Mazurki op. 59 – cykl trzech miniaturowych utworów muzycznych określonych jako (mazurki), polskiego kompozytora Fryderyka Chopina skomponowanych w 1845 roku, których trzynastostronicowy pierwodruk ukazał się 22 kwietnia 1845 roku, w angielskim wydawnictwie „Wessel & Co.” w Londynie pod numerem 6315. Pierwszego w historii studyjnego kompletu nagrań mazurków Fryderyka Chopina, a w szczególności tego cyklu dokonał w latach (1938–1939) wybitny polski pianista i wirtuoz Artur Rubinstein.

Mazurek a-moll op. 59 nr 1 Mazurek Chopina, w tonacji a-moll, napisany w 1845 roku. Rozpisany w 130 taktach, w metrum 3/4, w tempie (). Rękopis łączny mazurków op. 59 nr 1 i nr 2, o wymiarach (21,8 × 28,6) cm zamieszczony na sześciu stronach znajduje się (2019 rok) w Stanach Zjednoczonych, w zbiorach prywatnych.

Początkowy mazurek kompozycji opusu 59, chromatyczny, ciepły i bogaty w melodyjne i kontrapunktyczne fragmenty, rozpoczyna się tematem inicjalnym, który w tym utworze powraca, jako stały punkt odniesienia. Temat ten ściszony, brzmiący jak głos z oddali, w miarę upływu utworu ożywia się i wyrywa ku górze, by wreszcie w jej frazie końcowej opadając o ton niżej wrócić w ciszę na kształt echa.

Mazurek As-dur op. 59 nr 2 mały|300px|Cztery pierwsze takty notacji Mazurka As-dur op. 59 nr 2 Mazurek Chopina, w tonacji As-dur, napisany w 1845 roku. Rozpisany w 111 taktach, w metrum 3/4, w tempie ().

Drugi mazurek w kompozycji op. 59, opatrzony numerem 2 jest najkrótszy w całym cyklu. Charakteryzuje się budową o dwu skontrastowanych ze sobą tematach, poprzez użycie synkop i odpowiednich rytmów, udźwięcznionych przez seksty i tercje. Utwór kończy się wznoszącą, krętą linią liryczną, która wydaje się znikać w „chmurach”.

Mazurek fis-moll op. 59 nr 3 mały|300px|Cztery pierwsze takty notacji Mazurka fis-moll op. 59 nr 3 Mazurek Chopina, w tonacji fis-moll, napisany w 1845 roku. Rozpisany w 154 taktach, w metrum 3/4, w tempie (). Rękopis mazurka op. 59 nr 3, o wymiarach (21,9 × 28,0) cm zamieszczony na trzech stronach znajduje się (2019 rok) w Bibliotece Brytyjskiej () w Londynie.

Ostatni w zbiorze op. 59, mazurek już od pierwszych taktów jest porywający i taneczny, poprzez rozmach, werwę i żywiołowość, które są przeplatane – chwilami – muzyką stonowaną, czułą, subtelną i delikatną, by wywołać u słuchacza zamyślenie i refleksję. W utworze tym Chopin operuje różnymi elementami kontrapunkcji, obejmując interesujące akordy chromatyczne, wydobywając niejako ekspresyjną melodię „śpiewu”.

Zobacz też Mazurki Chopina Lista dzieł Fryderyka Chopina

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Interpretacje mazurków op. 59, Fryderyka Chopina w bazie You Tube Chopin, Mazurkas, op. 59 w bazie MusicBrainz Frédéric Chopin, Mazurkas Op. 59 w bazie Rate Your Music

Kategoria:Mazurki Fryderyka Chopina