Korzystając z tej wiedzy dowództwo niemieckich okrętów podwodnych () wydało przebywającym w okolicy jednostkom (U-26, U-37 i U-53) rozkaz przechwycenia i zaatakowania konwoju. Z wymienionych U-Bootów tylko dwa mogły podjąć poszukiwania, gdyż U-26 miał za mało paliwa i zmuszony był wracać do bazy. 17 lutego o godzinie 20:51 U-53 zauważył jednostki pływające konwoju 65-KS i rozpoczął za nimi pościg. 18 lutego okręt zatopił za pomocą torpedy samotny statek, który uznał za marudera z konwoju, a w rzeczywistości był nim neutralny hiszpański „Banderas”. O godzinie 10:24 U-53 zaatakował konwój, wystrzeliwując swoją ostatnią torpedę w kierunku belgijskiego parowca „Garonne” (o pojemności 1234 BRT), jednak pocisk eksplodował za rufą jednostki, a eskortowce „La Setoise” i „La Toulonnaise” odpędziły U-Boota. U-37 nie odnalazł konwoju, jednak udało mu się trafić na marudera, którym był zbudowany w 1921 roku francuski parowiec P.L.M.15 (3754 BRT). Trafiony torpedą o godzinie 8:23 statek zatonął wraz z całą załogą na pozycji .
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Konwój 65-KS · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.