oranu także zmierzały do Brestu. Wypłynięcie tak dużego konwoju nie uszło uwadze niemieckiego wywiadu radiowego B-Dienst, który uzyskał informację, że w dniu 17 lutego jednostki konwoju będą znajdować się na wysokości Porto. Korzystając z tej wiedzy dowództwo niemieckich okrętów podwodnych () wydało przebywającym w okolicy jednostkom (U-26, U-37 i U-53) rozkaz przechwycenia i zaatakowania konwoju. Z wymienionych U-Bootów tylko dwa mogły podjąć poszukiwania, gdyż U-26 miał za mało paliwa i zmuszony był wracać do bazy. 17 lutego o godzinie 20:51 U-53 zauważył jednostki pływające konwoju 65-KS i rozpoczął za nimi pościg. 18 lutego okręt zatopił za pomocą torpedy samotny statek, który uznał za marudera z konwoju, a w rzeczywistości był nim neutralny hiszpański „Banderas”. O godzinie 10:24 U-53 zaatakował konwój, wystrzeliwując swoją ostatnią torpedę w kierunku belgijskiego parowca „Garonne” (o pojemności 1234 BRT), jednak pocisk eksplodował za rufą jednostki, a eskortowce „La Setoise” i „La Toulonnaise” odpędziły U-Boota. U-37 nie odnalazł konwoju, jednak udało mu się trafić na marudera, którym był zbudowany w 1921 roku francuski parowiec P.L.M.15 (3754 BRT). Trafiony torpedą o godzinie 8:23 statek zatonął wraz z całą załogą na pozycji . Po utracie P.L.M.15 konwój już bez przeszkód dotarł do Brestu, osiągając port przeznaczenia w dniu 20 lutego.

Podsumowanie Liczący początkowo 16, a później 24 statki handlowe i dwa (później sześć) okrętów eskorty konwój 65-KS utracił jedną jednostkę o pojemności  BRT – P.L.M.15, który został zatopiony przez U-37. Zarówno U-53, jak i U-37 nie odniosły żadnych uszkodzeń podczas ataku na konwój.

Zobacz też Konwoje morskie podczas II wojny światowej

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Bitwy II wojny światowej na Atlantyku Kategoria:Konwoje morskie w 1940 Kategoria:Hasła utworzone w ramach Tygodni Tematycznych 2019